ΥΕΘΑ: Δεν παίρνουμε 40 μαχητικά μέχρι το 2025… προβλέπεται να το κάνουμε!

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα μακρηγορήσω γιατί διανύουμε ήδη την δέκατη έκτη ώρα ενημέρωσης του Σώματος σχετικά με την προμήθεια των “Rafale”, αν συνυπολογιστούν και οι πέντε ώρες περίπου που χρειάστηκαν για να ενημερωθεί η Επιτροπή Εξοπλιστικών, διότι περί ενημέρωσης επρόκειτο και στις 17 Δεκεμβρίου. Επομένως, νομίζω ότι έχουν πραγματικά εξαντληθεί όλα τα επιμέρους ζητήματα αυτής της προμήθειας. Πλην όμως από τις απαντήσεις που δόθηκαν σε ερωτήσεις που διατυπώθηκαν ευλόγως και λόγω του σύντομου της διαδικασίας και του ασφυκτικού χρονικού περιθωρίου να ενημερωθούν οι συνάδελφοι των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τη σύμβαση αυτή, ακόμα υπάρχουν κάποιες επιφυλάξεις.

Πραγματικά δεν έχω αντιληφθεί ακόμα αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων και το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στην εξεύρεση ενός κινήτρου για να πουν το «ναι» ή την επίκληση μιας δικαιολογίας για να πουν το «όχι». Δεν το έχω ξεκαθαρίσει ακόμα. Ελπίζω να ισχύει το πρώτο. Νομίζω και θα ήθελα πραγματικά, δεν είναι προσωπικό το κίνητρο, αυτή την ώρα προσυπογράφοντας αυτά που πολύ σωστά είπε ο εισηγητής μας κ. Μακάριος Λαζαρίδης ότι για λόγους της μεγαλύτερης εικόνας, πρόταξης του δάσους απέναντι στο δέντρο ή στο κλαδί πολύ περισσότερο, να πάμε με όρους Εθνικής συναίνεσης σε διατύπωση θετικής άποψης, θετικής ψήφου, υπέρ του νομοσχεδίου.

Κύριε Τσίπρα είπατε ότι είστε υπέρ της θετικής στάσης επί της αρχής. Επί της αρχής «ναι» λοιπόν. Αν πείτε οτιδήποτε άλλο από το «ναι» της αρχής, δεν θα είναι «ναι» αλλά θα είναι «όχι». Είναι απλή λογική αυτή νομίζω και όλοι το καταλαβαίνουμε. Είναι εύλογο να έχετε επιφυλάξεις. Διατυπώσατε πάρα πολλές από αυτές με μορφή ερωτήματος αλλά νομίζω ότι απαντήθηκαν τα περισσότερα.

Ασφαλώς και η σύμβαση δεν είναι τίποτα άλλο, οποιαδήποτε σύμβαση, από την έγγραφη αποτύπωση μιας συγκλίνουσας δήλωσης βούλησης δύο μερών. Έτσι το περιγράφει τουλάχιστον η νομική επιστήμη. Και άμα υπάρχει σύμβαση, δηλαδή εκφράζεται αυτή η δήλωση βούλησης από δύο μέρη σε ένα κοινό κείμενο, τότε επιλύονται όλα τα προβλήματα.

Προϋπάρχει η διαδικασία της διαπραγμάτευσης, στη διαπραγμάτευση πάντα κάποιοι όροι γίνονται δεκτοί καθ’ όλα, κάποιοι όροι γίνονται δεκτοί εν μέρει, έτσι συμφωνούν τουλάχιστον κάποιοι όροι απορρίπτονται από το ένα ή το άλλο μέρος. Αλλά αυτό είναι το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης, έτσι έγινε και εδώ πέρα.

Αυτό που προέχει να προτάξουμε είναι ότι αυτή η υπόθεση διεκπεραιώθηκε -όπως σας είπα με άνευ προηγουμένου ταχύτητα- διότι αυτό επέτασσε η κρισιμότητα της συγκυρίας και αυτοί οι ρυθμοί εκφράστηκαν μέσα από μια πολύ σκληρή δουλειά που έγινε από πολλούς παράγοντες. Για μια ακόμα φορά οφείλω να συγχαρώ από του βήματος τους εμπλεκόμενους, δηλαδή ασφαλώς τα Επιτελεία υπό τον συντονισμό του Α/ΓΕΕΘΑ για το ΓΕΕΘΑ και ασφαλώς τον συντονισμό του Α/ΓΕΑ για το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, τις υπηρεσίες του Υπουργείου, τη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων, της οποίας ο Γενικός Διευθυντής είχε και κυρίαρχο ρόλο στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης με τη γαλλική πλευρά ήδη από το Σεπτέμβριο και φυσικά και την οικονομική υπηρεσία που ενέταξε το ζήτημα αυτής της προμήθειας στο συνολικό δημοσιονομικό πλαίσιο.

Δεν είναι εδώ ο κ. Βίτσας, αλλά θα τον προέτρεπα να μην έχει καμία ανησυχία για το δημοσιονομικό κομμάτι διότι μεταξύ άλλων στον Προϋπολογισμό που ψηφίσαμε προ-δύο μηνών, ορίστηκε και εξηγήθηκε με κάθε σαφήνεια επίσης ότι οι δαπάνες για την Άμυνα αυξάνονται από τα 530 εκατομμύρια στα 2,5 δισ. ευρώ περίπου και ασφαλώς μέρος αυτού του ποσού που θα δαπανηθεί μέσα στο τρέχον έτος ήδη, καλύπτει αυτή την δαπάνη (30 + 30) 60% του συνόλου της προμήθειας των “Rafale”. Διότι η απόφαση ήταν να ενισχυθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις. Και για να ενισχυθούν είτε με την πρόσκτηση νέων συστημάτων, είτε με τη συντήρηση και αναβάθμιση των υφισταμένων -όπως είπε πολύ σωστά ο συνάδελφος κ. Μανωλάκος- είναι αυτό πάρα πολύ σημαντικό.

Αυτό είναι πολιτική βούληση και προτεραιότητα βάσει συγκεκριμένου σχεδιασμού της Πολιτικής Ηγεσίας του Υπουργείου Άμυνας και της Κυβέρνησης ευρύτερα υπό την σύμφωνη γνώμη ασφαλώς του Πρωθυπουργού που ενέκρινε το σχέδιο που προτείναμε ενώπιον του, μετά το συντονισμό ως προς τον σχεδιασμό, την προτεραιοποίηση, την οργάνωση, τη μεθοδολογία από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ. Επομένως δεν γίνονται όλα αυτά στην τύχη. Υπάρχει συγκεκριμένος σχεδιασμός, υπάρχει και η δομή δυνάμεων.

Έρχομαι εδώ πέρα να διευκρινίσω ένα θέμα για το οποίο έχει υπάρξει μία παρανόηση, διότι από χθες με πληροφορούν ότι κυκλοφορεί ευρέως στα Μέσα ότι παίρνουμε, λέει, 40 σύγχρονα μαχητικά μέχρι το 2025. Δεν είπα ακριβώς αυτό χθες. Οι συνάδελφοι το γνωρίζετε γιατί παρακολουθήσατε τη συζήτηση και είμαι σίγουρος ότι έχετε διαβάσει και τα πρακτικά. Είπα ότι στο πλαίσιο τόσο της ισχύουσας, όσο και της υπό έγκριση δομής δυνάμεων, προβλέπεται μεταξύ άλλων και η πρόσκτηση 40 καινούργιων μαχητικών αεροσκαφών για να καλυφθούν οι ανάγκες.

Στο πλαίσιο αυτής της προβλεπόμενης πρόσκτησης εντάσσεται και αυτή η προμήθεια των δεκαοκτώ “Rafale”. Δεν έχουμε συμφωνήσει όμως ακόμα με καμία χώρα, με καμία εταιρεία να αποκτήσουμε σαράντα καινούργια μαχητικά αεροσκάφη. Θα έλεγα ότι αν αύριο προβούμε σε καμία τέτοια ανακοίνωση για να κάνω πάλι την… απόπειρα ελάφρυνσης της ατμόσφαιρας, θα έχουμε τα βασικά παράπονα από το Πολεμικό Ναυτικό διότι οι μεγάλες αποφάσεις μέχρι τώρα αφορούν ως επί το πλείστον στην Πολεμική Αεροπορία.

Όμως και οι μεγάλες αποφάσεις που θα κληθούμε να λάβουμε μέσα στο τρέχον έτος, θα αφορούν στη βασική προμήθεια των τεσσάρων κυρίων μονάδων επιφάνειας – μονάδων κρούσης, των φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού. Ασφαλώς και τον εκσυγχρονισμό των τεσσάρων MEKO και φυσικά έπεται συνέχεια. Ανάγκες υπάρχουν και στο Πολεμικό Ναυτικό κι στην Πολεμική Αεροπορία, ασφαλώς και στο Στρατό Ξηράς, οι οποίες εντάσσονται στον ευρύτερο σχεδιασμό μας.

Όμως λειτουργούμε με βάση αυτό το σχέδιο. Παράλληλα καλλιεργούμε και τις στρατηγικές μας σχέσεις με τους Συμμάχους εκ των οποίων βέβαια προβεβλημένη θέση έχει και η Γαλλία. Δεν είναι ανύπαρκτη η Στρατηγική σχέση με τη Γαλλία, ούτε το ότι δεν έχει αποτυπωθεί σε μία έγγραφη Αμυντική Συμφωνία σημαίνει ότι έχει υποχωρήσει σε ενδιαφέρον. Ασφαλώς κι είναι ανοιχτή η συζήτηση στο τραπέζι, ασφαλώς και θα συζητήσουμε επ’ αυτού και άλλων με την ομόλογο μου όταν θα επισκεφθεί -με το καλό τη χώρα μας- προκειμένου να παραστεί στην υπογραφή της συμφωνίας για την προμήθεια των “Rafale”.

Γνωρίζετε ότι πριν από ένα μήνα, η Γαλλία συμμετείχε για πρώτη φορά στην άσκηση «Μέδουσα» που διεξάγεται κατ’ έτος εδώ και πολλά χρόνια. Είναι κοινή άσκηση μεταξύ της Ελλάδος, της Αιγύπτου και της Κύπρου. Φέτος συμμετείχαν για πρώτη φορά οι Γάλλοι με πολεμικό πλοίο και στοιχεία των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, άρα διευρύνονται οι συμμαχίες της Ελλάδας και αυτό αποτυπώνεται με έργα και όχι με ρητορική.

Στις αρχές του επόμενου μήνα θα έρθουν στην Ελλάδα τέσσερα γαλλικά “Rafale” προκειμένου να συνεργαστούν και συνεκπαιδευτούν με ελληνικά “Mirage”. Αυτά είναι απτές αποδείξεις ότι η Στρατιωτική σχέση υπάρχει και λειτουργεί. Δεν ανατρέπεται κανένας Αμυντικός Σχεδιασμός με την πρόσκτηση των αεροσκαφών αυτών.

Όπως, για να απαντήσω και σε ένα άλλο σημείο που έθιξε ο κ. Τσίπρας, η συνθήκη με δικά μας μέσα για την προάσπιση των δικαιωμάτων μας ικανοποιείται κι αυτό είναι ένα ακόμα σημείο προς το σκοπό της απόκτησης ακόμα περισσοτέρων μέσων προκειμένου να ικανοποιηθεί αυτή η συνθήκη, με την προμήθεια των “Rafale” και των όπλων τους.

Άκουσα πολλά ότι θέλουμε το νόμο αντί του υποπρογράμματος κι αυτό συνιστά μία τάση να αποκλίνουμε από την ισχύουσα νομοθεσία. Χθες έδωσα την αριθμητική αυτών των αποκλίσεων, παραθέτοντας τόσο τα υποπρογράμματα που έχουμε εγκρίνει κατά τη διάρκεια της θητείας μας στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, σε σχέση με τους Νόμους που αφορούν σε προμήθειες.

Η σύγκριση από μόνη της τα λέει όλα, αλλά ξέρετε -με την ίδια λογική- ο νόμος πλειοψηφίας ισχύει και στην Επιτροπή Εξοπλιστικών. Δηλαδή το να φέρουμε ένα πρόγραμμα στην Επιτροπή Εξοπλιστικών δεν σημαίνει κάτι διαφορετικό αφού πάλι θα μπορούσε να εγκριθεί, δυνάμει του νόμου της πλειοψηφίας.

Αυτή τη στιγμή φέρνουμε με νόμο αυτές τις συμβάσεις προκειμένου να ξεπεράσουμε για λόγους ταχύτητας – διεκπεραίωσης της υπόθεσης, λόγω της κρισιμότητας της στιγμής, λόγω της κατεπείγουσας ανάγκης όπως έχει στοιχειοθετηθεί για αυτή την προμήθεια, τις αποκλίσεις από την υφιστάμενη νομοθεσία. Εξήγησα ότι λόγω του εξαιρετικά μεγάλου οικονομικού αντικειμένου, μεταξύ άλλων, θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να φτάσουμε σε μία συμφωνία με μία εταιρεία.

Νομίζω ότι απαντήθηκαν και τα ερωτήματα για την εμπλοκή της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας. Ασφαλώς και δεν αποκλείεται από τη διατύπωση της σύμβασης και νομίζω ότι αν προκύψει εμπλοκή της Αμυντικής Βιομηχανίας -κάτι που όλοι θα θέλαμε- θα προκύψει στην πορεία, όταν ενδεχομένως θα ανακύψει ζήτημα ανάθεσης υποκατασκευαστικού έργου σε ελληνικές εταιρείες.

Αυτή τη στιγμή όμως έχουμε έναν κατασκευαστή την εταιρεία “Dassault”, μοναδικό κατασκευαστή βάζω στην ίδια κατηγορία και τις άλλες δύο κατασκευάστριες εταιρείες την “Thales” και την “Safran”, ως προς το σκέλος της προμήθειας δεν ήταν τόσο εύκολο να γίνει, πλην όμως προβλέφθηκε η σχετική δυνατότητα στο γράμμα του νόμου.

Η ενεργοποίηση της ΕΑΒ σε αυτό, ασφαλώς και θα ήταν ευχής έργο και πραγματικά επιθυμία δική μας. Ξέρετε υπάρχει η αίσθηση ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι υπόλογο για την ΕΑΒ, αλλά δεν είναι. Το ξέρετε. Άλλοι έχουν την εποπτεία, το Υπουργείο Οικονομικών εποπτεύει ΕΑΒ. Νομίζω ότι θα πρέπει να μας απασχολήσει σε κοινή συνεδρίαση Οικονομικών και Άμυνας.

Δεν ξέρω γιατί πρέπει να προσέλθει εδώ ο Υπουργός Οικονομικών να λογοδοτήσει για την ΕΑΒ μαζί με τη Διοίκησή της, αν δεν είναι και κοινή συνεδρίαση. Αυτό εν πάση περιπτώσει είναι θέμα που θα εξετάσει το Προεδρείο σε μελλοντική συνεννόηση με την αντίστοιχη Επιτροπή.

Προς το παρόν, αρκούμαι να προσθέσω ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι ο πελάτης και μάλιστα ένας αρκετά δυσαρεστημένος πελάτης με βάση το αποτέλεσμα, όσον αφορά το οφειλόμενο έργο της ΕΑΒ προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, προς την Πολεμική Αεροπορία η οποία ως πελάτης μάλιστα είναι και συνεπέστατος, όσον αφορά τις υποχρεώσεις της, να πληρώνει, να προκαταβάλει τα ανταλλακτικά, ό,τι χρειάζεται για να έχει αεροπλάνα. Πλην όμως το αποτέλεσμα όπως σας είπα δεν μας ικανοποιεί.

Είμαστε σε συνεχείς επαφές με το Υπουργείο Οικονομικών και με τη Διοίκηση της ΕΑΒ προκειμένου να συμφωνήσουμε σε ένα βασικό προγραμματισμό. Το 2021 θα είναι ένα κομβικό έτος για τη λειτουργία της ΕΑΒ διότι εκτός των άλλων θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να διεκπεραιώσει, να βγάλει εις πέρας και το πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 στην εκδοχή “Viper”.

Δέκα με δώδεκα αεροσκάφη θα μπουν στη γραμμή παραγωγής φέτος, ενώ σε λίγες μέρες θα πετάξει το πρώτο “Viper” πλέον, από την ΕΑΒ στην Αμερική προκειμένου να υποστεί όλες τις δομικές παρεμβάσεις και να επιστρέψει στην Ελλάδα, ώστε να αρχίσει κανονικά η λειτουργία της γραμμής παραγωγής ώστε να προκύψουν και τα υπόλοιπα “Viper” σύμφωνα με το πρόγραμμα. Είμαστε εντός χρονοδιαγράμματος μέχρι στιγμής αλλά αυτό το έτος θα υπάρξουν και οι δυσκολίες διεκπεραίωσης ενός προγράμματος με αρκετά αεροσκάφη κι όχι μόνο ένα. Ίδωμεν και αισιοδοξούμε.

Από κει και πέρα, σταχυολογώ άλλα θέματα τα οποία τέθηκαν, υπάρχει και το Ελεγκτικό Συνέδριο. Είπε η κ. Σακοράφα ότι οι συμβάσεις αυτές δεν πρόκειται να επικυρωθούν ποτέ από τον έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την κρίση της. Πάλι είπα -κι όχι μία φορά αλλά πολλές, στις ώρες που πέρασαν- ότι μετά την ψήφιση με το καλό του νόμου αυτού, μπαίνουμε στο στάδιο του προσυμβατικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Ο έλεγχος αυτός είναι το εχέγγυο διαφάνειας αυτής της σύμβασης και κατάθεση νομιμότητας της σύμβασης. Ενώ θα μπορούσαμε να τεθούμε εναντίον της προσφυγής στον προσυμβατικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου για να πάμε ακόμα πιο γρήγορα και να μην κατηγορούμεθα για καθυστέρηση εν πάση περιπτώσει επιπλέον, είπαμε ότι ο καλύτερος, ασφαλέστερος και νομιμότερος δρόμος είναι ακριβώς να πάμε στον προσυμβατικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, προκειμένου αυτό να αποφανθεί σε προσυμβατικό στάδιο για τη νομιμότητα και τη σκοπιμότητα αυτής της σύμβασης. Νομίζω αυτό θα ήταν κάτι για το οποίο όλοι θα έπρεπε να αισθάνονται καλύτερα κι όχι χειρότερα με κάθε τρόπο. Επομένως το Ελεγκτικό Συνέδριο θα αποφανθεί.

Θα διαφωνήσω με την κρίση του κ. Μυλωνάκη ότι έχουν εγκαταλειφθεί οι Ένοπλες Δυνάμεις. Πολλά εξοπλιστικά έμειναν πίσω. Το εξήγησα πάρα πολλές φορές. Θα το αποδώσω στην οικονομική δυσκολία περασμένων ετών περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αλλά νομίζω ότι όλοι πρέπει να παραδεχτούμε πως αυτή τη στιγμή κάθε άλλο παρά εικόνα εγκατάλειψης αναμεταδίδουν οι Ένοπλες Δυνάμεις.

Έχει αναληφθεί μία πολύ εντατική προσπάθεια ανάταξης, επανεξοπλισμού, αναβάθμισης σε όλα τα επίπεδα. Αυτό που έγινε στην Αεροπορία εντός του 2020, ξεκινώντας από την ψήφιση του νόμου για την επανέναρξη της ροής των ανταλλακτικών στα «Μιράζ 2000-5» που λειτουργεί κανονικά πλέον και προστίθενται τα αεροπλάνα στις διαθεσιμότητες της Πολεμικής Αεροπορίας. Την αναβάθμιση των F16 στην εκδοχή “Viper” που πλέον έχει δρομολογηθεί και λειτουργεί. Την πρόσκτηση των “Rafale” την έγκριση των FOS, εν συνεχεία υποστήριξη συμβάσεων δηλαδή, για το μεταγωγικό μας στόλο προκειμένου να δρομολογηθεί επιτέλους η αύξηση των διαθεσιμοτήτων.

Άλλα επιμέρους υποπρογράμματα και βέβαια η επικείμενη επένδυση στο Εκπαιδευτικό Κέντρο της Καλαμάτας ώστε αυτό να γίνει Διεθνές Εκπαιδευτικό Κέντρο και να προσελκύσει ενδεχομένως (όχι μόνο να καλύψει στο ακέραιο τις ανάγκες Εκπαίδευσης των ιπτάμενων Πολεμικής Αεροπορίας) εκπαιδευομένους πιλότους άλλων χωρών προς όφελος αν θέλετε και της Ελληνικής οικονομίας μεταξύ άλλων. Νομίζω είναι μία μικρή επανάσταση.

Κι είναι πολλά ακόμα και μένουν να γίνουν πολλά. Ασφαλώς πρέπει να παρθούν αντίστοιχες αποφάσεις για το Πολεμικό Ναυτικό, ασφαλώς και για τον Στρατό Ξηράς, όμως μέσα στα 48 και βάλε υποπρογράμματα που έχουμε εγκρίνει με γνωμοδότηση της Επιτροπής Εξοπλιστικών σ’ αυτούς τους 18 μήνες. Το συμπέρασμα που ανακύπτει είναι ότι γίνονται αρκετά πράγματα και μάλιστα με γρήγορους κι εντατικούς ρυθμούς. Αυτό ασφαλώς οφείλεται στη συνολική δουλειά όλων των εμπλεκόμενων.

Επομένως δεν νομίζω ότι είναι σωστή η κρίση ότι είναι όλα εγκαταλελειμμένα στην τύχη τους. Αντιθέτως πάμε με φουλ ρυθμούς. Τέλος, όσον αφορά στον απόρρητο χαρακτήρα και τη δυσκολία πρόσβασης σε αυτόν, επαναλαμβάνω αυτά που είπα χθες ότι από τις 5 Ιανουαρίου, οι συμβάσεις -και όχι το τελικό νομοθετικό κείμενο- είχαν αποσταλεί στη Βουλή των Ελλήνων.

Ήταν διαθέσιμες στους εκπροσώπους των κομμάτων προκειμένου να ενημερωθούν, διότι τι άλλο από την εξέταση αυτού του νομοσχεδίου είναι πάρα η ενδελεχής εξέταση των συμβάσεων με τους επιμέρους όρους τους, προκειμένου να καταλήξει καθένας στα συμπεράσματά του. Το απόρρητο κομμάτι νομίζω ότι έτυχε εκτενούς επεξεργασίας σήμερα, κατά τη δεύτερη συνεδρίαση της Επιτροπής δόθηκαν πάρα πολλές απαντήσεις.

Θα επιμείνω σε αυτό που έθιξε η κ. Τζάκρη ότι ισχύουν οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα εκεί όπου δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ρυθμίσεις στις διατάξεις του νομοσχεδίου. Αυτές ρυθμίζουν για το ζήτημα της αναστροφής της πώλησης, της μείωσης του τιμήματος, βασικά θέματα ενοχικής φύσεως του Αστικού Κώδικα, αλλά όσον αφορά στην καθυστερημένη παραλαβή αυτή ρυθμίζεται και στο άρθρο 24 της σύμβασης. Επομένως έχουν ληφθεί πρόνοιες για να επιλυθούν όλα αυτά τα ζητήματα που ενδεχομένως να προκύψουν από την εκτέλεση της σύμβασης σε ικανοποιητικό βαθμό νομίζω.

Θα ασχοληθούμε με τα παλιά «Μιράζ» όταν με το καλό περάσει από τη συνηθισμένη διαδικασία – έγκριση υποπρογράμματος που φτάνει στην Επιτροπή Εξοπλισμών προκειμένου να εγκριθεί όλη αυτή η υπόθεση. Όμως επί του παρόντος σας λέω ότι έχει ήδη συσταθεί η Επιτροπή με απόφαση του Ανώτατου Αεροπορικού Συμβουλίου, η οποία θα ασχοληθεί με την αποτίμηση των υπαρχόντων «Μιράζ 2000» της Πολεμικής Αεροπορίας προκειμένου να πάμε με γρήγορους ρυθμούς προς τη γαλλική πλευρά που με καλή διάθεση -είμαι σίγουρος και όπως επιδείχθηκε μέχρι τώρα- θα προχωρήσει στην αγορά αυτών των «Μιράζ», τα οποία άλλωστε η “Dassault” (διότι αυτή θα αγοράσει, όπως αυτή παίρνει τα αεροπλάνα από την Γαλλική Αεροπορία, τα φέρνει στην κατάσταση που θέλουμε και μετά πουλά σε εμάς για να το πω έτσι πολύ σχηματικά), θα αποτιμήσει και θα τα εκμεταλλευτεί όπως θέλει. Αυτό ασφαλώς θα είναι προς όφελος τελικά του τελικού οικονομικού αντιτίμου, χωρίς όμως να γίνει εδώ ευθύς συμψηφισμός που να προκύπτει μέσα από τη σύμβαση.

Νομίζω ότι λίγο – πολύ αυτά είναι σε τελική φάση τα ερωτήματα που τέθηκαν κι αυτές τις απαντήσεις σπεύδω να δώσω, αυτές τις διευκρινήσεις. Αυτό που μένει τώρα, είναι η τελική στάση στην Ολομέλεια. Εκτιμώ ότι μία τέτοια υπόθεση, ασφαλώς και εθνική υπόθεση, εξετάστηκε όλες αυτές τις μέρες υπό το πρίσμα του ασφυκτικού χρόνου, έλλειψης ενδεχομένως του χρόνου που όλοι θα θέλαμε για να την εξετάσουμε πλήρως. Πλην όμως συμπληρώσαμε τις 16 ώρες μας. Είχαμε κάποιο επιπλέον διάστημα να δούμε τη σύμβαση εδώ που ήταν στη διάθεση της Βουλής των Ελλήνων και νομίζω ότι εξηγήθηκαν και αναλύθηκαν πάρα πολλά ιδίως τεχνικά ζητήματα από τους αρμόδιους Στρατιωτικής Ηγεσίας.

Νομίζω ότι έχει προκύψει, πέραν πάσης αμφιβολίας, μία σύμβαση εθνικά επωφελής. Εξηγήθηκε γιατί πάμε με αυτή τη διαδικασία -της σύνταξης νομοθετήματος που περιλαμβάνει τις συμβάσεις λόγω των θεμάτων που ανέκυψαν- κι αυτό νομίζω ότι είναι μία ασφαλής και επαρκής συνολική εξήγηση.

Επομένως με πνεύμα υποστηρικτικό ως προς την υπόθεση ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, με τις επιφυλάξεις που πρέπει κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης να έχει, αλλά και καλή πίστη ως προς τις απαντήσεις που έλαβε -νομίζω πέραν πάσης αμφιβολίας- αυτό το διάστημα. Καλό είναι να δείτε όλοι εσείς οι συνάδελφοι των κομμάτων της αντιπολίτευσης, όσοι δεν το έχετε αποφασίσει ήδη, τη στήριξη σ’ αυτό το πραγματικά εμβληματικό εγχείρημα απότομης και δραματικής ενίσχυσης των δυνατοτήτων της Πολεμικής Αεροπορίας και του συνολικού αποτρεπτικού αποτυπώματος των Ενόπλων Δυνάμεων.

Είναι νομίζω μία αγορά η οποία είχε καιρό να συμβεί στην Ελλάδα. Συνέβη με ασυνήθιστα ταχείς ρυθμούς αλλά και παράλληλα με πνεύμα σεβασμού και συμμόρφωσης προς τη συνολική διαφάνεια, τη νομιμότητα, την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα. Είναι πλήρης ως προς το ότι καλύπτει και την αγορά της πλατφόρμας (δηλαδή των αεροσκαφών) και την παροχή εν συνεχεία υποστήριξης, κάτι καθόλου δεδομένο σύμφωνα με τη μέχρι τώρα πρακτική, αλλά ασφαλώς αυτονόητο τουλάχιστον για μας από δω και πέρα.

Επιπλέον καλύπτει και το ζήτημα της πρόσκτησης των όπλων με τους σωστούς όρους, στις ποσότητες που ασφαλώς μας προτείνει -και την πρόταση αυτή ασφαλώς και πρέπει να σεβαστούμε- η Στρατιωτική Ηγεσία και ειδικά η Πολεμική Αεροπορία.

Με αυτούς τους όρους λοιπόν, και για να μη λέω περισσότερα και σας κουράζω, θα σας καλέσω αύριο στην Ολομέλεια να στηρίξετε με θετική ψήφο αυτό το νομοσχέδιο και να επικυρώσετε πάλι με τη θετική σας διάθεση εκπεφρασμένη διά της ψήφου αυτή τη σημαντική ενίσχυση των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Και πάλι σας ευχαριστώ και για τη συνεισφορά σας όλες αυτές τις μέρες».