ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ: Κάθε πέρσι και καλύτερα… πόσο θα διαρκέσει η τύχη μας;

Λίγοι γνωρίζουν σήμερα ότι για το 2019, η μοναδική προσθήκη στο Πολεμικό Ναυτικό είναι ένα μεταχειρισμένο σκάφος υποστήριξης εμπορικής κατασκευής, προς εν μέρει αντικατάσταση δύο 50χρονων πετρελαιοφόρων, και αυτό από δωρεά ενός εφοπλιστή, του Πάνου Λασκαρίδη. Λίγο πριν από το 2020 ή αρχές αυτού, αναμένονται επίσης η παραλαβή τεσσάρων σκαφών ανορθόδοξου πολέμου από αμερικανικά αποθέματα και η προσθήκη μιας νέας πυραυλακάτου κλάσης Ρουσσέν. Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι η πυραυλάκατος που παραδίδεται είναι σχεδίασης 20ετίας και φέρει ακριβώς τον ίδιο εξοπλισμό με το πρώτο σκάφος που εισήλθε σε υπηρεσία 15 χρόνια πριν; Ακόμη λιγότεροι γνωρίζουν την παλαιότητα του στόλου, τις ελλείψεις και τη διαφορά που γίνεται χαώδης όσο περνάει ο καιρός με την Τουρκία.

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η αποδυνάμωση του Πολεμικού Ναυτικού είναι τακτική ανά δεκαετίες. Το «Γεώργιος Αβέρωφ», που αποκτήθηκε λίγο μόλις πριν από την αρχή των Βαλκανικών Πολέμων έδωσε την καθοριστική υπεροχή έναντι των εχθρικών δυνάμεων του έθνους. Από τότε μέχρι σήμερα, όμως, η σημαντικότητα της απόκτησης ενός ανώτερα τεχνολογικού μέσου πέρασε στη λήθη από την πολιτεία.

Ακόμη και μετά τους Βαλκανικούς, παρά την ξεκάθαρη σημασία ενός ισχυρού στόλου για την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων, ακολουθήθηκε πολιτική αποδυνάμωσης του Ναυτικού. Στις μετέπειτα πολεμικές ή παρ’ ολίγον πολεμικές αναμετρήσεις, η πολιτεία αντελήφθη πάντα εκ των υστέρων τις υστερήσεις στα ναυτικά μέσα.

Ο μη συγχρονισμός του εκσυγχρονισμού του στόλου με τις μεγάλες κρίσεις δεν μπορεί να συμβαίνει εσαεί. Σε μια τέτοια κατάσταση βρίσκεται σήμερα και το Ναυτικό μας. Είναι η στιγμή που η Ελλάδα καλείται όχι μόνο να αντικαταστήσει μαζικά τα παρωχημένα πολεμικά της, αλλά και να κάνει το λεγόμενο «άλμα προς τα εμπρός», να αποκτήσει δηλαδή και την τεχνολογική υπεροχή από την Τουρκία.

Στη σημερινή εποχή κατά την οποία ο κυβερνοπόλεμος, τα αυτόνομα συστήματα, τα κάθε μορφής εξελιγμένα συστήματα αυτοπροστασίας και ηλεκτρονικού πολέμου, αισθητήρες και οπλικά συστήματα αυξημένης ακρίβειας και φονικότητας, καθορίζουν σε κλάσμα δευτερολέπτου μια πολεμική αναμέτρηση, το Ναυτικό υστερεί δραματικά σε επιχειρησιακές δυνατότητες και σε τεχνολογίες αιχμής.

Όταν η πλειονότητα των σύγχρονων Ναυτικών έχουν στη κατοχή τους μεγάλα πολεμικά ικανά να παρέχουν την απαραίτητη προστασία στον Στόλο, το Ναυτικό μας δεν διαθέτει ούτε ένα αντίστοιχο. Η νεότερη φρεγάτα στον στόλο («Σαλαμίς») είναι ήδη 21 ετών χωρίς να έχει ξεκινήσει ακόμη το πολυσυζητημένο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού μέσου ζωής (ΕΜΖ) αυτής και των αδελφών σκαφών, ενώ τα πλοία έχουν ξεπεράσει ήδη το μέσον ζωής τους.

Η δε παλαιότερη φρεγάτα του στόλου είναι 41 ετών («Κουντουριώτης») με τα υπόλοιπα οκτώ αδελφά πλοία να είναι ένα-πέντε χρόνια μόνο νεότερα. Ουδεμία αναβάθμιση ή προσθήκη δεν έχει πραγματοποιηθεί στα οπλικά τους συστήματα, ο δε ηλεκτρονικός τους εξοπλισμός είναι ως επί το πλείστον τεχνολογικά ξεπερασμένος. Οι συζητήσεις επί των αντικαταστατών αυτών ήδη συνεχίζονται επί μία δεκαετία.

Το καμάρι του Ναυτικού, τα τέσσερα υποβρύχια της κλάσης «Παπανικολής», είναι ακόμη χωρίς σύγχρονες τορπίλες, απουσιάζουν δηλαδή τα όπλα εκείνα που θα εκμεταλλευθούν πλήρως τις τεχνολογικές τους δυνατότητες. Δύο ακόμη υποβρύχια που έπρεπε να ακολουθήσουν παραμένουν άφαντα.

Τα υπόλοιπα επτά υποβρύχια είναι κατασκευής της δεκαετίας του ’70, εκ των οποίων μόνο το ένα («Ωκεανός») έχει αναβαθμιστεί επαρκώς για να υπηρετήσει περίπου μέχρι το 2030 όπου θα είναι ήδη 50 ετών! Το ίδιο έτος μάλιστα τα «Παπανικολής» θα πρέπει να υποβληθούν σε ΕΜΖ.

Στις πυραυλακάτους η κατάσταση είναι καλύτερη με την προσθήκη στον στόλο από το 2005 των πέντε και σύντομα επτά Ρουσσέν. Από τα υπόλοιπα εννέα σκάφη, κατασκευής της δεκαετίας του ’70, μόνο στα τέσσερα έχει αναβαθμιστεί ο ηλεκτρονικός τους εξοπλισμός. Το πυραυλικό τους φορτίο αντικαθίσταται από νεότερο μεν στο ήδη υπάρχον ναυτικό οπλοστάσιο αλλά όχι σύγχρονο.

Τα σκάφη αυτά καλούνται να υπηρετήσουν για πολλά χρόνια ακόμη παρά το γεγονός ότι θα αγγίζουν σχεδόν μισό αιώνα υπηρεσίας το 2025. Επειδή δεν διαφαίνεται προοπτική άμεσης αντικατάστασης, στο σύνολο των μη εκσυγχρονισμένων σκαφών πρώτης γραμμής τοποθετούνται ελληνικής κατασκευής ηλεκτρο-οπτικοί αισθητήρες επιτήρησης που διακρίνονται για την αξιοπιστία και τις επιδόσεις τους.

Ακόμη, υπάρχουν πολλά στελέχη και διοικητικοί υπάλληλοι που δίνουν τον δικό τους καθημερινό αγώνα για να κρατήσουν τα πλοία αξιόμαχα αλλά και να τα βελτιώσουν με μικρούς εκσυγχρονισμούς ή προσθήκες σε συγκεκριμένα υποσυστήματα. Άλλα πολεμικά που έπρεπε χρόνια πριν να υποβληθούν σε ΕΜΖ όπως… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ