Lockheed Martin: Ελληνική αμυντική βιομηχανία, θέσεις του αντιπροέδρου

Το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο διοργάνωσε διαδικτυακά εκδήλωση – συμπόσιο με τίτλο “The Geopolitical Role of Greece as a Pillar of Stability and Cooperation: Serving as a Deterrent Force in the Eastern Mediterranean” (Ο Γεωπολιτικός ρόλος της Ελλάδας ως πυλώνας σταθερότητας και συνεργασίας: Υπηρετώντας μια αποτρεπτική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο). Ο τίτλος του συνεδρίου παραπέμπει ευθέως στην ελληνική αμυντική βιομηχανία. Ακολουθεί η τοποθέτηση του Ντένη Πλέσσα, Αντιπροέδρου Διεθνών Επιχειρηματικών Δραστηριοτήτων της Lockheed Martin Aeronautics / International.

Οι γεωπολιτικές εξελίξεις τα τελευταία χρόνια από το τέλος του ψυχρού πολέμου, την άνοδο νέων οικονομικών και στρατιωτικών δυνάμεων, όπως η Κίνα, Ινδία, κ.α., έχει δημιουργήσει έναν νέο πολυ-πολικό κόσμο με ιδιαίτερες εντάσεις, λόγω γεωοικονομικών ζητημάτων, παγκοσμιοποίησης της οικονομικής δραστηριότητας, πολιτισμικών συγκρούσεων και τρομοκρατίας.

Η νέα αυτή κατάσταση σε συνδυασμό με την αλματώδη τεχνολογική εξέλιξη και την χρήση της στην δημιουργία νέων απειλών (ασύμμετρων και συμβατικών) αναγκάζει τα κράτη να εξετάσουν, να υιοθετήσουν και να ενεργοποιήσουν νέα αμυντικά δόγματα που θα είναι ικανά να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις νέες αυτές απειλές.

Και αν για τις υπερδυνάμεις ή για τις πολύ οικονομικά δυνατές και τεχνολογικά προηγμένες χώρες, η διαδικασία αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο πιο βατή, για χώρες όπως η Ελλάδα απαιτεί πολύ περισσότερη προσπάθεια και υιοθέτηση «έξυπνων λύσεων».

Ας ερωτηθούμε κατ’ αρχήν ποια είναι τα αίτια που προκαλούν και δημιουργούν εστίες ταραχών, συρράξεων και τοπικών, και περιφερειακών πολέμων:

Οι αιτίες κατηγοριοποιούνται σε:
> Γεωπολιτικές – Αιτίες γεωπολιτικής κυριαρχίας
> Βιομηχανικές – Τεχνολογικές
> Κυριαρχία σε πλουτοπαραγωγικές πηγές
> Μεταναστευτικό
> Απασχόληση
> Φτώχεια
> Η δικαιότερη κατανομή πλούτου, ανάπτυξης, εκπαίδευσης, ευκαιριών για ένα καλύτερο αύριο. Η και
> Επιθετικότητα και επεκτατικότητα κρατών με πλήρη αδιαφορία για το Διεθνές δίκαιο.

Όταν τα ανωτέρω και προαναφερθέντα αίτια και παράγοντες ξεπεράσουν κάποια αποδεκτά επίπεδα, τότε ανάλογα με το μέγεθος και την πηγή τους έχουμε:

> Έξαρση τρομοκρατικών ενεργειών – αύξηση επιθετικής συμπεριφοράς
> Τοπικών ή περιφερειακών συρράξεων
> Οικονομικών, Στρατιωτικών η άλλων μορφών κυβερνο-πολέμων κ.α.

Σε κάθε περιοχή του κόσμου, διακρίνουμε χώρες που ανάλογα με την πολιτικό-οικονομικό-στρατιωτική τους δύναμη παρουσιάζουν και ανάλογες συμπεριφορές.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μία γειτονιά ιδιαίτερα ταραχώδη. Στα βόρεια σύνορα πρόσφατα είχαμε μία ταραχώδη περίοδο με αφορμή την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Στα ανατολικά έχουμε μία Τουρκία που διαχρονικά δημιουργεί εστίες όξυνσης και αντιπαράθεσης. Στο τμήμα της μέσης Ανατολής, οι συρράξεις εναλλάσσονται από το Ιράκ και Αφγανιστάν, από το Λίβανο, την Παλαιστίνη και το Ισραήλ και στη Συρία. Και τέλος, στα Νότια μας σύνορα βλέπουμε μία Λιβύη να σπαράζεται από ένα αιματηρό εμφύλιο στον οποίο οι μεγάλοι και μικρότεροι παίκτες εναλλάσσονται. Αρχικά η Ρωσία, ΗΠΑ, Αίγυπτος, Ιταλία, και πρόσφατα και η Τουρκία.

Μέσα σ’ αυτήν την ταραγμένη γεωπολιτική γωνιά της Ανατολικής Μεσογείου, ο Ελληνισμός καλείται να ζήσει συνεχίζοντας μία ιστορική πορεία 3,000 χρόνων ως πυλώνας σταθερότητας και συνεργασίας, αλλά και προβάλλοντας δυναμικά μία αποτρεπτική ισχύ, ικανή να αποτρέψει κάθε ξένη επιβουλή των Ελληνικών κυριαρχικών θέσεων.

Το μεγάλο λοιπόν δίλημμα και ερώτημα είναι σε πόσες ακόμη θυσίες θα πρέπει να προβεί ο Ελληνικός λαός και να είναι βέβαιος ότι η εθνική του ταυτότητα και κυριαρχία θα είναι αποτελεσματικά προστατευόμενη και θωρακισμένη.

Πάντα η Ελλάδα φύλαγε Θερμοπύλες, και δίδασκε τον κόσμο ότι η διαφύλαξη της εθνικής ανεξαρτησίας απαιτεί στρατιωτική ισχύ και στρατηγική, έτσι ώστε να κερδίζονται οι μάχες του Μαραθώνα, η Ναυμαχία της Σαλαμίνας, η εξάπλωση του Ελληνισμού επί Μεγάλου Αλεξάνδρου, το Ηρωικό Βυζάντιο και στις ποιο σύγχρονες μέρες, το Αλβανικό Έπος, αλλά και η συμμετοχή σε ειρηνευτικές προσπάθειες Κορέας, κ.α.

Για να επιτευχθούν όμως όλα αυτά υπάρχουν κάποια προ-απαιτούμενα:

> Εθνική ομοψυχία και βούληση
> Συνεννόηση για ένα εθνικό πρόγραμμα συνολικής ανάτασης και αμυντικής ισχύος
Γιατί η ενδυνάμωση της αμυντικής ισχύος μιας χώρας απαιτεί συνολικές-ομαδικές
και προγραμματισμένες ενέργειες πολλών ετών ανεξαρτήτως κομματικών θέσεων
και κυβερνήσεων.
> Σ’ αυτό λοιπόν το εθνικό πρόγραμμα, τον εθνικό στόχο η Ελλάδα ολόκληρη θα πρέπει να συνταχθεί.

Το θέμα αφορά όλους τους τομείς της κοινωνικό-οικονομικής ζωής. Παιδεία, Έρευνα, Οικονομία, Βιομηχανία, Ανάπτυξη, Εργασιακές Σχέσεις, Οργάνωση, Εγχώριες και Διεθνείς Στρατηγικές Συμφωνίες, κ.α.

Θα πρέπει να οικοδομηθεί μία κουλτούρα Εθνικής Ασφάλειας. Μία τέτοια κουλτούρα όμως απαιτεί και σημαντικές θυσίες. Και τούτο διότι όλες οι προτεραιότητες θα πρέπει να θεωρούνται δευτερευούσης σημασίας έναντι αυτών της Εθνικής Ασφάλειας.

Έχουμε μίαν μεγάλη διασπορά με στενούς δεσμούς στην πατρίδα.

– Διαθέτουμε εξαιρετικά μυαλά
– Αντιμετωπίζουμε μεγάλη απειλή εθνικής ασφάλειας
– Χρειαζόμαστε μία μεγάλη, υγιή και υψηλής τεχνολογικής υποδομής αμυντική βιομηχανία.
Να φέρουμε πίσω στην πατρίδα, αλλά και να τους αξιοποιήσουμε ανάλογα, όλους τους Έλληνες του “Brain Drain”.

Να ενισχύσουμε κάθε πτυχή της επιχειρηματικότητας και ανάπτυξης

Να δημιουργήσουμε ένα νέο κλίμα στην Ελλάδα για επενδύσεις βασισμένες σε σταθερούς κανόνες, δίκαιους αλλά κυρίως αναπτυξιακούς.

Ας πάψουμε να εξαγγέλλουμε σχέδια εξυγίανσης και ας αρχίσουμε να τα υλοποιούμε.

Τέλος, ας αναθέσουμε την ηγεσία, την διοίκηση και διαχείριση των αμυντικών μας βιομηχανιών, των Ερευνητικών μας κέντρων των Ενόπλων Δυνάμεων στους πραγματικά άριστους, έντιμους και αφοσιωμένους Έλληνες που στόχο έχουν να υπηρετήσουν!

Τα Πρόγράμματα αναβάθμισης των Α/Φ Ναυτικής συνεργασίας Ρ-3 και αυτό των Α/Φ F-16 σε επίπεδο VIPER. Όπως είναι γνωστό, η LM υλοποιεί επίσης σήμερα δύο προγράμματα τα οποία αποτελούν την επιτομή της διαλειτουργικότητας, της επίτευξης ομοιοτυπίας, της χρήσης σε πολλαπλούς ρόλους αλλά και με ταυτόχρονη επαύξηση των εγχώριων τεχνολογικών και βιομηχανικών δυνατοτήτων. Το πρόγραμμα αναβάθμισης των Α/Φ Ναυτικής συνεργασίας Ρ-3 και αυτό των Α/Φ F-16 σε επίπεδο VIPER.

Η εταιρεία επίσης έχει επενδύσει σημαντικά στην εγχώρια τεχνολογική βάση και υλοποιεί παράλληλα προγράμματα για την βελτίωση των υποδομών και επαύξηση της διαλειτουργικότητας των ενόπλων δυνάμεων. Αυτό το παράδοξο πλαίσιο λειτουργίας των αμυντικών προμηθειών και η αντιμετώπισή του από τους εκάστοτε κυβερνητικούς μηχανισμούς δημιουργεί στρεβλώσεις. Το κατά πόσο οι στρεβλώσεις αυτές είναι μεγάλες ή μικρές και εάν γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από επιτήδειους, εξαρτάται από την κουλτούρα της χώρας και την θέληση της εκάστοτε κυβέρνησης.

Διαφάνεια και ευελιξία στις αμυντικές προμήθειες – Οι αμυντικές προμήθειες, σε διεθνές επίπεδο λειτουργούν σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο πλαίσιο και πολλές φορές αντιμετωπίζονται από ειδικούς και με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τις υπόλοιπες εμπορικές προμήθειες.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ απαιτείται η θέσπιση ενός νέου και ευέλικτου θεσμικού πλαισίου που αφενός θα στηρίζεται σε διαφανείς διαδικασίες, αλλά συγχρόνως δεν θα έχει τις σημερινές αγκυλώσεις που στο όνομα της διαφάνειας, έχουν καταστήσει ανενεργή την οιαδήποτε διαγωνιστική διαδικασία, αναγκάζοντας μάλιστα το σύνολο των εταιρειών (μεγάλων, μικρών, εγχώριων και διεθνών) να απέχουν επιδεικτικά από αυτές.

Τα προγράμματα αυτά είναι απόρροια της στρατηγικής συνεργασίας 75 και πλέον ετών που έχει σφυρηλατηθεί μεταξύ των ΕΕΔ και της Lockheed Martin και για την οποία είμαι πολύ υπερήφανος, αφού αυτή έχει προσδώσει σε μεγάλο μέρος της αμυντικής βιομηχανίας τεχνογνωσία και κατασκευαστικές δυνατότητες. Θα πρέπει όμως να πω ότι εάν δεν αξιοποιηθούν περαιτέρω στο μέλλον θα απαξιωθούν.

Πως θα περιγράφατε τους βασικούς πυλώνες της αμυντικής βιομηχανικής πολιτικής σας;

Μια παγκόσμια εταιρεία σαν την Lockheed Martin αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα, προσπαθώντας να συγκεράσει και ισορροπήσει μεταξύ των προτάσεων και επιθυμιών των πελατών / χρηστών μας, των μετόχων μας και των εργαζομένων μας. Βάζοντας την τεχνολογία, καινοτομία και οικονομία σε ότι σχεδιάζουμε, αναπτύσσουμε, παράγουμε και αργότερα υποστηρίζουμε και εκσυγχρονίζουμε, ακούγοντας με προσοχή τις επιθυμίες και προτάσεις των πελατών της – δηλαδή – του Χρήστη.

Αυτές οι προτάσεις αποτελούν πάντα τους πυλώνες της αναπτυξιακής μας πολιτικής.

Φροντίζουμε πάντα οι παραγωγικές μας δραστηριότητες να στελεχώνονται με τα καλύτερα μυαλά, σε στενή συνεργασία με τα καλύτερα Ερευνητικά Κέντρα, έτσι ώστε πάντα, με καινοτόμους ιδέες, τα προϊόντα μας να βρίσκονται πάντα στην αιχμή της τεχνολογίας.
Προσπαθούμε οι λύσεις που προσφέρουμε να είναι λύσεις ολοκληρωμένες, αποτελεσματικές και οικονομικά συμφέρουσες.

Στόχος μας είναι, να είμαστε ανταγωνιστικοί επιχειρησιακά και τεχνολογικά, και φυσικά οικονομικοί.

Παραμένουμε δίπλα στους Χρήστες των προϊόντων μας καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου του προϊόντος και με αναβαθμίσεις και εκσυγχρονισμούς διατηρούμε το κάθε οπλικό σύστημα σε σύγχρονα τεχνολογικά επίπεδα και με υψηλές επιχειρησιακές διαθεσιμότητες.

Άρα, οι βασικοί πυλώνες της αμυντικής βιομηχανικής πολιτικής μας στηρίζονται στην :
• Υψηλή τεχνολογική στάθμη,
• Ολοκληρωμένες λύσεις,
• Ανταγωνιστικότητα,
• Υποστήριξη κύκλου ζωής προϊόντων μας και
• Με συμμετοχή και συνεργασία της εγχώριας βιομηχανίας, αποτελούν το τετράπτυχο που συνεχώς εφαρμόζουμε στη σχεδίαση, παραγωγή και υποστήριξη των προϊόντων μας σε όλες μας τις εγχώριες και διεθνές αγορές.
• Διεθνείς συνεργασίες
Τέλος, ένα βασικό και ακρογωνιαίο στοιχείο της επιχειρηματικής ματς στρατηγικής είναι η διαφάνεια και η συνέπεια σε όλες μας τις δραστηριότητες.

Συχνά μιλάμε για αμυντικό εκσυγχρονισμό και εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών … πόσο επηρεάζουν τις αναπτυξιακές προοπτικές της αμυντικής βιομηχανίας

Η αναγνώριση και καταγραφή των βασικών πυλώνων για την άμυνα μιας χώρας στον 21ο αιώνα συνίστανται στον:

• Εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, με την μέγιστη δυνατή ομοιοτυπία, την βελτίωση δεικτών διαθεσιμότητας και αποτελεσματικότητας των οπλικών συστημάτων

• Στην συνεχή βελτίωση και εκσυγχρονισμός των υπαρχόντων συστημάτων, εφόσον πληρούν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις και δεν θεωρούνται παρωχημένα

• Στην απόκτηση νέων συστημάτων με τεχνολογίες αιχμής, πλήρως διαλειτουργικών και με την βέλτιστη δυνατή σχέση κόστους αποτελεσματικότητας,

• Στην υλοποίηση όλων των προηγουμένων με την ταυτόχρονη ανάπτυξη της τεχνολογικής και βιομηχανικής βάσης της χώρας (αμυντική βιομηχανία) και τέλος

• Θεσμοθέτηση διαφανών αλλά συγχρόνως και ευέλικτων διαδικασιών για τις προμήθειες των ΕΔ

Είναι όμως δυνατόν ως χώρα να επιτύχουμε όλα τα ανωτέρω και μάλιστα με την βέλτιστη σχέση κόστους αποτελεσματικότητας και ταυτόχρονα να στηρίξουμε την αμυντική μας βιομηχανία. Η απάντηση είναι ναι, εφόσον στηριχθούμε και αξιοποιήσουμε όλες μας τις παραγωγικές δυνάμεις και στρατηγικής σημασίας διμερείς σχέσεις που είναι κομβικής σημασίας είτε για την απόκτηση των δυνατοτήτων που χρειαζόμαστε ή για την απόκτηση πρόσβασης σε αυτές.

Η ελληνική αμυντική βιομηχανία απασχολεί σήμερα αρκετές χιλιάδες εξειδικευμένο προσωπικό ενώ εάν ληφθούν υπ’ όψη και περιφερειακές δραστηριότητες, ο αριθμός αυτός πολλαπλασιάζεται, κάνοντας αντιληπτό ότι η αμυντική βιομηχανία πέραν της θεμελιώδους σημασίας που έχει για την αμυντική ισχύ της χώρας μας έχει και έντονο κοινωνικό-οικονομικό χαρακτήρα.

Τα τελευταία χρόνια έχει μερικώς απαξιωθεί η κρατική αμυντική βιομηχανία λόγω της ανυπαρξίας σχεδίου και ρεαλιστικής πολιτικής υποστήριξης της.

Έχουν συσσωρευθεί χρέη ως συνέπεια της έλλειψης παραγγελιών και ανάλογων ενισχύσεων από το κράτος, ενώ συγχρόνως η αδυναμία παραγωγής σημαντικού αμυντικού εξοπλισμού έχει προσδώσει στις βιομηχανίες μεταπρατικά χαρακτηριστικά.

Ο ιδιωτικός τομέας της αμυντικής βιομηχανίας μαστίζεται από την έλλειψη παραγγελιών και ταλαιπωρείται από έναν περίπλοκο και ασαφή Νόμο περί προμηθειών που σε καμία περίπτωση δεν ευνοεί την εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

Τα χαρακτηριστικά της αμυντικής βιομηχανίας όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα αποτυπώνονται σε:

• Παρωχημένη τεχνολογική υποδομή
• Εξάρτηση από την εγχώρια αγορά
• Μειωμένες έως μηδενικές αναπτυξιακές επενδύσεις
• Έλλειψη στρατηγικού προγραμματισμού
• Έλλειψη ουσιαστικών στρατηγικών διεθνών συμμαχιών
• Χαμηλή ανταγωνιστικότητα

Είναι απαραίτητο τα υπάρχοντα οπλικά συστήματα να υποστηρίζονται και να λειτουργούν με την μέγιστη δυνατή διαθεσιμότητα και το μικρότερο δυνατό κόστος. Προς αυτή την κατεύθυνση απαιτείται:
• Εκσυγχρονισμός των οπλικών συστημάτων με γνώμονα την αύξηση των δυνατοτήτων τους και την ευκολότερη υποστήριξη τους
• Μακροχρόνιες συμβάσεις υποστήριξης για κάθε οπλικό σύστημα με τον εκάστοτε κατασκευαστή (original equipment manufacturer, OEM), με την υιοθέτηση νέων μεθόδων υποστήριξης (performance based logistics)

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πρόγραμμα αναβάθμισης των 84 μαχητικών F-16 της ΠΑ, το οποίο λόγω της υψηλής διαβάθμισης και των τεχνικών του χαρακτηριστικών, υλοποιείται μέσω διακρατικής συμφωνίας με την κυβέρνηση των ΗΠΑ και την κατασκευάστρια εταιρεία Lockheed Martin.

Η αποπομπή της Τουρκίας από το πρόγραμμα F -35 και η κρίση των σχέσεων της με την ΕΕ, την Γαλλία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο μπορεί να αξιοποιηθεί ως ευκαιρία για να ξεπεραστούν δομικές αδυναμίες που κρατούν πίσω την ανάπτυξη ανταγωνιστικής αμυντικής βιομηχανίας;

Ο χρόνος δεν μου επιτρέπει να παρουσιάσω με λεπτομέρεια τα επιχειρησιακά και τεχνικά χαρακτηριστικά του F-35 που το καθιστούν ως το μοναδικό διαθέσιμο μαχητικό 5ης γενιάς σήμερα. Επέλεξα να σας παραθέσω μόνον τα λεγόμενα υψηλόβαθμων αξιωματικών της USAF που χαρακτηρίζουν την εμπειρία τους από την επιχειρησιακή λειτουργία αυτών των μαχητικών.

«Πρόκειται για μετασχηματισμό δύναμης, όχι απλώς για τη λειτουργία των ίδιων των αεροσκαφών πέμπτης γενιάς ως αιχμής
Δεν είναι μόνο ότι τα F-35 είναι τόσο καλά, αλλά κάνουν κάθε άλλο μαχητικό που επιχειρεί μαζί τους καλύτερο.

Τα F-35 επαναπροσδιορίζουν (re-norming) τα δεδομένα όχι μόνο των αεροπορικών επιχειρήσεων, αλλά του πολέμου ως σύνολο.

• Είναι η δυνατότητα απόκρυψης τους.
• Είναι η σύντηξη των δεδομένων των αισθητήρων τους.
• Είναι η ικανότητα τους βαθιάς διείσδυσης σε οιοδήποτε εχθρικό περιβάλλον.
• Είναι η ολοκληρωμένη επίγνωση της κατάστασης μάχης που παρέχουν για ολόκληρο τον στόλο, αυξάνοντας έτσι το σύνολο των επιχειρησιακών δυνατοτήτων.
• Είναι η αλλαγή, ο μετασχηματισμός σε έναν νέο τρόπο λειτουργίας.»
Και φυσικά όλα τα ανωτέρω επιτυγχάνονται με μεγάλες οικονομίες κλίμακος, καθιστώντας την απόκτηση τους «προσιτή» σε πολλές χώρες παγκοσμίως.

Έννοιες όπως, συνδυασμένες επιχειρήσεις, συγχώνευση δεδομένων (data-fusion), δικτυοκεντρικότητα (network-centric), είναι ήδη στο λεξιλόγιο των σύγχρονων αεροποριών ανά τον κόσμο και πολύ σύντομα θα γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι αυτών, αλλάζοντας έτσι τον τρόπο εκτέλεσης όλων των επιχειρήσεων. Και φυσικά όλα αυτά έχουν επιτευχθεί με την ένταξη στο οπλοστάσιο των μαχητικών 5ης γενιάς του F-22 και F35.

Αμυντική βιομηχανία και ανάπτυξη τεχνολογικής υποδομής – Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η αμυντική βιομηχανία αποτελεί ένα στρατηγικό τομέα της οικονομίας, ο οποίος εκτός της ασφάλειας και της σταθερότητας, επιφέρει ωφέλειες στην απασχόληση και την ανάπτυξη.

Η αμυντική βιομηχανία είναι παράλληλα όμως συνδεμένη με την μαχητική ικανότητα μιας χώρας και η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, ή και η αδυναμία της να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις, οδηγεί τελικά σε περιορισμό της ικανότητας της χώρας να προάγει τη θέση της στο γεωπολιτικό πλαίσιο και να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα και κατά συνέπεια οδηγεί σε εξάρτηση από άλλες χώρες και συμφέροντα.

Ένταξη σε διεθνή προγράμματα: Για να αποφευχθεί αυτό, και λόγω του γεγονότος ότι μια χώρα δεν δύναται να έχει στην κατοχή του τις επιστημονικές και τεχνολογικές εκείνες γνώσεις και εφαρμογές που θα του επιτρέψουν να λειτουργεί αυτόνομα, απαιτείται η ένταξη σε διεθνή προγράμματα παραγωγής σύγχρονων οπλικών συστημάτων (όπως αυτό του F-35), τα οποία αφενός εξασφαλίζουν την κάλυψη όλων των σύγχρονων επιχειρησιακών απαιτήσεων, με την βέλτιστη σχέση κόστους αποτελεσματικότητας και αφετέρου δημιουργούν μια ισχυρή τεχνολογική εγχώρια υποδομή για την υποστήριξη λειτουργίας αυτών των οπλικών συστημάτων.

Με τον τρόπο αυτό η εγχώρια αμυντική βιομηχανία ενισχύεται για να ανταποκριθεί σε ένα έντονα και συνεχώς κλιμακούμενο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον, αλλά και εξασφαλίζει την υποστήριξη και διαθεσιμότητα των ΕΕΔ.

Στην παρούσα χρονική συγκυρία, είναι σημαντικό τόσο για την ανάπτυξη του εγχώριου κλάδου της αμυντικής βιομηχανίας, όσο και για την διάχυση της ανάπτυξης αυτής πολλαπλασιαστικά στην ελληνική οικονομία αλλά και στην ενδυνάμωση της γεωπολιτικής της θέσης, να υπάρξει ένα σωστά σχεδιασμένο πλαίσιο το οποίο θα υποστηρίξει την προσπάθεια αυτή, βασισμένο σε όσα προανέφερα, τα οποία και συνοψίζω :

>Την υποστήριξη της παραγωγικής βάσης της βιομηχανίας
>Την μεταφορά τεχνογνωσίας
>Την συμμετοχή σε μεγάλα διεθνή προγράμματα
>Την συμπαραγωγή
>Την έρευνα και ανάπτυξη

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε την γένεση ενός σημαντικού οικοσυστήματος καινοτομίας και επιχειρηματικότητας πρωτίστως σε τομείς νέων τεχνολογιών αλλά και σημαντικό έργο από ελληνικά πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα … πόσο δυνατή είναι η αξιοποίησή τους από την αμυντική βιομηχανία

Η χώρα μας βρίσκεται σήμερα σε ένα νέο σταυροδρόμι, εξερχόμενη μετά από δέκα και πλέον χρόνια οικονομικής δυσπραγίας και στενής οικονομικής επιτήρησης, προσπαθώντας και πάλι να σταθεί στα πόδια της και να αναπτυχθεί χωρίς τις στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Καλείται μάλιστα αυτό να το πράξει σε ένα περιβάλλον με συνεχώς μεταβαλλόμενες γεωπολιτικές εξελίξεις και επηρεαζόμενη σε μεγάλο βαθμό από τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή, το Ιράκ, το Ιράν, τα Βαλκάνια και την ενεργειακή διπλωματία. Θεωρούμε λοιπόν ότι η αμυντική θωράκιση της, βασισμένη στις προαναφερθείσες προτάσεις είναι ο πλέον ενδεδειγμένος δρόμος για την επίτευξη τόσο του απαραίτητου αισθήματος ασφάλειας των πολιτών, που με αυτόν τον τρόπο θα τους επιτρέψει να δημιουργούν τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους, όσο και την ενίσχυση της αμυντικής μας βιομηχανίας που επιπρόσθετα θα προσφέρει και στην περαιτέρω οικονομική ενίσχυση του ΑΕΠ της χώρας

H αμυντική βιομηχανία αποτελεί ένα στρατηγικό τομέα της οικονομίας, ο οποίος εκτός της ασφάλειας και της σταθερότητας, επιφέρει ωφέλειες στην απασχόληση και την ανάπτυξη.

Η αμυντική βιομηχανία είναι παράλληλα όμως συνδεμένη με την μαχητική ικανότητα μιας χώρας και η έλλειψη ανταγωνιστικότητας, ή και η αδυναμία της να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις, οδηγεί τελικά σε περιορισμό της ικανότητας της χώρας να προάγει τη θέση της στο γεωπολιτικό πλαίσιο και να προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα και κατά συνέπεια οδηγεί σε εξάρτηση από άλλες χώρες και συμφέροντα.

Επαναλαμβάνω,
Διαθέτουμε εξαιρετικά μυαλά!
Αντιμετωπίζουμε μεγάλη απειλή εθνικής ασφάλειας.
Χρειαζόμαστε μία μεγάλη, υγιή και υψηλής τεχνολογικής υποδομής αμυντική βιομηχανία.

>Να φέρουμε πίσω στην πατρίδα, αλλά και να τους αξιοποιήσουμε ανάλογα, όλους τους Έλληνες του “Brain Drain”.
>Να ενισχύσουμε κάθε πτυχή της επιχειρηματικότητας και ανάπτυξης.
>Να δημιουργήσουμε ένα νέο κλίμα στην Ελλάδα για επενδύσεις βασισμένες σε σταθερούς κανόνες, δίκαιους αλλά κυρίως αναπτυξιακούς.

Σας ευχαριστώ θερμά για την ευκαιρία να ανταλλάξουμε κάποιες χρήσιμες ελπίζω απόψεις για το κρίσιμο θέμα της αμυντικής θωράκισης της χώρας.