Ο Παπάγος γίνεται αρχιστράτηγος των ελληνικών ΕΔ… 1949 το παιχνίδι αλλάζει

Η ανασυγκρότηση του Ελληνικού Στρατού μετά την απελευθέρωση δεν είχε προχωρήσει ομαλά. Αιτία ήταν βασικά η άμεση ανάγκη αντιμετώπισης της εξέγερσης του ΔΣΕ, αλλά και η παρουσία των ξένων στρατιωτικών αποστολών – της βρετανικής αρχικά και της αμερικανικής αργότερα – οι οποίες δεν περιορίστηκαν στα καθήκοντα παροχής οπλισμού και εκπαίδευσης των ελληνικών δυνάμεων, αλλά επενέβαιναν και σε οργανωτικά θέματα, αλλά και στον τρόπο διεξαγωγής των επιχειρήσεων.

Οι παρεμβάσεις αυτές, σε συνδυασμό με την έμπρακτη αδυναμία του ΕΣ στα αρχικά στάδια της σύγκρουσης, ήταν και η βασική αιτία των αποτυχιών. Συνέπεια των αποτυχιών δε ήταν η δημιουργία δυσάρεστου κλίματος στις τάξεις της διοίκησης του ΕΣ, κυρίως στα ανώτερα και ανώτατα κλιμάκια. Η δυσμενής αυτή εντύπωση, όπως ήταν φυσικό, πέρασε και στην κοινή γνώμη της χώρας υποσκάπτοντας το ηθικό του λαού και την εμπιστοσύνη του έναντι της πολιτικής και στρατιωτικής διοίκησης.

Ήδη από το 1947 κατέστη φανερή η ανάγκη επαναφοράς του θεσμού του αρχιστρατήγου, ενός δηλαδή ανώτατου διοικητού των Ενόπλων Δυνάμεων, που μαζί με το επιτελείο του θα έφερε την ευθύνη των επιτυχιών και των αποτυχιών. Το πρόσωπο αυτό θα έπρεπε να διαθέτει το απαραίτητο κύρος για να επιβληθεί τόσο στην ιεραρχία του στρατεύματος, όσο και στις ξένες αποστολές και στις πιέσεις της πολιτικής ηγεσίας, ακόμα και της κοινής γνώμης. Η προφανής επιλογή για τη θέση του αρχιστρατήγου ήταν ο αντιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, ο οποίος ήταν περιβεβλημένος με την αίγλη των μεγάλων θριάμβων του 1940-41. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ