Οι αρχαίοι “Λοκατζήδες” του Σπάρτακου… η γελοιοποίηση της Ρώμης

Η μάχη στο όρος Βεζούβιος ήταν η πρώτη σημαντική σύγκρουση του λεγομένου Γ’ Πολέμου των Σκλάβων. Ήταν επίσης η πρώτη σύγκρουση των εξεγερμένων του Σπάρτακου με τακτικά ρωμαϊκά στρατεύματα στην οποία ο πανέξυπνος Θραξ έδειξε το στρατηγικό του δαιμόνιο. Ο Σπάρτακος, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ήταν Θράξ καταγόμενος από την φυλή των Μαιδών.

Ο ίδιος αναφέρει για τον Σπάρτακο: «…ου μόνον φρόνημαν μέγαν και ανδρείον έχων, αλλά και διά την σύνεσιν και πραότητα αυτού κρείττων της τύχης του, και του γένους του Ελληνικώτερος»… Κατέληξε μονομάχος στην Καπύη της νότιας Ιταλίας είτε ως λιποτάκτης του ρωμαϊκού στρατού, είτε ως αιχμάλωτος πολέμου. Το 73 π.Χ. όμως τέθηκε επικεφαλής εξέγερσης 78 περίπου μονομάχων που οπλισμένοι με τραπεζομάχαιρα και σούβλες κατέβαλαν τους φρουρούς και δραπέτευσαν.

Ηγετικό ρόλο, στο πλευρό του Σπάρτακου, έπαιξαν και οι Γαλάτες Οινόμαος και Κρίξος. Οι μονομάχοι λεηλάτησαν τη γύρω περιοχή, εκδικούμενοι τους Ρωμαίους, αλλά και αρπάζοντας όπλα και απελευθερώνοντας σκλάβους. Έτσι ο Σπάρτακος συγκέντρωσε γύρω του μια μικρή δύναμη πυρήνας και αξιολογότερο στα πολεμικά τμήμα της οποίας ήταν οι δραπέτες μονομάχοι.Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr