Τάγμα Ασφαλείας “Λεωνίδας”, η γέννηση μια μονάδας “γερμανοτσολιάδων”

Τα τάγματα ασφαλείας άρχισαν να συγκροτούνται από το 1943, όταν η κατοχική κυβέρνηση του Ι. Ράλλη αντιλήφθηκε ότι ο ΕΛΑΣ επιχειρούσε να θέσει υπό τον έλεγχο του τη χώρα, παραγκωνίζοντας ή και εξαφανίζοντας ακόμα και τις άλλες αντιστασιακές οργανώσεις. Πολλά έχουν λεχθεί για τα αμφιλεγόμενα πράγματι αυτά τμήματα. Τα τάγματα παρουσιάζονται από την αριστερά, ως σήμερα, ως προδοτικές οργανώσεις που συνεργάστηκαν με τον κατακτητή, με τον ίδιο τρόπο που παλαιότερα παρουσιάζονταν σχεδόν ως εθνικές οργανώσεις.

Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Και αν το αξίωμα αυτό ισχύει γενικά, ισχύει ακόμα περισσότερο για την περίπτωση του Τάγματος Ασφαλείας Σπάρτης «Λεωνίδας». Η κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα όχι μόνο δεν έσβησε, αλλά αντίθετα ενδυνάμωσε το πνεύμα αντίστασης των Ελλήνων. Το πνεύμα αυτό υπήρξε απόρροια των υπερήφανων νικών που είχε επιτύχει ο Στρατός κατά των Ιταλών, αλλά και της ηρωικής αντίστασής του στους Γερμανούς. Το πνεύμα του μετώπου κρατιόταν ζωντανό. Έτσι η αντίσταση των Ελλήνων κατά των κατακτητών άρχισε αυτόματα και άμεσα σε όλη τη χώρα, ανάλογα με τις κατά τόπους δυνατότητες και συνθήκες.

Στην Πελοπόννησο ειδικότερα αναπτύχθηκαν σταδιακά ανταρτικές ομάδες του ΕΛΑΣ. Την κατάσταση ήρθε να ανατρέψει η κίνηση του ίλαρχου Τηλέμαχου Βρεττάκου, ο οποίος συγκρότησε με ίδια πρωτοβουλία αντιστασιακή οργάνωση, η οποία αναγνωρίστηκε και από την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Καίρου. Ο ίλαρχος Βρεττάκος είχε ενταχθεί αρχικά στο ΕΑΜ, αλλά σταδιακά κατάλαβε ότι αυτό εξυπηρετούσε και πολιτικούς σκοπούς της ηγεσίας του ΚΚΕ, πέραν του εθνικοαπελευθερωτικού του χαρακτήρα. Ευθύς εξαρχής όμως η κίνηση του ιλάρχου Βρεττάκου βρέθηκε απέναντι στον ΕΛΑΣ και τον βρήκε επίσης απέναντί της. Διαβάστε την συνέχεια στο History-point.gr