Yediot Ahronot: Χτύπημα κάτω από τη μέση στον Σαμαρά!

Οι «εταίροι» και οι «φίλοι» όπως οι όροι αυτοί χρησιμοποιούνται στις διεθνείς σχέσεις, δεν θα πρέπει μόνο να αρκούνται στα πολλά λόγια, αλλά θα πρέπει να μπαίνουν και στην ουσία, δηλαδή με πράξεις να αποδεικνύουν ότι οι πολιτικές δηλώσεις δεν είναι λόγια του αέρα…

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Μόνο ως χτύπημα κάτω από τη μέση στον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά που επισκέπτεται τη χώρα, μπορεί αν ερμηνευτεί το άκρως προβοκατόρικο δημοσίευμα από τη μεγαλύτερη εφημερίδα του Ισραήλ, που βρήκε αυτή ακριβώς την ημέρα για να ανασύρει το θέμα του φερόμενου ως «αντισημιτισμού» των υπουργών της ελληνικής κυβέρνησης, Γεωργιάδη και Βορίδη

Πρόσθεσαν τώρα μάλιστα και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ευάγγελο Βενιζέλο, με τη φοβερή και τρομερή κατηγορία, ότι ενώ παρίστατο σε ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη που είχε ένα «αντισημιτικό ξέσπασμα», δεν αντέδρασε…

Τι κι αν δηλώνουν προς κάθε κατεύθυνση… οι κατηγορούμενοι στις δημόσιες δηλώσεις τους εδώ και χρόνια, ότι αντιλαμβάνονται τη στρατηγική λογική πίσω από τη συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ, έχοντάς την χαρακτηρίσει ως «αμοιβαία επωφελή», τι κι αν έχουν «απολογηθεί» εμμέσως για «υπερβολές του παρελθόντος», κάποιοι στο εβραϊκό κράτος, φαίνεται ότι παίζουν το παιχνίδι αυτών που δεν επιθυμούν την προσέγγιση για τους δικούς τους λόγους. Τι κι αν έχουν ανοίξει τεράστιο μέτωπο με τη Χρυσή Αυγή! Κάποιων τα μυαλά δεν ξεκολλάνε.

Και το λέμε αυτό, διότι η συγκεκριμένη εφημερίδα δεν είναι ένα τυχαίο ή περιθωριακό έντυπο, οπότε οι εντυπώσεις που δημιουργούνται είναι εξαιρετικά αρνητικές. Διότι, εάν κανείς θέλει να αντιδράσει στην τόσο χοντροκομμένη και μη διπλωματική ενέργεια, (σχεδόν) προβοκάτσια, εάν είναι σήμερα που οι διμερείς σχέσεις έχουν προχωρήσει τόσο πολύ να ανασύρονται τέτοια θέματα που τις δηλητηριάζουν, δεν μένει παρά να ανοίξουμε τα αρχεία ο καθένας από εμάς και να ανασύρει ποιοι έλεγαν τι μερικά χρόνια νωρίτερα και πόσων «τα σάλια» έτρεχαν όταν μιλούσαν για τη Τουρκία, έως ότου ήρθε η ίδια η ζωή να τους προσγειώσει.

Επίσης, τέτοιες αψυχολόγητες ενέργειες, ρίχνουν «νερό στον μύλο» όσων δεν βλέπουν τις διμερείς σχέσεις υπό την υγιή – κατά την υποκειμενική μας γνώμη – οπτική των διεθνών σχέσεων και της κοινότητας συμφερόντων, αλλά με βάση στερεοτυπικές πεποιθήσεις «φυλετικού» χαρακτήρα, που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει στην ανθρωπότητα.

Και αντί ορισμένοι να επισημαίνουν την αλλαγή που παρατηρείται σε κοινωνίες, άτομα και κυβερνήσεις (αρχή της δεκαετίας του 1990 αναγνώρισε το Ισραήλ η Ελλάδα), ακόμα και σε εκπροσώπους των ανωτέρω… κατηγοριών που θεωρούνταν ακόμα και δικαιολογημένα ως «εχθροί», τους ψέγουν ανασύροντας από τα συρτάρια ό,τι μπορούν να βρουν για το παρελθόν. Αντί να θεωρήσουν τη συναίνεσή τους, ενίοτε δε και ενθάρρυνση, σε όσα γίνονται ως τη μεγαλύτερη επιτυχία, κάνουν τα πάντα να την υπονομεύσουν.

Επειδή το σύνδρομο καταδίωξης είναι εξαιρετικά κακός σύμβουλος, πραγματικά καλούμε όσους θεωρούν ότι το σχόλιο τους αφορά, να αναθεωρήσουν τη στάση τους, προτού προκαλέσουν «ανήκεστο βλάβη» στις διμερείς σχέσεις. Μήπως θέλουν να υποβάλλεται η λίστα με τους υπουργούς των εκάστοτε κυβερνήσεων προς έγκριση στη διεύθυνση της εφημερίδας; Εκτός κι αν αυτό επιδιώκουν, για άλλους λόγους (π.χ. να ετοιμάσουν τη δικαιολογία για την κατασκευή αγωγού που θα τους συνδέει με την Τουρκία).

Κι αυτά τα λέει μια υπογραφή και ένας ιστοχώρος που έχουν αμφότεροι κατ’ επανάληψη αναφερθεί με τον πιο θετικό τρόπο στην ανάπτυξη της διμερούς και αμοιβαία επωφελούς, πραγματικής στρατηγικής συνεργασίας, ενώ έχουν κατηγορήσει την ελληνική πλευρά για την ανακολουθία λόγων και πράξεων.

Μεταξύ «φίλων και εταίρων» πρέπει να λέγονται αλήθειες. Διότι εάν είναι μια σχέση να οικοδομηθεί πάνω σε σαθρά θεμέλια, τα προβλήματα που θα προκύψουν στο μέλλον, θα είναι περισσότερα από αυτά που στο μεταξύ θα έχουν επιλυθεί. Κατά συνέπεια, όλοι θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί και υπεύθυνοι. Αυτό αναμένουμε και από επιφανή στελέχη της εβραϊκής κοινότητας στην Ελλάδα. Όπως αντιδρούσαμε και εξακολουθούμε, όταν γράφονται και λέγονται διάφορα παρανοϊκά εναντίον τους, έτσι θα αντιδρούμε όταν συκοφαντείται μια ολόκληρη χώρα επειδή ο τάδε ή ο δείνα είπε κάτι πριν από μια πενταετία. Λίγο σοβαρότητα δεν βλάπτει.