USAF: Κι όμως αληθινό… Σχεδιάζει αντικατάσταση κινητήρων στον στόλο B-52H

Πρόκειται για τα 76 στρατηγικά βομβαρδιστικά τύπου Β-52Η Stratofortress που η Αεροπορία των ΗΠΑ διατηρεί σε υπηρεσία. Αεροσκάφη ηλικίας 55 περίπου ετών κατά μέσο όρο, τα οποία μάλιστα με βάση τον ισχύοντα επιχειρησιακό σχεδιασμό πρόκειται να παραμείνουν σε υπηρεσία μέχρι το έτος 2050.

Βέβαια η USAF έχει επανειλημμένα στο παρελθόν, εκδηλώσει την πρόθεσή της να αντικαταστήσει τους κινητήρες Pratt & Whitney TF33-PW-103 για πολλούς λόγους… Εδώ και 20 χρόνια το κόστος συντήρησης των κινητήρων αυτών αυξάνεται με ρυθμούς που πλέον έχουν καταστήσει την επιχειρησιακή αξιοποίηση των αεροσκαφών του τύπου πραγματικά ασύμφορη.

Από την άλλη πλευρά, οι οικονομικοί περιορισμοί στους ετήσιους προϋπολογισμούς της USAF, δεν αφήνουν περιθώρια για την ανάπτυξη, μαζική παραγωγή και προμήθεια ενός νέου τύπου στρατηγικού βομβαρδιστικού. Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, ενός αεροπλάνου με αντίστοιχες δυνατότητες με το B-52.

Η USAF υποστηρίζει ότι χρειάζεται τη δύναμη των 76 B-52H για 30 τουλάχιστον ακόμη χρόνια, λόγω της αυξανόμενης απειλής που διαβλέπει από την πλευρά της Ρωσίας αλλά και της Κίνας, από τη στιγμή που η μεγάλη μεταφορική ικανότητα του γηραιού βομβαρδιστικού ιδίως σε πυραύλους οριζόντιας πλεύσης μακρού πλήγματος, δεν έχει ξεπεραστεί από κανένα νεότερο (B-1, B-2 και προσεχώς Β-21) στρατηγικό βομβαρδιστικό…

Βέβαια και η επιλογή της διατήρησης σε υπηρεσία ενός τόσο παλιού στρατηγικού βομβαρδιστικού με την αιτιολογία της μείωσης του κόστους, δεν φαίνεται και τόσο πιστευτή από τη στιγμή που τα μόλις 21 B-2 Spirit που κατασκευάστηκαν και εντάχθηκαν σε υπηρεσία, κόστισαν συνολικά 44,62 δισεκατομμύρια δολάρια (2,2 δισεκατομμύρια ανά αεροσκάφος), ενώ το νέο Β-21 Raider της Νorthrop τιμολογείται στα 562 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα, με βάση τον προϋπολογισμό του 2016!

Πρόθεση της USAF είναι η απόκτηση 100 B-21, με την προοπτική ο αριθμός αυτός να ανέλθει μέχρι και τα 170 αεροσκάφη για την Διοίκηση παγκόσμιας κρούσης (Global Strategic Command).

Επομένως αυτό που φαίνεται καθαρά είναι ότι αιχμή του δόρατος της δύναμης στρατηγικού βομβαρδισμού της USAF θα είναι αποκλειστικά τα χαρακτηριστικών stealth B-2 και Β-21 της Northrop-Grumman για τις επόμενες δεκαετίες, με τα B-1 και B-52 να λειτουργούν επικουρικά σε στρατηγικούς αλλά και τακτικού χαρακτήρα ρόλους. Δηλαδή, η USAF δεν θα επενδύσει ξανά χρήματα σε συμβατικής σχεδίασης πολυκινητήρια στρατηγικά βομβαρδιστικά.

Σε ό,τι αφορά στους νέους κινητήρες των B-52, ο αριθμός τους θα είναι ίδιος με αυτόν που το αεροπλάνο φέρει ήδη. Δηλαδή οκτώ! Αρχικά είχαν γίνει σκέψεις για το προφανές. Την αντικατάσταση των οκτώ TF-33 με τέσσερις κινητήρες, ισχυρότερους φυσικά.

Αυτό που φαίνεται λογικό και προφανές όμως, στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι. Γιατί η εγκατάσταση τεσσάρων μεγάλων κινητήρων θα απαιτούσε σημαντικές τροποποιήσεις δομικού χαρακτήρα στην πτέρυγα, ενώ θα μετατόπιζε και το κέντρο βάρους του αεροσκάφους. Η επιλογή του νέου κινητήρα κατά συνέπεια θα γίνει με κύρια κριτήρια το να είναι “κοντά” σε διαστάσεις και βάρος σε σχέση με τον TF-33.

Η USAF αναμένει μείωση της κατανάλωσης καυσίμου κατά 30% περίπου, βελτίωση των επιδόσεων του αεροσκάφους, με παράλληλη αύξηση της ακτίνας του, καθώς μέσω της σημαντικά χαμηλότερης κατανάλωσης καυσίμου, θα απαιτούνται πλέον λιγότεροι ανεφοδιασμοί στον αέρα, σε κάθε αποστολή μεγάλης ακτίνας.

Το σημαντικότερο όφελος από την αντικατάσταση των κινητήρων των B-52H όμως, αναμένεται να είναι η κατά 90% μείωση του κόστους συντήρησης και υποστήριξης των κινητήρων. Του συστήματος πρόωσης του B-52H συνολικά. Γιατί λόγω της μεγάλης ηλικίας του TF-33, η τροφοδοσία του σε ανταλλακτικά είναι προβληματική, ενώ και οι επιθεωρήσεις στα θερμά του τμήματα συχνότερες…