Οι εξελίξεις στο πρόγραμμα του C-27J Spartan της Αεροπορίας παράγουν μόνο ερωτήματα…

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο δημοσίευμα, ο στόλος των C-130H/B της Πολεμικής Αεροπορίας δεν χρειάζεται ενίσχυση. Δεν χρειάζεται να αυξηθούν τα αεροσκάφη που έχουμε στη διάθεσή μας δηλαδή. Πολύ απλά, διότι το C-27J είναι πολύ πιο κατάλληλο και πολύ πιο οικονομικό για την κάλυψη των ελληνικών επιχειρησιακών αναγκών σε καθημερινή βάση. Άλλο τέσσερις κινητήρες και άλλο δύο… Άλλο το κόστος ανά κύκλο του τετρακινητήριου C-130 και άλλο του δικινητήριου C-27J.

Συμπληρώσαμε δε, ότι το C-27J φυσικά επιλέχθηκε λόγω της προηγμένης τεχνολογίας που ενσωματώνει σε συνδυασμό με ισχυρούς κινητήρες (Rolls-Royce AE2100-D2A απόδοσης μέγιστης ισχύος 4,640 ίππων έκαστος που δίνουν κίνηση σε εξάφυλλες έλικες νέας τεχνολογίας της Dowty -Propeller 391/6-132-F/10) και κατ΄ επέκταση πολύ καλές επιδόσεις στις φάσεις της απογείωσης και της προσγείωσης και αξιόλογη μεταφορική ικανότητα σε φορτίο.

Είναι ιδανικό για πτήσεις μικρών αποστάσεων και επιχειρήσεις στα ανεμοδαρμένα ελληνικά νησιά. Το Spartan είναι ένα πολύ πιο κατάλληλο εργαλείο αερομεταφορών λοιπόν για τον ελληνικό χώρο από κάθε πλευρά. Μόνο σε ειδικές περιπτώσεις επιβάλλεται να υποκατασταθεί από C-130H/B, όπως σε αποστολές στο εξωτερικό, ή όταν παρίσταται ανάγκη μεταφοράς ογκωδών φορτίων, η μεγάλου αριθμού ατόμων.

Σε πρώτη φάση λοιπόν. θεωρούμε ότι ήταν λανθασμένη η επιλογή της ελληνικής πλευράς να τροποποιήσει τη σύμβαση προμήθειας των 12 C-27J την περίοδο 2013-2014. Επειδή ως αρχικοί πελάτες του τύπου, είχαμε προμηθευτεί τα αεροσκάφη σε πολύ καλή τιμή… Χωρίς φυσικά να υπογράψουμε σύμβαση εν συνεχεία υποστήριξης (FOS – Follow On Support)!

Τελικά, χωρίς να γνωρίζουμε αν αυτό προτάθηκε από τους Ιταλούς ή ήταν ελληνική ιδέα, αποφασίστηκε αντί της παράδοσης των τεσσάρων τελευταίων αεροσκαφών, να παραδοθεί στην Πολεμική Αεροπορία στοκ ανταλλακτικών ίσης αξίας με την συμφωνημένη τιμή ανά αεροσκάφος (επί τέσσερα) προκειμένου να καλυφθούν για σημαντικό χρονικό διάστημα οι ανάγκες υποστήριξης των οκτώ C-27J Spartan που είχαν ήδη παραληφθεί με σημαντικές καθυστερήσεις…

Από τότε (2014) έχει παρέλθει μία πενταετία σχεδόν χωρίς να αυξηθεί η διαθεσιμότητα του C-27J. Χωρίς να έχει γίνει επί του πρακτέου τίποτα δηλαδή! Και τα τέσσερα αεροσκάφη δεν παραλάβαμε και η διαθεσιμότητα των οκτώ παραληφθέντων παραμένει όλα αυτά τα χρόνια σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Η Πολεμική Αεροπορία μάλιστα εντός του περασμένου καλοκαιριού προκήρυξε διαγωνισμό για την υποστήριξη των αεροπλάνων του τύπου, στον οποίο πρόσφατα έδωσε και παράταση μέχρι τις 16 του ερχόμενου Οκτωβρίου! 14 σχεδόν χρόνια μετά την έναρξη της διαδικασίας παραδόσεων του Spartan στην Πολεμική Αεροπορία, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και η Πολιτεία στερούνται των υπηρεσιών του εξαιρετικά χρήσιμου και ευέλικτου αυτού μεταφορικού αεροσκάφους, χωρίς φυσικά να έχουν δοθεί ποτέ επαρκείς εξηγήσεις σχετικά με το τι ακριβώς και πότε, πήγε στραβά με αυτό το πρόγραμμα.

Εάν σε όλη αυτή την κατάσταση προσθέσουμε και την αδυναμία υποστήριξης των C-130H/B, των οποίων οι εργασίες εκσυγχρονισμού ή γενικής επιθεώρησης και δομικής συντήρησης στην ΕΑΒ, δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί σύμφωνα με το δημοσίευμα που παραθέσαμε τις προηγούμενες μέρες, τότε είναι πασιφανές ότι αυτό που μας λείπει δεν είναι περισσότερα C-130.

Το πρόβλημα με την υποστήριξη των μέσων της Πολεμικής Αεροπορίας είναι πολυδιάστατο και έχει πάρει έκταση όχι απλά ανησυχητική… Η πιο κατάλληλη λέξη θα ήταν “καταστροφική”. Κατά τα άλλα, υπάρχουν ακόμα φωνές αναπήρων, που λένε ότι ο νόμος περί προμηθειών είναι εξαιρετικός και δεν πρέπει να αλλάξει….