Όλο μπλα-μπλα… ούτε ελληνικό χαλίκι δεν πήρε και ούτε θα πάρει ο Ερντογάν!

Στο 18ο έτος της συνεχιζόμενης εδραίωσης της απολυταρχίας του, ο παντοδύναμος Ερντογάν δεν κατόρθωσε ακόμη ούτε μισή βραχονησίδα μας να καταλάβει. Παριστάνει τον μεγάλο παίκτη που παίζει στα δάκτυλά του τους Τραμπ και Πούτιν των υπερδυνάμεων ΗΠΑ – Ρωσίας και εκβιάζει σε γονυκλισίες την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παριστάνει τον ατρόμητο πολέμαρχο που διεξάγει ταυτόχρονα πολέμους στο Κουρδιστάν, στη Συρία, στη Λιβύη. Παριστάνει τον αήττητο νεο-Σουλτάνο, επίδοξο νεο-Πορθητή που πραγματώνει αποφασιστικά την επεκτατική στρατηγική εξάπλωσης του νεο-Οθωμανισμού του.

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ
ΠΗΓΗ: APOPSEIS

Αλλά δεν τόλμησε καν την κατάληψη ούτε μισής βραχονησίδας της Ελλάδας. Επειδή βρίσκει απέναντί του πανέτοιμες τις ελλα-δικές μας Ένοπλες Δυνάμεις. Αυτό είναι το πρώτο. Πρωτεύουσας και καθοριστικής σημασίας. Ικανής να καθηλώνει το θράσσος του. Ικανής να τον πείθει ότι είναι δίκοπο μαχαίρι να διακινδυνεύσει μια πολεμική του ήττα. Δεύτερος παράγοντας: Επειδή ο νεο-Οθωμανισμός του δεν βρήκε ακόμη, εντός των ελληνικών τειχών, επαρκείς ποσότητες νεο-Ραγιαδισμού. Έστω κι αν κοκορεύεται ότι διαθέτει τον μεγαλύτερο μετά τις ΗΠΑ στρατό του ΝΑΤΟ, που ο ακροδεξιός ισλαμο-εθνικιστικός σοβινιστικός και τζιχαντιστικός του οίστρος, καλλιεργεί στο πρόθυμο τουρκικό και τουρκολάγνο ακροατήριό του την βεβαιότητα ότι θα… πνίξει τους Έλληνες στο Αιγαίο για να τους φάνε τα ψάρια.

ΟΙ Ελλα-δικές μας Ένοπλες Δυνάμεις, στην θάλασσα, στην ξηρά και στον αέρα απέτρεψαν την υποταγή. Έκοψαν προκαταβολικά τον τσαμπουκά του νεο-Ξέρξη. Χωρίς να χρειαστούν ακόμη νέες Σαλαμίνες και νέες Πλαταιές. Και έδωσαν τα περιθώρια ευχέρειας στην Διπλωματία και στις Διεθνείς Σχέσεις της πολιτικής ηγεσίας να αναπτύξει τις δικές της δράσεις ώστε, με επιδέξιους (αν τα καταφέρει) χειρισμούς, να αξιοποιήσει στο περιφερειακό και διεθνές πεδίο, εναντίον της επιδρομικής Τουρκίας – Κατακτητή, την Αποτρεπτική Ισχύ της Ένοπλης Ελλάδας. Συνιστά κεφαλαιώδους σημασίας αυτή η τωρινή εμπειρία και γνώση και συνειδητοποίηση, του καθοριστικού ρόλου της Ένοπλης Ισχύος, όχι μόνο βεβαίως για τις δίκαιες επικρίσεις όσων αστόχαστα δεν έγιναν παρελθόντων «μη πεπραγμένων», αλλά πρωτίστως για όσα Δέον Γενέσθαι κατεπειγόντως και εμπράκτως από τούδε και εις το εξής: Διαβάστε την ενδιαφέρουσα συνέχεια στην πηγή