“Εκ του πονηρού τα περί δήθεν υποχρέωσης μη παρεμπόδισης στα σύνορα”

Πολύς λόγος γίνεται για θέματα Διεθνούς Δικαίου και διεθνών συμφωνιών της χώρας μας, που υποτίθεται ότι την εμποδίζουν να προστατεύσει αποτελεσματικά τα σύνορά της με οποιονδήποτε τρόπο κρίνει πρόσφορο. Γι’ αυτό θα πρέπει να θυμηθούμε τα βασικά του Διεθνούς Δικαίου, ώστε να μην υποκύπτουμε σε αυτές τις παραπλανητικές απόψεις, οι οποίες –κατά την άποψη του γράφοντος– είναι εκ του πονηρού και αποτελούν μέρος της ιδιόρρυθμης ολοκληρωτικής επίθεσης που δέχεται η Ελλάδα.

Του Δρ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΡΙΒΑ
ΠΗΓΗ: SLpress

Πριν και πάνω απ’ όλα θα πρέπει να θυμηθούμε ότι το βασικό υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και το βασικό δομικό του στοιχείο είναι τα κράτη. Οι χώρες είναι αυτές που δίνουν υπόσταση και έννοια στο Διεθνές Δίκαιο. Χωρίς τα κράτη αυτό δεν υφίσταται καν. Επίσης, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι το διεθνές σύστημα αποτελείται από χώρες και δεν υπάρχει κάποια ανώτερη υπερεθνική αρχή πάνω από αυτές.

Ο ΟΗΕ (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών), όπως λέει και το όνομά του, αποτελεί απλώς μια γραφειοκρατική δομή που επιτρέπει στις χώρες να αλληλεπιδρούν και να συνεννοούνται. Δεν λειτουργεί υπεράνω αυτών και οι χώρες που συμμετέχουν σε αυτόν του δίνουν την όποια υπόσταση έχει. Και για να του δίνουν υπόσταση πρέπει και οι ίδιες να έχουν υπόσταση.

Ο έλεγχος των συνόρων είναι αναγκαίος για την υπόσταση των χωρών και η υπόσταση των χωρών είναι αναγκαία για το Διεθνές Δίκαιο. Συνακόλουθα, για να υπάρχει Διεθνές Δίκαιο και για να υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα, πρέπει να υπάρχουν κράτη. Και για να υπάρχουν τα κράτη θα πρέπει να μπορούν να προστατεύουν την υπόστασή τους. Για την ακρίβεια, θα πρέπει να έχουν υπόσταση. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ