Ο άθλιος… Δημήτριος Παλαιολόγος, το σκουπίδι της ελληνικής φυλής

Ο Δημήτριος Παλαιολόγος γεννήθηκε πιθανότατα το 1407. Ήταν ο 5ος γιος του αυτοκράτορας Μανουήλ Β’ Παλαιολόγου και της Ελένης Δραγάτση. Από μικρή ηλικία έδειξε ότι θα εξελισσόταν σε μεγάλη πληγή για τον Ελληνισμό ο οποίος ζούσε τραγικές στιγμές.

Φιλόδοξος και εγωιστής δεν αρκέστηκε στη νήσο Λήμνο που του παραχώρησε σε ηλικία μόλις 15 ετών ο πατέρας του, αλλά κατέφυγε στον Ούγγρο βασιλιά Σιγισμούνδο ζητώντας του βοήθεια κατά των αδελφών του. Παρέμεινε στην Ουγγαρία έως το 1427.

Στο μεταξύ ο Μανουήλ είχε πεθάνει και τον είχε διαδεχτεί ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννης Η. Τον Νοέμβριο του 1437 συνόδευσε εκών-άκων τον αυτοκράτορα στην Φεράρα όπου διεξαγόταν η σύνοδος για την ένωση των εκκλησιών. Ο ίδιος δήλωσε ανθενωτικός και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη χωρίς την συγκατάθεση του αυτοκράτορα αδερφού του.

Για τιμωρία του αφαιρέθηκε η διοίκηση της Λήμνου, αλλά τελικά του δόθηκε η πόλη Μεσημβρία καθώς άρχισε να αναπτύσσει δεσμούς με τους Τούρκους. Τον Απρίλιο του 1442 επιτέθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την ενίσχυση των Τούρκων που του διέθεσε ο σουλτάνος Μουράτ, αλλά αποκρούστηκε. Φυλακίστηκε, αλλά απέδρασε και κατέφυγε στον Γαλατά, το γενουατικό εξάρτημα απέναντι από την Πόλη.

Όταν το 1448 πέθανε ο Ιωάννης Η, ο Δημήτριος προσπάθησε πραξικοπηματικά να καταλάβει την Πόλη καθώς ο αδελφός του και διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος ΙΑ ήταν ακόμα στον Μυστρά. Ο ραδιούργος Δημήτριος απέτυχε και πάλι εξαιτίας της μητέρας του. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr