Ντε Φολάρ… Ο “προφήτης” της πολεμικής τέχνης και το επιθετικό “έμβολο”

Ο Ζαν Σαρλ σεβαλιέ (ιππότης) ντι Φολάρ αποτελεί μια εντελώς ξεχωριστή φυσιογνωμία της στρατιωτικής ιστορίας και της πολεμικής τέχνης. Γεννήθηκε το 1669 στην Αβινιόν της Γαλλίας. Στην εφηβεία, 16 μόλις ετών, έχοντας διαβάσει τα έργα του Ιουλίου Καίσαρα (Περί των Πολέμων), το έσκασε από το σπίτι του και κατατάχθηκε στον γαλλικό στρατό του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ.

Κατετάγη σε ένα από τα αρχαιότερα γαλλικά συντάγματα πεζικού. Στα 22 του χρόνια, όταν ξέσπασε ο Πόλεμος της Λίγκας του Άουγκσμπουργκ (Εννεαετής Πόλεμος) ήταν δόκιμος αξιωματικός και ένα έτος αργότερα ονομάστηκε ανθυπολοχαγός.

Το 1699 ήταν υπολοχαγός ενώ με το ξέσπασμα του νέου πολέμου, αυτού της Ισπανικής Διαδοχής, στάλθηκε στην Ιταλία ως υπασπιστής του στρατάρχη Βεντόμ. Διακρίθηκε στη μάχη του Κασάνο (1705), όπου τραυματίστηκε βαριά και αργότερα στην αιματηρή μάχη του Μαλπλακέ, το 1709.

Με το πέρας του πολέμου πολέμησε με τους ιππότες του Αγ. Ιωάννη της Μάλτας κατά των Τούρκων και κατόπιν εντάχθηκε στον σουηδικό στρατό του Καρόλου ΙΒ’. Το 1719 πολέμησε κατά των Ισπανών (Πόλεμος Τετραπλής Συμμαχίας).

Ήταν στο διάστημα αυτό που άρχισε τις θεωρητικές του αναζητήσεις για την πολεμική τέχνη τις οποίες άρχισε να συγγράφει ως σχόλια στο έργο του αρχαίου Έλληνα ιστορικού Πολύβιου. Τα έργα του δημοσιεύτηκαν το 1724 και 1727.

Οι “προφητείες” του Φολάρ

Ο Φολάρ ήταν οπαδός του επιθετικού δόγματος. Θεωρούσε όμως πως η γραμμικές τακτικές που ήταν σε χρήση εκείνη την εποχή δεν προσέδιδαν την αναγκαία ισχύ κρούσης προς διάσπαση και εξόντωση του αντιπάλου. Για τον Φολάρ πραγματική ισχύς εκπήγαζε από το «βάρος» ενός σχηματισμού, από το βάθος και την συνοχή του. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr