“Εθνικές Μοιρολογίστρες, προεξοφλούν ότι η Ελλάς θα μας πουλήσει πάλι…”

Πυραλαύκατος “Καραθανάσης”, Ρ78, ονομάζεται το καινούργιο Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνομένων Βλημάτων (ΤΠΚ) που κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία της Ελευσίνας και την παρελθούσα Τρίτη 28 Ιουλίου 2020, σε επίσημη τελετή στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας εντάχθηκε στις μάχιμες μονάδες του ελλα-δικού μας Πολεμικού Ναυτικού με ήδη εκπαιδευμένο 45μελές πλήρωμα και πλήρες φορτίο οπλισμού και πυραύλους Έξωσετ βεληνεκούς έως 180 χιλιομέτρων. Στο ΤΠΚ – Ρ78 δόθηκε το όνομα του θυσιασθέντος 31η Ιανουαρίου 1996, μαζί με τους συναδέλφους του, υποπλοίαρχο Παναγιώτη Βλαχάκο και αρχικελευστή Έκτορα Γιαλλοψό, στην «κρίση των Ιμίων», υποπλοίαρχου Χριστόδουλου Καραθανάση, κυβερνήτη του ελικοπτέρου ΠΝ 21 της Φρεγάτας ΝΑΥΑΡΙΝΟΝ F 461.

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ
ΠΗΓΗ: ΑΠΟΨΕΙΣ

Ανάδοχος του σκάφους στην τελετή ο ενός χρόνου τότε, 25χρονος ήδη, γιός του ήρωα Γιάννης Καραθανάσης. Παρόντες στην τελετή η Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νικ. Παναγιωτόπουλος, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Κων. Φλώρος, ο Αρχηγός ΓΕΝ αντιναύαρχος Στ. Πετράκης κ.ά. Από τα ίδια ναυπηγεία κατασκευάστηκε και ήδη δοκιμάζεται εν πλω, προκειμένου να ενισχύσει την δύναμη ταχέων σκαφών και η επόμενη πυραυλάκατος ΤΠΚ με τ’ όνομα ΒΛΑΧΑΚΟΣ.

Αλλ’ όμως : Στην διάρκεια των 27 χρόνων από την 1η επίσημη διακήρυξη, το 1993, της κοινής απόφασης των τότε κυβερνήσεων Αθηνών και Λευκωσίας για την οικοδόμηση του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδος Κύπρου, ουδέποτε η Κυπριακή Δημοκρατία αποφάσισε να παραγγείλει στα ελληνικά ναυπηγεία την κατασκευή ισάξιων Πυραυλακάτων για ν’ αποκτήσει η Αμυντική Θωράκιση της Κύπρου και η Αποτρεπτική Ισχύς της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ), το κατάλληλο Πολεμικό Ναυτικό που της αναλογεί στην προάσπιση της θαλασσίας έκτασης του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.

Πολύ χειρότερα: Ενώ η Λευκωσία αποφάσιζε την αξιοποίηση της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) για την αναζήτηση υποθαλασσίων κοιτασμάτων ενεργειακού πλούτου, με δεδηλωμένο όραμα την γεωστρατηγική, γεωοικονομική και, άρα, γεωπολιτική της αναβάθμιση, ουδεμία πρόνοια επέδειξε η ίδια (και όλες διαδοχικώς οι κυβερνήσεις της) για την αρμόζουσα και εκ των προτέρων αυτονόητα επιβεβλημένη για μια τέτοια πολιτική, έμπρακτη ασφάλιση των προοπτικών της, με τις αναλογούσες σε αυτήν, «αυτόχθονες» δυνάμεις Πολεμικής Αεροπορίας και Πολεμικού Ναυτικού της ΕΦ.

Απέναντι πάντα στην δεδηλωμένη και πασίγνωστη και με έμπρακτες πολεμικές απειλές διατυπωμένη σαφέστατα τουρκική βουλιμία. Αντίθετα, και ανοήτως, αμέλησε να αποκτήσει την ναυτική και αεροπορική ισχύ που αναλογεί και χρειάζεται και μπορούσε (και μπορεί) ν’ αποκτήσει ένα μικρό και μονίμως απειλούμενο κράτος, ώστε να αποκτήσει και υλική υπόσταση η προοπτική και η προσδοκία συμμαχιών με συνεργαζόμενα λόγω ιδίων συμφερόντων κράτη της περιοχής (Αίγυπτος, Ισραήλ) κι ενδιαφερόμενες για την περιοχή μεγαλύτερες δυνάμεις (π.χ. Γαλλία). ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ