Όταν το καθεστώς Ατατούρκ θαύμαζε και αντέγραφε τους Ναζί του Χίτλερ…

Στις 27 Ιουλίου, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου είπε στην Ισπανίδα ομόλογό του: «Αφού πετάξαμε τους Έλληνες στη θάλασσα, σεβαστήκαμε την ελληνική σημαία, ειδικά ο Κεμάλ Ατατούρκ. Τέτοιο έθνος είμαστε. [Ενώ] οι Έλληνες κάνουν ό,τι τους ταιριάζει, [δηλαδή] καίνε την τουρκική σημαία». Δράττοντας την ευκαιρία που μας δίνουν οι λέξεις “τουρκικό έθνος” και “Ατατούρκ” ας μεταφερθούμε σε αχανή σκαμμένα χωράφια, γεμάτα… ασβέστη στην ανατολική Τουρκία. Εκεί ξεκινάει το σύγχρονο τουρκικό έθνος-κράτος.

Γράφει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΠΗΓΗ: SLpress

Πριν πολλές δεκαετίες, στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, καθόταν ο Τεβφίκ Ρουστού Αράς, ο μακροβιότερος υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας. Ο Αράς, είχε προ πολλού προσφέρει στο τουρκικό έθνος.

Την περίοδο της αρμενικής γενοκτονίας, ως γιατρός, είχε χρηματίσει Γενικός Επιθεωρητής της Υγειονομικής Υπηρεσίας επιφορτισμένος με την πιο δύσκολη αποστολή που συνοδεύει μια σύγχρονη γενοκτονία: να ξεφορτωθεί τα αναρίθμητα πτώματα.

«Το πρόβλημα δεν είναι πως να τους σκοτώσεις αλλά, πως να εξαφανίσεις τα πτώματα…» ήταν ο προβληματισμός ενός διοικητή γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης στην ταινία Νυρεμβέργη του 1961. Ο Αράς, λοιπόν, το είχε καταφέρει είκοσι χρόνια πριν τους Γερμανούς.

Οι οργανωτικές του ικανότητες έκαναν τον Ερυθρό Σταυρό και ξένους ανταποκριτές να φρίξουν από τις μεθόδους του. Είχε δώσει διαταγή, αφού ρίξουν τα πτώματα σε πηγάδια ή τάφρους, στη συνέχεια να τα γεμίσουν με ασβέστη. Μετά θα σφράγιζαν τα πηγάδια με χώμα.

Μέσα σε έξι μήνες τα πτώματα των σφαγιασμένων Αρμενίων είχαν εξαφανιστεί από προσώπου γης. O διακεκριμένος Jeremy Hugh Baron είχε δημοσιεύσει το 1999 σχετική έρευνα αναφέροντας τη μέθοδο του Αράς.

Ο δρ. Ρεσίτ Γκαλίπ, ένας παθιασμένος υποστηρικτής του Ατατούρκ, χαρακτήρισε την τουρκική «ανώτερη φυλή» περιγράφοντάς την ως «τον ψηλό, λευκό, με τη λεπτή μύτη, το σωστό χείλος, συχνά γαλανομάτη αλπικής ράτσας», γνωστός για αρετές όπως «ευγένεια, ηρωισμό, και καλλιτεχνικό και κοινωνικό ταλέντο».

Ο Γκαλίπ χρημάτισε υπουργός Παιδείας της Τουρκικής Δημοκρατίας to 1933. Πάντως, αν μετρήσουμε τις μύτες των Τούρκων πολιτικών, ειδικά του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, θα είναι δύσκολο να βρούμε λεπτούλες μύτες. Τις μεθόδους του Γκαλίπ θα τις θεωρούσε ηλίθιες ακόμα και ο Ντόναλντ Τραμπ. «Θέλετε απόδειξη ότι είμαστε λευκοί; Κοιτάξτε γύρω σας ο ένας τον άλλον!» έλεγε σε ένα συνέδριο.

Ανάμεσα στους 150 νεαρούς Τούρκους που πήραν υποτροφία για σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1923 ήταν ο Σαντί Ιρμάκ. Ο ίδιος ο Κεμάλ Ατατούρκ του έγραψε πριν αναχωρήσει για τις σπουδές του «Σε στέλνω σαν σπίθα, θα επιστρέψεις σαν φλόγα». Πράγματι έτσι έγινε. Ο Σαντί θα επέστρεφε… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΡΗ ΠΗΓΗ