Ρεζίλι! Να υπερέχεις, μα να τρέμεις τον αντίπαλο και να το βάζεις στα πόδια…

Η μάχη του Κλάουζεν το 1735 (Πόλεμος Πολωνικής Διαδοχής) αποτελεί τυπικό παράδειγμα σύγκρουσης όπου η υπερέχουσα πλευρά εμφανίζει τραγική ατολμία και αρνείται, ουσιαστικά, να εμπλακεί σοβαρά με τον εχθρό. Αντίθετα δείχνει να κλονίζεται από μια τολμηρή αντεπίθεση.

Το 1735 μια ισχυρή γαλλική στρατιά είχε εισβάλει στη Γερμανία και κινήθηκε προς την περιοχή της Τρίερ. Στην ίδια περιοχή επιχειρούσε μια αυστρογερμανική (αυτοκρατορική) στρατιά 35.000 ανδρών υπό τον στρατηγό κόμη της Αυτοκρατορίας (Ράιχ) φον Ζέκεντορφ. Στόχος των Αυτοκρατορικών ήταν η εκδίωξη των Γάλλων και η ανακατάληψη της περιοχής του Μοζέλα.

Ύστερα από μια σειρά ελιγμών και αψιμαχιών στις οποίες επικράτησαν, οι Αυτοκρατορικοί, κινήθηκαν προς το Κλάουζεν. Τα πρώτα αυτοκρατορικά τμήματα έφτασαν εκεί στις 04.00 το πρωί της 20ης Οκτωβρίου 1735. Η γαλλική στρατιά υπό τον στρατάρχη ντε Κοϊνί διέθετε 50 τάγματα πεζικού και 108 ίλες ιππικού, ενώ ο διοικητής της είχε αποσπάσει από τα οικεία συντάγματα 36 λόχους γρεναδιέρων σχηματίζοντας μια επίλεκτη δύναμη κρούσης.

Οι γρεναδιέροι υποστηριζόμενοι από 33 τάγματα και 68 ίλες, υπό τον Μπελ Ιλ, κινήθηκαν προς το χωριό Εσχ, ενώ μια δύναμη 17 ταγμάτων και 40 ιλών κινήθηκε προς το χωριό Ρίβενιχ. Κοντά στα δύο χωριά υπήρχαν γέφυρες επί του ποταμού Μοζέλα. Στόχος των Γάλλων ήταν η διπλή υπερκέραση των αντιπάλων τους. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr