US Armed Forces: Βλήματα που “πήραν κεφάλι” απέναντι σε πλοία και μαχητικά…

Έχω αναφερθεί επανειλημμένως στην αντίληψη του βληματοκεντρικού πολέμου, δηλαδή στην ενσωμάτωση μεγάλου μέρους της πληροφοριοκεντρικής διαδικασίας (εντοπισμός του εχθρού – μετάδοση της πληροφορίας – αξιοποίηση της πληροφορίας και εξόντωση του εχθρού) στο ίδιο το βλήμα με τη χρήση νέων τεχνολογιών, όπως προηγμένους φθηνούς αισθητήρες και ισχυρούς αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης, που επιτρέπουν την αυτόνομη λειτουργία του.

Του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα
ΠΗΓΗ: SLpress

Αυτή η ικανότητα ενισχύεται από το διαρκώς αυξανόμενο βεληνεκές των βλημάτων, την ενίσχυση της φονικότητάς τους, της ποικιλίας των αποτελεσμάτων που μπορούν να ασκήσουν στον αντίπαλο κλπ. Τέλος, τα βλήματα συνδυάζονται με την επίσης μεγάλη αύξηση των άυλων ικανοτήτων προβολής ισχύος που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια. Σ’ αυτές περιλαμβάνονται τα όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας (DEW), ο ηλεκτρονικός πόλεμος και ο κυβερνοπόλεμος.

Αξίζει να επισημανθεί ότι οι δύο τελευταίοι χώροι (domains) ενοποιούνται στην αντίληψη του Αμερικανικού Στρατού και αναφέρονται ως δράσεις στον κυβερνοχώρο και στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα (Cyber ElectroMagnetic Activities CEMA).

Σε γενικές γραμμές, βληματοκεντρικά είναι τα μοντέλα μάχης που αντιπαραθέτουν στις πλατφόρμες του αντιπάλου (πολεμικά πλοία, μαχητικά αεροσκάφη κλπ) δικτυακές δομές προβολής ισχύος, κομβικό στοιχείο των οποίων είναι βλήματα διαφόρων τύπων. Κυρίως είναι πύραυλοι και ρουκέτες μεγάλου βεληνεκούς και αυξημένων δυνατοτήτων προσβολής τόσο στατικών όσο και κινούμενων στόχων με ακρίβεια.

Τέτοιας φιλοσοφίας ήταν τα δίκτυα αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD) που ανέπτυξε η Κίνα για να διώξει μακριά από τις ακτές της τα αμερικανικά πολεμικά πλοία και να εξασφαλίσει την κυριαρχία της στην Ανατολική και στη Νότιο Σινική Θάλασσα. Αξίζει να σημειωθεί πως αυτές οι θάλασσες θεωρούνται από την Κίνα “γαλάζιο έδαφος”, δηλαδή ως ένα είδος προέκτασης της κινεζικής στεριάς μέσα στη θάλασσα.

Η μεθοδολογία της Πολυχωρικής Μάχης

Στα επόμενα χρόνια και οι ΗΠΑ επένδυσαν σε παρόμοια μοντέλα για να διαπεράσουν τα κινεζικά πλέγματα, καθώς και τις “φυσαλίδες” αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής των χερσαίων ρωσικών δυνάμεων. Αυτές οι “φυσαλίδες” συνίσταντο σε πυκνά και επικαλυπτόμενα στρώματα αντιαεροπορικής άμυνας, έτσι ώστε η διείσδυση μαχητικών αεροσκαφών να καθίσταται απαγορευτική.

Για να καλύψει αυτήν την απαίτηση, ο Στρατός των ΗΠΑ διαμόρφωσε τη μεθοδολογία της Πολυχωρικής Μάχης (Multi Domain Battle), η οποία προβλέπει τη σύζευξη των πέντε χώρων μάχης (στεριά, θάλασσα, αέρας, διάστημα και κυβερνοχώρος, μαζί με το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα) σε μια αδιαίρετη επιχειρησιακή ενότητα.

Πυρήνας της Πολυχωρικής Μάχης είναι η ικανότητα εκπομπής “διαχωρικών πυρών” (Cross Domain Fires) σε όλο το εύρος και βάθος του χώρου επιχειρήσεων. Με τον όρο “διαχωρικά πυρά” εννοούμε την ικανότητα ταυτόχρονης προσβολής στόχων στη στεριά, τη θάλασσα και τον αέρα, ει δυνατόν με τα ίδια όπλα. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ