Ποιος θα πει τα τρία ΟΧΙ της εθνικής αξιοπρέπειας;

Για τον πολιτικό μας κόσμο και για όλους τους υπεύθυνους Έλληνες πολίτες έφθασε η ώρα των κρισίμων επιλογών. Θα επιλέξουμε την εθνική ταπείνωση, την ηττοπάθεια και τη διάλυση της εθνικής μας ταυτότητας ή θα αγωνισθούμε για να προχωρήσει ο Ελληνισμός με το κεφάλι ψηλά σε μία δύσκολη περίοδο για την Ευρώπη και για την Ανθρωπότητα;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας (Πολιτικός Επιστήμων)
ΠΗΓΗ: The PRESIDENT

Καλούμαστε και σήμερα να πούμε τρία ξεκάθαρα ΟΧΙ για να προστατεύσουμε την Ιστορία μας, την Παράδοσή μας και την Αξιοπρέπειά μας. Για να παραδώσουμε στα παιδιά μας μία Ελλάδα με ταυτότητα και αξίες.

1) ΟΧΙ στη Συμφωνία των Πρεσπών. Πρόκειται για μία Συμφωνία, η οποία παραχωρεί το όνομα, την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Ελληνικής Μακεδονίας σε ένα λαό πολυεθνικής συνθέσεως, ο οποίος έμαθε να διεκδικεί τη μακεδονική ταυτότητα υπό την πίεση της κομμουνιστικής προπαγάνδας του καθεστώτος Τίτο.

Και ας μην κρύβονται οι υποστηρικτές της Συμφωνίας πίσω από διφορούμενες ορολογίες, όπως η λέξη nationality του αγγλικού κειμένου, την οποία θέλουν να ερμηνεύσουν ως «υπηκοότητα». Όποιος διαβάσει το άρθρο 7 της Συμφωνίας θα δει ότι παραχωρούμε στον λαό και στην κυβέρνηση των Σκοπίων το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους όρους Μακεδονία και Μακεδονικός για κάθε χρήση που αφορά γλώσσα, κληρονομιά, πολιτισμό.

Αυτά αποτελούν χαρακτηριστικά έθνους και όχι υπηκοότητας. Για πρώτη φορά στην Ιστορία της η Ελλάς κινδυνεύει να αναγνωρίσει έθνος «Μακεδονικό», με αποτέλεσμα σε λίγα χρόνια εμείς οι Μακεδόνες που γεννηθήκαμε στη Βόρειο Ελλάδα (όπως εγώ) να χάσουμε το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού.

2) ΟΧΙ στην περιθωριοποίηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την οποία επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω της Συνταγματικής Αναθεωρήσεως. Η Ορθοδοξία αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας, όπως παραδέχονται ακόμη και ξένοι μελετητές.

Ο αείμνηστος Βρετανός Βυζαντινολόγος Σερ Στήβεν Ράνσιμαν έγραψε: «Κατά τα μαύρα χρόνια της δουλείας η Ορθοδοξία ήταν η δύναμη που διέσωσε τον Ελληνισμό. Αλλά και χωρίς την πνευματική ικμάδα του Ελληνισμού η ίδια η Ορθοδοξία θα είχε μαραζώσει».

Το Προοίμιο του Συντάγματος που αναφέρεται στην Αγία Τριάδα και ο όρος «επικρατούσα θρησκεία» εκφράζουν τα ιδανικά και τη βούληση των αγωνιστών και των μελών των Εθνικών Συνελεύσεων του 1821. Ας μην επιδείξουμε ασέβεια προς τους ιδρυτές του Νέου Ελληνικού Κράτους, το οποίο αποτελεί έναν κρίκο στη διαχρονική ιστορία του Ελληνικού Έθνους.

Η επιμονή στη ρήτρα περί ουδετερόθρησκου κράτους είναι αδικαιολόγητη. Το άρθρο 13 του ισχύοντος Συντάγματος κατοχυρώνει την ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως, η οποία είναι νομικά ισχυρότερη από την ανεξιθρησκεία.

3) ΟΧΙ στην διαστρέβλωση και στην παρερμηνεία της Ιστορίας μας. Η κυβερνώσα Αριστερά προσπαθεί να επιβάλει στα σχολεία νέα ύλη και νέα ερμηνεία της Ιστορίας με υλιστικό και διεθνιστικό πνεύμα. Αγνοεί ή συρρικνώνει τα μεγάλα εθνικά επιτεύγματα και αμφισβητεί τη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού.

Παραλλήλως ακούμε από προβεβλημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ την άποψη ότι «δεν υπέστησαν Γενοκτονία οι Πόντιοι» και άλλα παρόμοια. Καθώς πλησιάζει σε δύο χρόνια η επέτειος των 200 ετών από τη Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση και ενώ ήδη έχουμε εισέλθει στο έτος 2019, το οποίο σηματοδοτεί τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής, ας σεβασθούμε την ιστορική αλήθεια και ας τιμήσουμε με γόνιμο προβληματισμό και με σεμνότητα τους ήρωες και τους μάρτυρες του Έθνους μας.

Λαός, ο οποίος λησμονεί τις γενοκτονίες και υποδουλώσεις, τις οποίες υπέστη, είναι καταδικασμένος να υποστεί τα ίδια και χειρότερα. Θα μιλήσουμε βεβαίως στα παιδιά μας και για τα δικά μας λάθη όπως είναι η διχόνοια, την οποία στηλιτεύει ο Διονύσιος Σολωμός στον Εθνικό μας Ύμνο.

Είναι η ώρα των τριών ΟΧΙ. Ας μείνουμε πιστοί στην Ορθόδοξη Χριστιανική κληρονομιά μας, στο δημοκρατικό πνεύμα, το οποίο σε αυτά εδώ τα χώματα γεννήθηκε, και στις αξίες του Οικουμενικού Ελληνισμού, οι οποίες μάς διδάσκουν τον σεβασμό σε κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως καταγωγής. Μπορούμε και πρέπει να πούμε τα τρία ΟΧΙ που διαφυλάσσουν την εθνική μας αξιοπρέπεια. Έτσι θα αποφύγουμε τα δύο άκρα: Αφ’ ενός μεν τον ρατσισμό και την εθνική αλαζονεία και αφ’ ετέρου την εθνική μειονεξία και την αποδόμηση της πολιτιστικής μας ταυτότητας.

Όλοι κρινόμαστε για τις αποφάσεις που λαμβάνουμε απέναντι στα κρίσιμα ερωτήματα. Και όπως έγραψε ο Κωστής Παλαμάς: «Χρωστάμε σε όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ΄ρθούνε, θα περάσουν. Κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί»!