Τουρκία: Οχτώ χρόνια με το ISIS για να καταλήξουμε στο γνωστό Πρωτόκολλο…

Ο πόλεμος στα σύνορα Συρίας – Τουρκίας μαίνεται, το διπλωματικό παρασκήνιο οργιάζει. Και στο επίκεντρό του βρίσκεται μια Συμφωνία/Πρωτόκολλο των Αδάνων, που συνομολογήθηκε τον Οκτώβριο του 1998 στην τουρκική πόλη ανάμεσα σε εκπροσώπους των δυο κρατών.

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Στο διπλωματικό παρασκήνιο σήμερα κυρίαρχο λόγο διαδραματίζει πλέον η Ρωσία, μετά και την απόφαση του Πρόεδρου Τραμπ να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα, να εγκαταλείψει τους μέχρι τότε Σύρους Κούρδους συμμάχους του στον πόλεμο κατά των ισλαμιστών και να δώσει το πράσινο φως στον Ερντογάν να εισβάλει στις κουρδικές περιοχές της Συρίας.

Οι περιοχές αυτές κατά μήκος των συνόρων Συρίας – Τουρκίας (480 χιλ) λειτουργούσαν αυτόνομα από το 2012, αφού τα συριακά στρατεύματα είχαν αποσυρθεί για να αντιμετωπίσουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο κατά του καθεστώτος προερχόμενο από το αναδυόμενο σουνιτικό Ισλαμικό Κράτος.

Προτού επεκταθώ στα σημερινά, θα αναφερθώ συνοπτικά στο Πρωτόκολλο των Αδάνων στη βάση του οποίου εδράζεται η όλη προσπάθεια για τον τερματισμό του πολέμου στη Συρία. Το 1998 στη Συρία προήδρευε ο Χαλέζ Άσαντ, πατέρας του σημερινού Προέδρου Μπασάρ.

Στην Τουρκία, επί προεδρίας Ντεμιρέλ, κυριαρχούσαν οι στρατιωτικοί που ένα χρόνο πριν είχαν ανατρέψει τον πρώτο ισλαμιστή Πρωθυπουργό της Τουρκίας, Ν. Ερμπακάν, με το περιβόητο «μεταμοντέρνο πραξικόπημα» της 28ης Φεβρουαρίου 1997. Τότε λειτουργούσε απόλυτα ο τουρκο-ισραηλινός άξονας, ενώ οι σχέσεις Άγκυρας-Ουάσινγκτον ήταν μέλι-γάλα.

Όλη τη δεκαετία του 1990 οι Τούρκοι στρατιωτικοί είχαν εξαπολύσει έναν «βρώμικο πόλεμο» («dirty war») κατά των Κούρδων της Ανατολικής Τουρκίας. Αδυνατούσαν να εξοντώνουν το Κουρδικό αντάρτικο (Κουρδικό Λαϊκό Κόμμα –PKK– υπό την ηγεσία του Α. Οτσαλάν) και έτσι εφάρμοσαν τη στρατηγική της «καμένης γης». Έκαψαν κυριολεκτικά 4 χιλιάδες κουρδικά χωριά, σφάζοντας και προσφυγοποιώντας τους κατοίκους και δολοφονώντας τους προύχοντες και πνευματικούς ηγέτες (δικηγόρους, δασκάλους κ.λπ.).

Στη γενοκτονική τους πολιτική οι Τούρκοι είχαν την άμεση συνδρομή των πλείστων Νατοϊκών τους συμμάχων, αφού και τότε όπως και σήμερα πολεμούσαν, τάχατες, τη «διεθνή τρομοκρατία».

Ενθαρρυμένοι από τις εξαιρετικές τους σχέσεις με Αμερική και Ισραήλ, το 1998 οι Τούρκοι απείλησαν τη Συρία με πόλεμο αν δεν έδιωχνε τον αργηγό του PKK Οτσαλάν από τη Συρία, όπου διατηρούσε το πολιτικό του αρχηγείο. Αντιμέτωπος με την απειλή πολέμου και απομονωμένος ο Χαλέφ Άσαντ υποχώρησε, έδιωξε τον Οτσαλάν και δέχθηκε το Πρωτόκολλο των Αδάνων… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ