Πρώτη ελληνική αντεπίθεση στην Πίνδο-1η Νοεμβρίου 1940! Ο Βραχνός εφορμά!

Την 28η Οκτωβρίου οι Ιταλοί εφόρμησαν στον τομέα της Πίνδου με την 3η Μεραρχία Αλπινιστών “Τζούλια”. Οι Ιταλοί Αλπινιστές απώθησαν τα ελληνικά τμήμα του Αποσπάσματος Πίνδου και δημιούργησαν, εντός των επομένων ημερών, έναν λίαν επικίνδυνο για την ελληνική διάταξη θύλακα. Το ελληνικό στρατηγείο αντέδρασε στέλνοντας ενισχύσεις στον απειλούμενο τομέα και αναθέτοντας τη διοίκηση στον υποστράτηγος Βασίλειο Βραχνό, διοικητή της Ι Μεραρχίας Πεζικού. 

Τα ξημερώματα της 1η Νοεμβρίου ο Βραχνός, έχοντας πραγματοποιήσει ήδη την προηγούμενη αναγνώριση της περιοχής, διέταξε όσα τμήματα είχε στη διάθεσή του να επιτεθούν. Οι μικρές ελληνικές δυνάμεις είχαν χωριστεί σε τρία τακτικά συγκροτήματα. Το βόρειο διέθετε 2 λόχους πεζικού, υπό τον αντισυνταγματάρχη Μισύρη, μια ίλη ιππικού, υπό τον ίλαρχο Γεωργιάδη, και 2 πυροβόλα. Το συγκρότημα αυτό όφειλε να επιτεθεί στην περιοχή της Κάτω Αρένας, με αντικειμενικό σκοπό το χωριό Λυκοράχη.

Το κεντρικό συγκρότημα, υπό τον συνταγματάρχη Δαβάκη – 2 λόχοι πεζικού, 4 πολυβόλα, 2 πυροβόλα – θα επιτίθονταν προς το χωριό Φούρκα, με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη του υψώματος Προφήτης Ηλίας. Το νότιο, τέλος, συγκρότημα – 2 λόχοι πεζικού, 8 πολυβόλα, 4 πυροβόλα, ουλαμός ιππικού – υπό τον ταγματάρχη Καραβία, θα επιτίθονταν βόρεια της Φούρκας, με σκοπό να υποβοηθήσει την ενέργεια του κεντρικού συγκροτήματος. Συνολικά, σε όλο το μήκος του μετώπου ο Βραχνός θα επιτίθονταν κατά της «Τζούλια» με 6 λόχους πεζικού και 12 πυροβόλαΔιαβάστε την συνέχεια στο History-point.gr