Σταυρός, Παναγία, Άγιοι! “Το θαύμα της Ρόδου” – Σφαγή Τούρκων εξ ουρανού;

Το 1480 ο Μωάμεθ Β΄Πορθητής φάνταζε απόλυτος κυρίαρχος στην Ανατολική Μεσόγειο μετά τη νίκη του επί των Βενετών. Στα Δωδεκάνησα έδρευε, εκείνη την εποχή, το Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη.  Οι ιππότες είχαν κατακτήσει τα Δωδεκάνησα δημιουργώντας ένα μικρό ναυτικό κράτος που συνέχιζε πάντα τον πόλεμο κατά των μουσουλμάνων. Ο Μωάμεθ είχε επιτεθεί κατά των ιπποτών το 1454 και το 1467 χωρίς αποτέλεσμα. Μετά τη νίκη του κατά των Βενετών όμως ο Μωάμεθ ήταν αποφασισμένος να ξεκαθαρίσει την ροδιακή “σφηκοφωλιά”.

Στις 23 Μαΐου 1480 ο τουρκικός στόλος φάνηκε έξω από το λιμάνι της Ρόδου. Επικεφαλής της εκστρατείας ήταν ο εξισλαμισμένος “έλληνας” μεγάλος βεζίρης Μεζίχ Παλαιολόγος. Ο μεγάλος μάγιστρος  του Τάγματος Πιέρ ντ’ Ομπουσόν μπορούσε να παρατάξει περί τους 7.000 άνδρες, εκ των οποίων οι 5.000 ήταν Έλληνες. Οι πηγές δεν συμφωνούν για την ισχύ της τουρκικής στρατιάς και αναφέρουν ότι αριθμούσε 70 -100.000 άνδρες.

Η μοιραία 27η Ιουλίου
Ύστερα από άγριες συγκρούσεις, οι Τούρκοι εξαπέλυσαν τη σφοδρότερη επίθεση κατά της Ρόδου στις 27 Ιουλίου, ανήμερα του Αγίου Παντελεήμονος, μετά από σφοδρό βομβαρδισμό των τειχών  και αφού είχαν προετοιμάσει 8.000 παλούκια για να παλουκώσουν τους αμυνόμενους που θα αιχμαλώτιζαν μετά τη νίκη τους!

Ο Μεζίχ είχε υποσχεθεί στις ορδές του ότι θα μπορούσαν να λεηλατήσουν την πόλη. Με την κραυγή “Αλλάχ” οι Τούρκοι εξόρμησαν. Οι Τούρκοι επιτέθηκαν στο ρήγμα που είχε δημιουργηθεί στο τείχος ύστερα από τις προηγούμενες επιθέσεις και τους βομβαρδισμούς. Διαβάστε την συνέχεια στο History-point.gr