Οχυρό Αγ. Έλμου: Οι στρατιώτες του Αγ. Ιωάννη ταπεινώνουν τον Σουλεϊμάν

Οι Ιππότες του Αγίου Ιωάννη είναι ένα από τα αρχαιότερα ιπποτικά τάγματα. Συγκροτήθηκε περί το 1120 στην Ιερουσαλήμ και αρχικά διατηρούσε νοσοκομείο στην Αγία Πόλη. Για αυτό και τα μέλη του ονομάστηκαν “Οσπιταλιέροι”. Μετά την κατάληψη των Αγίων Τόπων από τους μουσουλμάνους το Τάγμα κατέφυγε στην Κύπρο και κατόπιν στη Ρόδο. Από τη Ρόδο εκδιώχθηκαν από τον Σουλεϊμάν τον λεγόμενο “μεγαλοπρεπή”, το 1522, ύστερα από μια επική σύγκρουση.

Μέχρι και το Τούρκος σουλτάνος εκτίμησε τον ηρωισμό των Ιπποτών και τους επέτρεψε να αποχωρήσουν από τη Ρόδο. Μετά από περιπλανήσεις ο Αψβούργος αυτοκράτορας Κάρολος Ε’ παραχώρησε τη Μάλτα και τα νησιά του αρχιπελάγους της στο Τάγμα. Από εκεί οι Ιππότες συνέχισαν να μάχονται κατά του Ισλάμ καθιστάμενοι ο φόβος και ο τρόμος των Μπερμπερίνων πειρατών και των Τούρκων.

Το 1551 ο Τουργκούτ Ρέις, πρώην πειρατής και αρχιναύαρχος του Σουλεϊμάν επέδραμε στο νησί Γκόντζο, βόρεια της Μάλτα και αιχμαλώτισε όλον τον πληθυσμό – περίπου 5.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Το γεγονός αυτό όμως δεν αποθάρρυνε τους Ιππότες που συνέχισαν τη δράση τους. Σύμφωνα με Τούρκο πλοίαρχο “δεν υπήρξε φορά που να επιτέθηκαν σε ένα πλοίο μας και να μην το βύθισαν ή δεν το κυρίευσαν”…

Το 1564 πλοίο των Ιπποτών κυρίευσε ένα μεγάλο τουρκικό σκάφος που μετέφερε χρήματα και εμπορεύματα της κόρης του Σουλεϊμάν. Αυτό υπήρξε η αφορμή για να αποφασίσει ο σουλτάνος την επίθεση. Στην πραγματικότητα η Μάλτα αποτελούσε το κλειδί της Μεσογείου. Αν οι Τούρκοι την κυρίευαν θα μπορούσαν, εκμεταλλευόμενοι τα εξαιρετικά της φυσικά λιμάνια, να χτυπήσουν κατά το δοκούν στην Ευρώπη και κυρίως στην Σικελία και την Ιταλική χερσόνησο.

Στη Μάλτα

Το φθινόπωρο του 1564 η απόφαση είχε ληφθεί. Ο Σουλεϊμάν συγκέντρωσε επιβλητικές δυνάμεις, πάνω από 200 πλοία κάθε τύπου θα μετέφεραν 40.000 άνδρες στη Μάλτα. Από αυτούς 6.000 ήταν γενίτσαροι, 9.000 σπαχήδες ιππείς και πεζομάχοι, 4.000 φανατικοί μουσουλμάνοι πολεμιστές, 6.000 άτακτοι Αζάπηδες και άλλους 15.000 ατάκτους από την Ανατολία, επιβάτες του στόλου και πυροβολητές. Οι Τούρκοι διέθεταν και πολλά και βαριά πυροβόλα. Επίσης ενισχύθηκαν από Τυνήσιους, Αιγύπτιους και Αλγερινούς πειρατές και εθελοντές.

Απέναντι στις δυνάμεις αυτές το Τάγμα μπορούσε να παρατάξει περί τους 500 Αδελφούς Ιππότες, 800 Ιταλούς, 400 Ισπανούς και 200 Έλληνες τακτικούς στρατιώτες, κυρίως αρκεβουζιοφόρους, μουσκετοφόρους, σαρισσοφόρους και αλαβαρδιέρους, 1.000 ναύτες του στόλου, 100 υπηρέτες των Ιπποτών και περίπου 3.000 άτακτους Μαλτέζους εθελοντές.

Στη Μάλτα το τάγμα διέθετε τέσσερα οχυρά στην παλαιά πρωτεύουσα Μντίνα, στη Σένγκλια, όπου και το φρούριο του Αγίου Μιχαήλ, στο Μπίργκου, όπου και το φρούριο του Αγίου Αγγέλου και το μικρό οχυρό του Αγίου Έλμου, στο όρος Σκίμπερας. Το τελευταίο ήταν ένα μικρό αστεροειδές οχυρό με φρουρά 100 ανδρών, που ήλεγχε την είσοδο στο μεγάλο λιμάνι, και κάλυπτε από δυτικά την Σένγκλια και το Μπίργκου. Η Μντίνα βρισκόταν στο εσωτερικό του νησιού. Διαβάστε την συνέχεια στην πηγή