Τα τουρκικά C-130 αναβαθμίστηκαν, όμως έρχεται γρήγορα η ώρα του μουσείου! Διότι “ουδέν καλόν”…

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, η TAI (Turkish Aerospace Industries) γνωστοποίησε πρόσφατα την ολοκλήρωση των εργασιών εκσυγχρονισμού του εξοπλισμού ηλεκτρονικών σε εφτά συνολικά μεταφορικά αεροσκάφη τύπου C-130. Η Τουρκική Αεροπορία διαθέτει συνολικά 19 τέτοια αεροπλάνα, 13 της έκδοσης C-130E και άλλα έξι της έκδοσης -Β. Δεν θα εκσυγχρονιστούν στο σύνολό τους, στο πλαίσιο του προγράμματος Erciyes που είχε υπογραφεί πριν από πολλά χρόνια (2006) από την τότε γραμματεία αμυντικών προγραμμάτων (SSB). Αυτό που είχε ανακοινωθεί ήταν ότι θα γίνουν εργασίες αναβάθμισης σε εφτά από τα 13 C-130E και σε όλα τα –Β.

Η διαδικασία που επέλεξαν οι Τούρκοι για τον εκσυγχρονισμό του στόλου των μεταφορικών αεροπλάνων C-130 της Αεροπορίας τους είχε τον ίδιο αντικειμενικό στόχο με αυτή που υιοθετήθηκε από την ελληνική πλευρά, λίγα χρόνια νωρίτερα (2002). Η οδός που επιλέχθηκε όμως ήταν τελείως διαφορετική…

Η Ελλάδα επέλεξε την ανάθεση του έργου στην καναδική SPAR Aerospace, και το πρώτο C-130H εκσυγχρονίστηκε στις εγκαταστάσεις της στον Καναδά, με τα υπόλοιπα (9 C-130H και άλλα πέντε C-130B) να ακολουθούν στην ΕΑΒ. Το πρώτο εκσυγχρονισμένο ελληνικό C-130H παραδόθηκε στην Πολεμική Αεροπορία το μακρινό 2004.

Οι Τούρκοι αποφάσισαν να αναπτύξουν και να κατασκευάσουν αυτόνομα τα περισσότερα από τα συστήματα και απάρτια του εκσυγχρονισμού των δικών τους αεροσκαφών. Κάνουν λόγο για την ανάπτυξη 23 συστημάτων και 117 υποσυστημάτων – απαρτίων.

Ο κεντρικός υπολογιστής στοιχείων αέρος, ο δέκτης GPS, το σύστημα αποφυγής εναέριας σύγκρουσης (TCAS), το ραντάρ καιρού, συστήματα ναυτιλίας (προφανώς εννοούν την ανάπτυξη αυτόνομου αδρανειακού INS συνδυασμένου με GPS), εσωτερικός και εξωτερικός φωτισμός συμβατός με τη χρήση διοπτρών νυχτερινής όρασης (NVG), συστήματα ασφαλών επικοινωνιών, νέος αυτόματος πιλότος και σύστημα σχεδιασμού αποστολών στο έδαφος.

Η ανάπτυξη όλων αυτών των συστημάτων που φυσικά “παντρεύτηκαν” με πολλά που προήλθαν από το ελεύθερο εμπόριο (όπως οι οθόνες απεικόνισης στοιχείων του πιλοτηρίου), σε συνδυασμό με το ότι έπρεπε να διασυνδεθούν και να ενσωματωθούν στα αεροπλάνα, κόστισαν πάρα πολύ σε χρόνο και χρήμα στους Τούρκους. Το πρώτο C-130H που εκσυγχρονίστηκε, παραδόθηκε στην Τουρκική Αεροπορία το 2014, οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά από την υπογραφή του προγράμματος Erciyes.

Φυσικά το μεγάλο κέρδος από την υλοποίηση της διαδικασίας είναι η απόκτηση πολύτιμης τεχνογνωσίας και η αυτονόμηση σε μεγάλο βαθμό σε τέτοιου είδους προγράμματα. Οι καθυστερήσεις που έχουν σημειωθεί όμως (ολοκλήρωση εργασιών σε εφτά από τα συνολικά 19 αεροσκάφη μετά από 14 ολόκληρα χρόνια!), αποδεικνύουν ότι έχει απολεσθεί πλήρως η διατήρηση κάθε ισορροπίας κόστους – απόδοσης, αλλά και ότι το πρόγραμμα αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.

Αυτό που θεωρούμε ότι πρέπει να κρατήσουμε εμείς από την πλευρά μας είναι η επιμονή και η συνέχεια της γειτονικής χώρας… Το ότι οι Τούρκοι δεν φείδονται χρόνου και χρήματος, προκειμένου να αποκτήσουν τεχνογνωσία και πρόσβαση σε τεχνολογίες και διαδικασίες που θα τους εξασφαλίσουν μεγαλύτερη έως καθολική αυτονομία.

Μπορεί μέσω των συνεχών υποτιμήσεων της τουρκικής λίρας έναντι του ευρώ και του δολαρίου, αλλά και τις καθυστερήσεις, το κόστος του προγράμματος να έχει εκτοξευτεί σε βαθμό που να μην επιτρέψει τελικά τον εκσυγχρονισμό του συνόλου των 13 C-130 της ΤΗΚ.

Η ηλικία των -E είναι ήδη πολύ μεγάλη, όπως και των -Β που αποκτήθηκαν από αμερικανικά πλεονάσματα… Δεν έχει γνωστοποιηθεί παράλληλα με τον εκσυγχρονισμό των ηλεκτρονικών τους, αν τα τουρκικά C-130 αναβαθμίζονται και δομικά.