Τουρκία: Παντού τα ίδια, Τουρκομάνοι σα να λέγαμε… Τουρκοκύπριοι

Το πρόβλημα με τις κουρδικές φιλοδοξίες για την απόκτηση δικιάς τους πατρίδας, είναι μια ακόμα ευκαιρία που αποδεικνύει την αλλεργία της Τουρκίας με τον κανόνα της πλειοψηφίας, άρα με την ίδια τη Δημοκρατία, κάτι το οποίο οφείλει ο δυτικός κόσμος να επισημάνει, να αντιληφθεί και να κατανοήσει, εάν θέλει να έχει ορθολογική αντίληψη της χώρας που η γεωγραφία και τα γεωστρατηγικά συμφέροντα, όχι ο πολιτισμός, την οδήγησαν στους κόλπους της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Τα λόγια του Τούρκου πρωθυπουργού για το θέμα χθες, ήταν εντελώς αποκαλυπτικά της νοοτροπίας του ανθρώπου και του πολιτικού συστήματος της γειτονικής μας χώρας εν γένει. Αφού πρώτα φρόντισε να απειλήσει με τον συνήθη ιταμό τρόπο, λέγοντας ότι οι Κούρδοι του Ιράκ θα πληρώσουν για το δημοψήφισμα επειδή δεν (υπ)άκουσαν στις τουρκικές διαταγές, αδιαφορώντας για το ότι αυτές καθαυτές απειλές χρήσης βίας απαγορεύονται, ανέπτυξε μια απόλυτα αποκαλυπτική επιχειρηματολογία.

Δεν μένουν μόνο Κούρδοι εκεί πέρα, ήταν το φοβερό και τρομερό επιχείρημα του Τούρκου πρωθυπουργού, Μπινάλι Γιλντιρίμ, διότι μένουν κι άλλες πολλές εθνότητες εκεί, τις οποίες δεν ρώτησε η Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση (KRG: Kurdish Regional Government). Για τη Συνθήκη των Σεβρών (1920) που έκανε λόγο για ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, ξέχασε να μιλήσει.

Το ότι οι δυο κύριες εθνότητες του Ιράν είναι οι Άραβες (80-85% του πληθυσμού, σιίτες κατά 65% και σουνίτες) και οι Κούρδοι (περίπου 15% και 7-8 εκατομμύρια πληθυσμό) που έχουν προβλήματα μεταξύ τους δεν παίζει κανέναν ρόλο.

Το ότι η πλειοψηφία είναι Κούρδοι, δεν του λέει απολύτως τίποτα, οι Τουρκομάνοι για τους οποίους κόπτονται οι Τούρκοι, όχι διότι τους αγαπούν, αλλά διότι τους εξασφαλίζουν πρόσχημα πρόσβασης – επέμβασης σε μια στρατηγικά σημαντική περιοχή, είναι η δικαιολογία. Ο πληθυσμιακός χάρτης που αποτυπώνει τη γεωγραφική κατανομή των εθνοτήτων στο Ιράκ, είναι αποκαλυπτικός. Με το πορτοκαλί χρώμα είναι οι Τουρκομάνοι και με το πολύ ανοικτό πράσινο οι Κούρδοι

Συγκεντρωμένοι είναι οι Τουρκομάνοι, δεν τους υποχρεώνει κανείς να ακολουθήσουν με το ζόρι τους Κούρδους. Για την τύχη των πετρελαιοφόρων περιοχών της Μσούλης και του Κιρκούκ γίνεται όλη η φασαρία, πέραν της απειλής απόσχισης των κουρδικών τμημάτων της Συρίας, της Τουρκίας και του Ιράν, με παράλληλη ένωση με το Κουρδιστάν του βορείου Ιράκ.

Οι εκτιμήσεις τους ανεβάζουν περίπου στα 3.000.000 ψυχές, μπορούν να παραμείνουν «αγκαλιά» με τους Ιρακινούς… και ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για απογόνους στρατιωτών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που παρέμεινα εκεί όταν τα οθωμανικά στίφη κατελάμβαναν περιοχές της Μέσης Ανατολής σφάζοντας και εκτοπίζοντας τον τοπικό πληθυσμό.

Για δες ποιος μιλάει… Μια χώρα η οποία δε σέβεται ούτε τα στοιχειώδη δικαιώματα των δικών της μειονοτήτων στο εσωτερικό και φροντίζει με κάθε τρόπο να τις κρατάει καταπιεσμένες μην τολμήσουν και εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους που κατοικούν κάτω από την άξεστη τουρκική «μπότα». Ρωτήστε Κούρδους και Αλεβίτες, έτσι για να κάνουμε μια αρχή…

Πρόκειται δε για ευάριθμες μειονότητες, όχι για το μικρό ποσοστό στην «κουρδική θάλασσα» της περιοχής που αποτελούν οι Τουρκομάνοι. Και αυτό το κράτος με την κλίκα των ισλαμιστών απατεώνων που το κυβερνά, ενώ δεν αναγνωρίζει στοιχειωδώς τα δικαιώματα των μειονοτήτων του, απαιτεί ουσιαστικά δικαίωμα βέτο για τους Τουρκομάνους στα κουρδικά εδάφη… με την ίδια λογική, γιατί δεν αναγνωρίζουν παρόμοια δικαιώματα και στη μειονότητα των Κούρδων στη γειτονική Συρία; Διότι είναι «τρομοκράτες», απαντούν. Ναι, μάλλον θα γεννήθηκαν έτσι…

Τα ίδια δεν έκαναν και κάνουν στην Κύπρο οι απόγονοι του αιμοσταγούς Αττίλα; Αυτά δεν απαιτούν και στη ελληνική Θράκη; Όπου βρίσκονται πληθυσμιακές ομάδες τις οποίες θεωρούν ή και μπορούν να τις ελέγξουν, τις χρησιμοποιούν για την επεκτατική τους πολιτική και κόπτονται και καλά για τα δημοκρατικά τους δικαιώματα, τα οποία οι ίδιοι καταπατούν στο σπίτι τους. Άθλιοι…