ΒΙΝΤΕΟ: Η εκτόξευση του πυραύλου 9M331 του TOR-M1 που κατέρριψε το B737…

Η κατάσταση στο Ιράν εκτραχύνεται ώρα με την ώρα, καθώς σε πολλές πόλεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτών έχουν κατέβει στους δρόμους με σκοπό αφενός να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στις οικογένειες των θυμάτων του μοιραίου ουκρανικού Boeing 737 (πτήση PS752), αφετέρου όμως, ίσως και κυρίως, για να διαμαρτυρηθούν για την εμπλοκή της χώρας τους σε αυτό το τραγικό επεισόδιο και την καθυστέρηση του θεοκρατικού καθεστώτος να αναλάβει τις ευθύνες του…

Τα ερωτήματα πως είναι δυνατόν οι δυνάμεις αεράμυνας των Ιρανών να μην κατάφεραν να ξεχωρίσουν ένα πολιτικό αεροσκάφος από οποιονδήποτε στρατιωτικό στόχο είναι πολλά, ενώ οι ερμηνείες που δίδονται είναι λιγότερο ή περισσότερο πειστικές. Όλα δείχνουν ότι οι χειριστές των συστημάτων δεν είχαν την απαραίτητη εμπειρία, ενώ ο σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στους “Φρουρούς της Επανάστασης” (Pasdaran) και τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, έχει παίξει τον ρόλο του.

Όπως αυτές οι δυο διακριτές ένοπλες “συνιστώσες”, στρατιωτικού και παραστρατιωτικού τύπου δεν συνεργάζονται μεταξύ τους αφού κύριος ρόλος των “Φρουρών” είναι η καθεστωτική σταθερότητα, έτσι πρέπει και η συνεργασία με τις αρχές του πολιτικού τομέα να μην ήταν ιδιαίτερα στενή.

Εάν υπήρχε καθόλου. Απορεί κανείς όμως, εάν αυτό υφίσταται, πως είναι δυνατόν να μην έχει επισημανθεί ως αδυναμία. Σε αυτή την περίπτωση, ένα τραγικό περιστατικό όπως αυτό που συνέβη, θα έπρεπε να είναι ενδεχομένως και στην κορυφή των “σεναρίων προς αποφυγή” που θα έπρεπε να έχει εκπονήσει κάθε σοβαρό επιτελείο.

Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε στην πράξη, ενώ η έλλειψη μέτρου από το καθεστώς, που με στόχο αν συσπειρώσει τον κόσμο γύρω του απέναντι στον -συνηθισμένο- “εξωτερικό εχθρό”, αντί να αρκεστεί στο πλήγμα στις στρατιωτικές βάσεις που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ στο Ιράκ, επέλεξε να συνεχίσει την εμπρηστική ρητορική.

Ήρθε όμως η κακή συγκυρία της τύχης, την οποία βοήθησε ασφαλώς η ανοργανωσιά στο εσωτερικό των δυνάμεων ασφαλείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, για να αποδειχθεί στην πράξη, ότι η σχέση του καθεστώτος με τον ιρανικό λαό, ή τουλάχιστον ένα σημαντικό μέρος του, είναι εξόχως προβληματική. Η τραγωδία με το Boeing 737 αρκούσε ώστε να εξανεμιστούν τα οφέλη από την απόπειρα συσπείρωσης του λαού γύρω από την ηγεσία του, αφήνοντας την σε πιο ευάλωτη θέση από ποτέ.

Με τα φώτα της παγκόσμιας δημοσιότητας στραμμένα στην Τεχεράνη, η ανάγκη του καθεστώτος να επιβιώσει οδηγεί ήδη σε βίαιες αντιδράσεις που υπονομεύουν εκ των έσω την ασφάλεια του καθεστώτος περεταίρω. Ήδη, κυκλοφορούν πληροφορίες ότι το καθεστώς έχει ζητήσει από συγγενείς των θυμάτων, ξένων και Ιρανών, να μη μιλούν στα ξένα μέσα ενημέρωσης, διότι μπορεί να “περιπλακεί” η διαδικασία αναγνώρισης της σορού του αγαπημένου τους…

Σε κάθε περίπτωση, η ανεξέλεγκτα εμπρηστική ρητορική απέναντι στις ΗΠΑ του Τραμπ, μετά τα πλήγματα με βαλλιστικούς πυραύλους κατά των βάσεων των ΗΠΑ στο Ιράκ, έφερε και νέες σκληρότατες οικονομικές κυρώσεις, με αποτέλεσμα η Ισλαμική Δημοκρατία να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες. Το που μπορούν αν οδηγήσουν μπορεί αν αποτελέσει προς το παρόν, αντικείμενο εκτιμήσεων…