Πιστοί ως τον θάνατο μισθοφόροι… Αυτοθυσία για χάρη ενός μεγάλου βασιλιά

Κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου, ο Πρωσικός Στρατός παρέτασσε 49 συντάγματα πεζικού γραμμής κάθε τύπου (μουσκετοφόρων και φουζιλιέρων). Από τους στρατιώτες που συγκροτούσαν τα συντάγματα πεζικού το 1/3 τουλάχιστον ήταν ξένοι μισθοφόροι, προερχόμενοι κυρίως από τα γειτονικά της Πρωσίας μικρά γερμανικά κράτη.

Υπήρχαν όμως και άλλοι που προέρχονταν από τη Γαλλία , την Ελβετία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, ακόμα και από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι περισσότεροι ξένοι υπηρετούσαν στα νεώτερα συντάγματα των φουζιλιέρων και υπήρξαν ολόκληρα σχεδόν συντάγματα που διέθεταν εξ’ ολοκλήρου μισθοφόρους. Ακόμα και ανώτατοι αξιωματικοί του Πρωσικού Στρατού ήταν ξένοι, ο γνωστότερος των οποίων ήταν ο Γάλλος Φουσέ, ή ο Ιρλανδός Κέιθ.

Όπως είναι φυσικό ο συνδετικός κρίκος της ετερόκλητης αυτής στρατιωτικής μηχανής δεν ήταν άλλος από τη σκληρή πειθαρχία. Σύμφωνα με τον Φρειδερίκο οι άνδρες όφειλαν να φοβούνται περισσότερο τους αξιωματικούς τους από τους εχθρούς. Παρά τα σκληρά μέτρα όμως οι λιποταξίες ήταν συχνές, ιδιαίτερα μεταξύ ορισμένων κατηγοριών μισθοφόρων.

Το περίεργο όμως ήταν ότι το σοβαρό αυτό παράπτωμα, το βαρύτερο του στρατιωτικού ποινικού κώδικα, δεν τιμωρούνταν με την εσχάτη των ποινών παρά σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr