Ολοκλήρωση ανάπτυξης του αντιπλοϊκού ATMACA… και η ανάγκη ελληνικής απάντησης

Ο πύραυλος επιφανείας-επιφανείας ATMACA πρόκειται σύντομα να ενταχθεί σε υπηρεσία επάνω στα σκάφη κλάσης MILGEM καθώς οι δοκιμές της τελικής φάσης ανάπτυξής του ολοκληρώθηκαν με επιτυχία στα τέλη του Νοεμβρίου του 2018. Η Γραμματεία Εξοπλισμών της Τουρκίας (SSM) σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της Daily Sabah έχει ήδη υπογράψει συμβόλαιο με την ASELSAN για την έναρξη της παραγωγής του πυραύλου, ο οποίος θα εξοπλίσει τις κορβέτες του προγράμματος MILGEM (κλάσης ADA), αποτελώντας το κύριο αντιπλοϊκό όπλο τους στον αγώνα επιφανείας-επιφανείας.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι η ανάπτυξη του ATMACA, η μορφή του οποίου παραπέμπει σε μεγάλο βαθμό στον αμερικανικό Harpoon, ξεκίνησε ως αυτόνομη τουρκική προσπάθεια πριν από δέκα χρόνια. Το 2009.

Ο ATMACA που φυσικά αποτέλεσε κύριο έκθεμα της πρόσφατης IDEF 2019, φέρεται να έχει ακτίνα 200 χιλιομέτρων (υπερβολικό ως νούμερο για αντιπλοϊκό όπλο επιφανείας-επιφανείας) με παράλληλες δυνατότητες ναυτιλίας ακριβείας σε τρεις άξονες (3D), προσβολής σταθερών ή κινούμενων στόχων πλευρικά ή κατακόρυφα, ανάκλησης κατά τη διάρκεια της πτήσης προς το στόχο μέσω data link και αλλαγής του στόχου προς προσβολή και υψηλή ανθεκτικότητα σε περιβάλλον έντονων ηλεκτρονικών παρεμβολών.

H Roketsan που είναι υπεύθυνη για το σύστημα πρόωσης του πυραύλου και μάλιστα αποδέσμευσε και βίντεο από τις δοκιμές του πυραύλου, υποστηρίζει ότι η μεγάλη ακτίνα του αποδίδεται στην υιοθέτηση μικρού στροβιλοκινητήρα και όχι κλασικού πυραυλοκινητήρα στερεών καυσίμων.

Στις φωτογραφίες που έχουν δημοσιευθεί διακρίνεται ένας μικρός αεραγωγός που επιβεβαιώνει τη χρήση στροβιλοκινητήρα για την πρόωση του πυραύλου, ο οποίος χρησιμοποιεί συνδυασμό βαρομετρικού υψομέτρου και ραδιοϋψομέτρου για να παραμένει κατά το μεγαλύτερο μέρος της πτήσης του προς το στόχο σε ύψος πλεύσης όχι μεγαλύτερο των 10 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

O ATMACA αποτελεί άλλη μία έμπρακτη απόδειξη της πολύ μεγάλης βαρύτητας που έχει αποδοθεί από την τουρκική αμυντική βιομηχανία στην αυτόνομη ανάπτυξη όπλων, τακτικού αλλά και υποστρατηγικού χαρακτήρα.

Η τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί μέσα από την πολυετή προσπάθεια δημιουργίας αυτόνομης αμυντικής βιομηχανίας είναι τεράστια και εξασφαλίζει πολλαπλά οφέλη για τη γειτονική χώρα.

Μεταξύ αυτών είναι και η ισχυροποίησή της εξωτερικής της πολιτικής μέσω της απαλλαγής της από περιορισμούς εισαγωγής αντίστοιχων όπλων, αλλά και της υποστήριξης τους, ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς ότι η Τουρκία αποκτά παράλληλα και σημαντική δυνατότητα απόσβεσης του κόστους έρευνας και ανάπτυξης, μέσω των εξαγωγικών προοπτικών των όπλων που αυτόνομα πλέον αναπτύσσει και κατασκευάζει.

Δεδομένου ότι η προσπάθεια αυτή στο μεγαλύτερο μέρος έχει βασιστεί σε κεφάλαια που έχουν αντληθεί από φίλιες προς την Τουρκία αραβικές χώρες (κυρίως από το Κατάρ), με την απόλυτη ανοχή, αν όχι κάλυψη της Δύσης, είναι πασιφανές ότι η Ελλάδα δεν έχει, ακόμη και υπό κανονικές οικονομικές συνθήκες πόσο μάλλον υπό αυτές των τελευταίων δέκα ετών, τη δυνατότητα να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο και να ανταγωνιστεί…

Έχει όμως την επιλογή της αύξησης της διαθεσιμότητας των υποστρατηγικών και στρατηγικού χαρακτήρα όπλων που διαθέτει, με παράλληλη αναζήτηση νέων που θα επαναφέρουν το ισοζύγιο της ισορροπίας δυνάμεων στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

Η ελληνική πλευρά θα μπορούσε επί παραδείγματι να εκμεταλλευτεί τα προβλήματα που έχουν προκύψει στο τουρκικό πρόγραμμα F-35, σε συνδυασμό με την προώθηση του μαχητικού 5ης γενιάς στην Ελλάδα από τις ΗΠΑ, για να εξασφαλίσει την αγορά αριθμού όπλων οριζόντιας πλεύσης JSM, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν τόσο για την προσβολή επίγειων στόχων σε μεγάλες αποστάσεις, αλλά να λειτουργήσουν και ως αντιπλοϊκοί πύραυλοι…