“Μπηχτή” του Τσίπρα κατά Βαρουφάκη, ΛΑΕ, κ.λπ. που του κόβουν ψήφους!

Με μια αποστροφή του λόγου του στην ομιλία στο Σύνταγμα, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επετέθη κατά της… αριστεράς της – κατά δήλωση δικής του – Αριστεράς, καθώς οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η “χαλαρή ψήφος” των Ευρωεκλογών, με την “παραδοσιακή” εκτόνωση της οργής ακόμα και κατά τα άλλα πιστών ψηφοφόρων μέσω της “αποστολής μηνύματος”, δείχνουν ότι υπάρχει σοβαρή αιμορραγία αρκετών ποσοστιαίων μονάδων.

Μιλώντας για την περίφημη διαπραγμάτευση και την έκτοτε αποκαλούμενη “κωλοτούμπα”, επετέθη και εναντίον αυτών που ήθελαν να σπρώξουν προς την οριστική ρήξη με τους δανειστές, αιτιολογώντας την αναφορά του, με το ότι έτσι θα υλοποιούνταν τα σχέδια Σόιμπλε για την Ελλάδα (σ.σ. την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση).

Η αναφορά παραπέμπει βασικά στον Γιάνη βαρουφάκη, του οποίου το νέο κόμμα δείχνει μια αξιοσημείωτη δημοσκοπική δυναμική, η οποία εάν αποτυπωθεί και στην κάλπη, τότε θα στερήσει ένα σημαντικό ποσοστό από την κυβερνητική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα.

Προφανώς η αναφορά δεν “βγάζει από το κάδρο” τον Παναγιώτη Λαφαζάνη με την Λαϊκή Ενότητα (ΛΑΕ) και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου με την “Πλεύση Ελευθερίας”, η δημόσια πολιτική παρουσία των οποίων και οι βαριές κουβέντες που χρησιμοποιούν, αποτελούν άλλη μια πηγή απωλειών.

Δεν αποτελεί μυστικό στην “πολιτική πιάτσα”, ότι το “μάντρωμα” ενός σημαντικού ποσοστού του παραδοσιακού αριστερού πολιτικού – εκλογικού ακροατηρίου, αποτελεί προϋπόθεση πολιτικής διάσωσης που θα ανοίξει την προοπτική ολικής επαναφοράς στην εξουσία, όταν η επόμενη κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει και αυτή φυσιολογική φθορά.

Εκτός κι αν τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών οδηγήσουν σε κυβερνητικές συμμαχίες που σήμερα μοιάζουν παρά φύση, όμως δεν θα δυσαρεστούσαν καθόλου “ενδιαφερόμενους” για τις ελληνικές πολιτικές εξελίξεις, οι οποίοι συχνά αποδεικνύεται ότι διαθέτουν μεγάλη επιρροή στο πολιτικό σύστημα.

Κατά τα άλλα, ο Τσίπρας επιμένει να απεκδύεται κάθε μερίδιο ευθύνης για τη σημερινή κατάσταση, όλα τα έκαναν οι προηγούμενοι, τα τρία προηγούμενα χρόνια με αρχή από την περίφημη διαπραγμάτευση δεν κόστισε στη χώρα απολύτως τίποτα, ενώ χρησιμοποίησε σε βαθμό κατάχρησης τις παροχές κάθε είδους, τις προεκλογικές ή στη διάρκεια των προηγουμένων ετών.

Φυσικά χωρίς να πει λέξη για τη βαρύτατη φορολογία που έχει επιβληθεί ώστε να γεμίζει το “πορτοφόλι” και να μοιράζει εκεί που επιλέγει, ούτε για την επιβράβευση όσων δεν πλήρωνα τους λογαριασμούς τους στην εφορία.

Τιμωρεί όσους πληρώνουν και του επιτρέπουν να προβαίνει σε εξαγγελίες και παροχολογία, αφού αυτοί πλήρωσαν με αίμα, για να έρθει τώρα να διεκδικήσει την ψήφο των πιο “πονηρών”, περικόπτοντας δραστικά τα ποσά που θα πρέπει να πληρώσουν, χωρίς φυσικά να προβεί σε μια χειρονομία αναγνώρισης σε αυτούς που πλήρωσαν…

Θυμήθηκε φυσικά και τους Ρομά που είπε ότι τον ακολουθούν, αφού πρώτα τους έστειλε στις ουρές, δίνοντας εσπευσμένα τα γνωστά επιδόματα. Με χίλιες δικαιολογίες που έχουν συντηρήσει κι άλλα κόμματα βεβαίως βεβαίως, με τον ολόιδιο ιδιοτελή πολιτικό υπολογισμό. Εν ολίγοις, τη γνωστή εμετική νοοτροπία που έχει χρεοκοπήσει την Ελλάδα.

Εν κατακλείδι, η ομιλία Τσίπρα έχει μεγάλη πλάκα, υπό την έννοια ότι η στρατηγική πίσω από αυτή είναι η προσπάθεια κατατρομοκράτησης των Ελλήνων με το φοβερό “επιχείρημα”, ότι έρχεται ο “μπαμπούλας Μητσοτάκης” ο οποίος σε συνεργασία “με τον ανθέλληνα Βέμπερ”, θα σας πάρουν πίσω όλα όσα σας δώσαμε εμείς.

Μια από τα ίδια δηλαδή. Ο καλός και ο κακός. Το μαύρο και το άσπρο. Ανέβασε βέβαια στην εξέδρα τη Ρένα Δούρου, την υποψήφια για την περιφέρεια. Μπορεί η Νέα Δημοκρατία να λέει ό,τι θέλει, με αυτόν που έχει ορίσει υποψήφιο, όμως σύγκριση δεν μπορεί αν γίνει…

Κι ας μην κάνουμε κατάχρηση όσων έγιναν στο Μάτι, διότι απλά αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά το μπάχαλο του ελληνικού κράτους. Όποιο κόμμα είναι αναμάρτητο και όποιο κόμμα τα κατάφερε καλύτερα (σ.σ. όχι είχε καλύτερη τύχη) ας βγει να πετάξει πρώτο “πέτρα”… Για να εξηγούμαστε με αλήθειες σε αυτή τη χώρα… που δεν το συνηθίζει.

Ακόμα και να εκλεγεί ο περίεργος τύπος αυτός, που δεν αποκλείεται, η αλήθεια είναι αλήθεια και αργά ή γρήγορα θα φανεί. Αν τιμωρηθεί για την επιλογή της η ΝΔ, τόσο το καλύτερο, διότι θα έχει την ευκαιρία να βάλει μυαλό πριν τις εθνικές εκλογές.

Οι ισορροπίες στο εσωτερικό του κόμματος που τον επέβαλλαν, σε συνδυασμό βέβαια με τις τακτικές κινήσεις που του εξασφάλισαν το κομματικό χρίσμα δεν πρόκειται να αλλάξουν την πραγματικότητα με τα πολλά και τραγελαφικά που έχουν γίνει από την “παρέα” με την οποία πορεύεται στην τοπική αυτοδιοίκηση. Μιλάμε για θέματα ουσίας που μόλις πρόσφατα άρχισαν να τα ψάχνουν από το υπουργείο Οικονομικών…

Δεν προσθέτουμε καν το ότι ο τύπος αυτό πάει π.χ. βόλτα στις ΗΠΑ για να μας πείσει ότι διαθέτει επαφές ακόμα και στον Λευκό Οίκο, γεμίζοντας με φωτογραφίες τα κοινωνικά δίκτυα. Πιο αποτυχημένη επιλογή δύσκολα θα έκανε η ΝΔ. Βέβαια, υπάρχει πολύς “συστημικός συρφετός” που έχει τους δικούς του λόγους να επιθυμεί την επανεκλογή του.

Κατά τα άλλα, ο πρωθυπουργός μας όμως, πάλι ανακάλυψε τους κρατικοδίαιτους ολιγάρχες με τους οποίους έχουν παρτίδες όλοι οι υπόλοιποι, πλην του ιδίου, τους κακούς ξένους που έδεσαν τα χέρια στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν τον άφηναν να κυβερνήσει όπως ήθελε, ενώ τώρα θα ακολουθήσουν το όραμά τους.

Τι κι αν η παροχολογία θα έχει επιπτώσεις και όλοι το ξέρουν; Αυτό όμως θα γίνει αμέσως μετά τις εκλογές. Οπότε, ας πάρουν την ψήφο μας και μετά βλέπουνε πως θα διαχειριστούν την κατάσταση. Αηδία… και τα ίδια ισχύουν οποιονδήποτε συνεχίζει και σκέφτεται με τον ίδιον τρόπο, παράλληλα με την άρνηση κάθε ευθύνης για τα πεπραγμένα που έχουν καταγεγραμμένα αποτελέσματα, παρότι πλέον κυβέρνησαν.

Είναι φανερό ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει σημαντικές διαρροές προς τα αριστερά, κάτι που δεν το περίμενε σε αυτό τον βαθμό τουλάχιστον. Βρίσκεται να παλεύει να μαζέψει από τα αριστερά του ένα 3-4% για να καλύψει τη διαφορά. Πράγμα δύσκολο γιατί είναι ευρωεκλογές…

Ωστόσο μην ξεχνάμε ότι στις εθνικές ο αριστερός πολίτης μπορείς να ελπίζεις ότι θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ για να μην έλθει η… επάρατος δεξιά. Ωστόσο, το ίδιο μπορεί να περιμένει και η ΝΔ από τα δεξιά της που έχει μεγάλη δεξαμενή και να κερδίσει αυτοδυναμία σε μια – σχεδόν νομοτελειακή – έξαρση του δικομματισμού.

Δυο τελευταίες παρατηρήσεις. Αν συγκρίνει κανείς τις συγκεντρώσεις των προηγούμενων εκλογών με αυτές, παρατηρεί κανείς πολύ λιγότερες ελληνικές σημαίες και πολλές περισσότερες κομματικές. Στις προηγούμενες εκλογές υπήρχε και ο Πάνος Καμμένος στο κάδρο, που πλέον τους τελείωσε, έχοντας μάλιστα στραφεί εναντίον τους.

Η δεύτερη παρατήρηση αφορά την τηλεοπτική κάλυψη. Ενώ η απουσία κόσμου “φωνάζει από μακριά” στις συγκεντρώσεις των πολιτικών γεμίζοντας εμάς… τους γραφικούς με ελπίδα, ότι ο κόσμος σταμάτησε να πιστεύει στους λαοπλάνους κάθε απόχρωσης, στις συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ μυρίζει “βαθύ ΠΑΣΟΚ” και “χέρι του μάγου της κάλυψης τέτοιων συγκεντρώσεων από τη δεκαετία του ’80, Τάσου Μπιρσίμ. Άντε και καλή μας ψήφο.