Το μέλλον του ΝΑΤΟ και οι επιλογές του “δεδομένου” συμμάχου… της Ελλάδας

Από το 1948, το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των Η.Π.Α. κατέληξε στην αποδοχή της εισήγησης του Τζόρτζ Κέναν για μια εμπεριστατωμένη θεώρηση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής προς τη Σοβιετική Ένωση όπως περιγράφεται στις αποφάσεις NSC-20/1 και NCS-20/4.

Γράφει ο καθηγητής ΗΛΙΑΣ ΘΕΡΜΟΣ
ΠΗΓΗ: HUFFINGTON POST

Με βάση αυτές τις αποφάσεις προωθούνταν η ίδρυση του κράτους της Δυτικής Γερμανίας και η ίδρυση του ΝΑΤΟ ώστε να παγώσουν οι διαχωριστικές γραμμές στην Ευρώπη. Η συνολική πολιτική των Η.Π.Α. στην αντιπαράθεσή της με τη Σοβιετική Ένωση αποτυπώνεται στην απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας NSC-68 στις 14 Απριλίου 1950.

Αναλυτικότερα, το ντοκουμέντο στηρίζεται στις κυριότερες παρακάτω υποθέσεις εργασίας:
>Τα αμερικανικά συμφέροντα είναι παγκόσμια και κάθε περιοχή στον κόσμο είναι κρίσιμη για τα αμερικανικά συμφέροντα.
>Η Σοβιετική Ένωση είναι μια επεκτατική δύναμη και συνεπώς αποτελεί απειλή για τα αμερικανικά συμφέροντα.
>Μια ήττα των ελευθέρων θεσμών οπουδήποτε είναι μια ήττα παντού.

Όταν υπάρχει διάσταση μεταξύ πολιτικών και στρατηγικών συμφερόντων να υπερισχύουν πάντα τα στρατηγικά συμφέροντα, που σημαίνει ακόμη ότι ακόμα και δημοκρατικά καθεστώτα μπορούν να παραγκωνιστούν, προκειμένου να εξασφαλιστούν τα στρατηγικά της συμφέροντα, όπως έγινε στην Ελλάδα της 21 Απριλίου 1967 με την κατάργηση της δημοκρατίας από τη χούντα των συνταγματαρχών.

Έτσι, το ντοκουμέντο NCS-68 μετακινεί τις επιλογές από τη σφαίρα της οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής προς την στρατιωτική ισχύ. Απώτερος στόχος αυτής της πολιτικής ανάσχεσης είναι η καταστροφή του κομμουνιστικού συστήματος στη Σοβιετική Ένωση και η κατάρρευσή της.

Μετά το 1989 το ΝΑΤΟ, ως το εργαλείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, συνέχισε να εξυπηρετεί τα αμερικανικά γεωπολιτικά συμφέροντα μέχρι τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα.

Το τέλος του ΝΑΤΟ όπως το ξέρουμε

Όμως, τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι οι Η.Π.Α. αρχίζουν να επεξεργάζονται μια αναθεωρητική εκδοχή του ΝΑΤΟ που να αντανακλά την νέα παγκόσμια πραγματικότητα. Σήμερα για τις Η.Π.Α. οι μεγάλοι αντίπαλοι στον παγκόσμιο ανταγωνισμό είναι η Κίνα και η Ρωσία, ενώ η Ευρώπη διέρχεται μια κρίση παρακμής.

Η Γερμανία είναι μια δύναμη με ψευδαισθήσεις ηγεμονίας στην Ευρώπη και ο γαλλο-γερμανικός άξονας μετά το Brexit κινδυνεύει να μετεξελιχτεί σε ανταγωνισμό μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας.

Έτσι η Αμερική δεν μπορεί να στηρίζεται στην ψυχροπολεμική Ατλαντική Συμμαχία αφού βλέπει ότι δεν εξυπηρετεί πλέον τα στρατηγικά της συμφέροντα. Επομένως οι Η.Π.Α. ενδεχομένως να αναζητήσουν μια νέα στρατηγική συμμαχία με τη Μεγάλη Βρετανία ως τη βασική σύμμαχό της στην Ευρώπη. Οι Η.Π.Α. ενδεχομένως να προγραμματίσουν την ασφάλειά τους στον εικοστό πρώτο αιώνα μαζί με… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ