Τόλμη, δόρυ και φωτιά… Στρατήγημα των Ελλήνων, αφανισμός των εχθρών

Το 480 π.Χ. η ύπαρξη καθαυτή της μητροπολιτικής Ελλάδας απειλείτο από την εισβολή της τεράστιας στρατιάς του Ξέρξη. Στην Μεγάλη Ελλάδα (Κάτω Ιταλία – Σικελία), η ύπαρξη του Ελληνισμού βρισκόταν στη κόψη του ξυραφιού από την επίθεση μιας τεράστιας καρχηδονιακής στρατιάς υπό τον Αμίλκα.

Οι Καρχηδόνιοι είχαν υπό τον έλεγχό τους τμήμα της Σικελίας και ήλεγχαν την πόλη της Ιμέρας. Ο ηγέτης των Συρακουσών Γέλων επιθυμούσε την εκδίωξη των Καρχηδονίων από το νησί και το 483 π.Χ. εκδίωξε τον τύραννο της Ιμέρας και σύμμαχο των Καρχηδονίων, Τήριλλο, ο οποίος ζήτησε την επέμβαση των Καρχηδονίων.

Οι αντίπαλοι

Τελικά, με τρία χρόνια καθυστέρηση, ο καρχηδονιακός στρατός αφίχθη στην Σικελία. Επρόκειτο για μια μισθοφορική κυρίως δύναμη που αριθμούσε, σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, 300.000 άνδρες από την Ιβηρική, τη Σαρδινία, την Ιταλία, τη Γαλατία και φυσικά τη Καρχηδόνα και τη Βόρεια Αφρική. Η δύναμη αυτή μεταφέρθηκε στο νησί από μια επιβλητική αρμάδα 3.200 πλοίων κάθε τύπου.

Πυρήνας του στρατού αυτού ήταν τα αφρικανικά τμήματα των Καρχηδονίων που πολεμούσαν περίπου όπως και οι Έλληνες οπλίτες. Οι Ίβηρες πολεμούσαν σε πιο χαλαρή τάξη, περίπου όπως οι Έλληνες πελταστές. Οι εκ Σαρδινάς, οι Κελτίβηρες και οι Γαλάτες ήταν ονομαστοί για την ορμητικότητά τους, αλλά όχι για το «βάρος» και την συνοχή τους. Οι Καρχηδόνιοι διέθεταν πολύ ιππικό, βαρύ και ελαφρύ και βαριά τέθριππα άρματα.

Στην άλλη πλευρά ο τύραννος των Συρακουσών Γέλων μαζί με τον πενθερό του τύραννο του Ακράγαντα Θήρων διέθεταν μια δύναμη 55.000 ανδρών (50.000 πεζοί, 5.000 ιππείς) αποτελούμενη κυρίως από πολίτες – οπλίτες, αλλά και από εμπειροπόλεμους Έλληνες οπλίτες και Ιταλούς και Σικελούς μισθοφόρους πολλοί εκ των οποίων μάχονταν «πελταστικώς».

Οι Καρχηδόνιοι πλημμυρίζουν την Σικελία

Ο Αμίλκας έφτασε στη Σικελία και αποβίβασε τον τεράστιο στρατό του στην Πάνορμο, το σημερινό Παλέρμο. Ο πλους πάντως προς το νησί ήταν δύσκολος και τα περισσότερα πλοία που μετέφεραν τα άρματα και τους ίππους χάθηκαν. Ήταν ένας κακός οιωνός και ένα γεγονός που αποδείχθηκε καθοριστικό. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr