Προς αντιτουρκική συμμαχία με υπέρβαση της ελλαδικής αναποφασιστικότητας

Στις 20 Φεβρουαρίου 2020 δημοσιεύθηκε άρθρο με τον εύγλωττο τίτλο “Καταιγίδα εν όψει – Η επερχόμενη ελληνοτουρκική κρίση και ο γεωπολιτικός ιονισμός”, στο οποίο έγραφα: «Είναι εντυπωσιακό, μάλιστα, ότι η Αθήνα δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει πλήρως ότι επέρχεται κρίση με απρόβλεπτη κατάληξη». Ο δε “γεωπολιτικός ιονισμός” δεν είναι τίποτα άλλο από την αντιτουρκική αντισυσπείρωση που βλέπουμε αυτές τις ημέρες να συντελείται σταδιακά.

Γράφει ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΥΓΕΡΟΣ
ΠΗΓΗ: SLpress

Το άρθρο είχε γραφεί με αφορμή τη “βόλτα” του Oruc Reis εκείνες τις ημέρες νοτίως του Καστελλορίζου, στην ίδια περιοχή που προ ημερών δέσμευσαν με Navtex οι Τούρκοι. Υπενθυμίζουμε ότι τότε η Αθήνα έλεγε ότι το τουρκικό ερευνητικό σκάφος είχε παρασυρθεί από τον αέρα(!) στέλνοντας το λάθος μήνυμα στην Άγκυρα.

Το αποδεικνύει η δήλωση Ερντογάν τις αμέσως επόμενες ημέρες: «Η αποφασιστική στάση μας στη Μεσόγειο άρχισε να γίνεται αποδεκτή… ειδικά απ’ την Ελλάδα». Όσοι στην Αθήνα ξόρκιζαν το πρόβλημα, έχει επανειλημμένως αποδειχθεί ότι μετέτρεπαν τους πόθους τους σε πραγματικότητα.

Εκείνη η “βόλτα” του Oruc Reis είχε γίνει για να δοκιμασθούν οι ελληνικές αντιδράσεις. Και οι αστείες ελληνικές δηλώσεις περί καιρικών συνθηκών, είχαν οδηγήσει την Άγκυρα σε επικίνδυνα συμπεράσματα.

Στο ίδιο εκείνο άρθρο, σχολιάζοντας το γεγονός ότι ο Ερντογάν έχει ανοίξει πολλά μέτωπα, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει αντίστοιχες αντιθέσεις, είχα εκτιμήσει ότι μπορεί «να προκύψει γεωπολιτικός ιονισμός. Ειδικά εάν μπει μπροστά η Γαλλία, η Αίγυπτος και το Ισραήλ πιθανόν να στραφούν εναντίον της Τουρκίας και εμπράκτως».

Πρόσθετα ότι «από τις μέχρι τώρα ελληνικές αντιδράσεις ο Ερντογάν έχει πεισθεί ότι η Αθήνα θα υποχωρήσει (αν πραγματοποιηθούν τουρκικές έρευνες). Αυτά συμβαίνουν όταν με τις πράξεις της η Αθήνα υπονομεύει το μήνυμα αποτροπής που εκπέμπει».

Στις 7 Ιουνίου 2020 δημοσίευσα άρθρο με τίτλο “Τρύπια η ελληνική αποτροπή – Είναι εφικτή μία μεσογειακή αντιτουρκική συμμαχία”. Σ’ εκείνο το άρθρο υποστήριζα ότι «ο Τούρκος πρόεδρος επαναλαμβάνει copy paste στην ελληνική υφαλοκρηπίδα αυτά που έχει ήδη κάνει στην κυπριακή ΑΟΖ», προσθέτοντας τους λόγους που υπάρχει περιθώριο για μία τέτοια συμμαχία.

Το τακτικό πλεονέκτημα του Ερντογάν
Ήταν σαφές ότι κανένας παίκτης δεν ήταν διατεθειμένος να χρησιμοποιήσει στρατιωτικά μέσα για να σταματήσει τους Τούρκους. Αντιθέτως, ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει και το στρατιωτικό εργαλείο για να προωθήσει την επεκτατική ατζέντα του.

Το είδαμε στη βόρεια Συρία, το είδαμε και στη Λιβύη, όπου με την παρέμβασή του άλλαξε την πορεία του εμφυλίου πολέμου. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΡΗ ΠΗΓΗ