Τα 3.000 σοβιετικά κανόνια του Ζαχαριάδη… Τα ψέματα, η κόντρα με Μάρκο

Η κόντρα του Νίκου Ζαχαριάδη και του περιβάλλοντός του με τον Μάρκο Βαφειάδη ξέσπασε με αφορμή τη μετατροπή του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) από ανταρτική σε τακτική δύναμη. Μετά τη ρήξη Τίτο – Στάλιν ο Μάρκος δεν διέβλεπε αίσιο, για τον ΔΣΕ, τέλος του πολέμου χωρίς την ενίσχυση από το κομμουνιστικό μπλοκ.

Η κόντρα ενδεχομένως είχε και άλλες παραμέτρους, ωστόσο αυτή ήταν η αφορμή. Ήδη με την “Πλατφόρμα” του ο Μάρκος ξεκαθάριζε ότι “ο μοναρχοφασιστικός στρατός, παρά την αποτυχία του να δώσει σοβαρά χτυπήματα στον ΔΣΕ, εξακολουθεί να πολεμά επί δύο χρόνια χωρίς υπολογίσιμα κρούσματα στάσεων, προσχωρήσεων στον ΔΣΕ, λιποταξιών… Έχει όχι μόνο τη δυνατότητα αναπλήρωσης των απωλειών, αλλά και κανονικής αύξησης αριθμητικά…”, έγραφε.

“Σήμερα ο ΔΣΕ έχει 25.000 περίπου μαχητές που αντιπαρατάσσονται στις 300.000 χιλιάδες συνολικής ένοπλης δύναμης που διαθέτει ο μοναρχοφασισμός. Για να μπορεί ο ΔΣΕ να ενεργήσει επιθετικά για την απελευθέρωση σοβαρών περιοχών σαν στήριγμα για ολοκληρωτική ανατροπή του μοναρχοφασισμού πρέπει τους μήνες Οχτώβρη – Δεκέμβρη 1948, Γενάρη – Φλεβάρη – Μάρτη 1949 να φτάσει τους 65-70.000 ανδρών… με τις καλύτερες συνθήκες που είχαμε… κατορθώσαμε να στρατολογήσουμε 15.000 περίπου σε ένα χρόνο.

“Συνεπώς είναι αδύνατο να φτάσουμε σε μια στρατολογική επίδοση τέτοια που απορρέει από τις αποφάσεις της 4ης Ολομέλειας”, έγραφε ο Μάρκος και ως μόνη λύση έβλεπε την συνέχιση του ένοπλου αγώνα με έντονη παρτιζανική δράση σε όλη τη χώρα.

Οι απόψεις του Μάρκου δεν πέρασαν και ο ΔΣΕ συνέχισε τη πορεία που χάραξε ο Ζαχαριάδης ενισχυόμενος και από την μη ολοκλήρωση της νίκης του Ελληνικού Στρατού κατά την Επιχείρηση “Κορωνίς”.

“Μετά την ανατροπή του αντιπάλου στο Βίτσι και τη ευνοϊκή κατάσταση που δημιουργήθηκε για τον ΔΣΕ ο Ν. Ζαχαριάδης πήγε στη Μόσχα για συνομιλίες. Πράγματι συναντήθηκε με τον Στάλιν και με άλλα μέλη της σοβιετικής ηγεσίας. Ζήτησε βοήθεια σε οπλισμό… Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr