Μήπως μπορεί η διοίκηση των ΕΑΣ να δώσει επίσημες απαντήσεις σε μερικά ερωτήματα;

Εξαιρετικά αισιόδοξη για το μέλλον των ΕΑΣ ήταν το Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η διοίκηση της εταιρίας, δίνοντας την εντύπωση ότι επιχειρεί να απαντήσει εμμέσως στις σοβαρότατες καταγγελίες που έχουν διατυπωθεί για την απώλεια ενός τεραστίου για τα δεδομένα της εταιρίας συμβολαίου από την Ινδία.

Το Δελτίο Τύπου αναφέρει «σημαντικά αυξημένες παραδόσεις παραγγελιών» το οποίο υποτίθεται αποδεικνύεται από τον πολύ αυξημένο κύκλο εργασιών μέσα στο 2019. Άρα πρέπει να το πιστωθεί, σε κάποιον βαθμό τουλάχιστον, η νέα διοίκηση, αφού το διάστημα Μάρτιος-Ιούλιος 2019, μετά τον ορισμό νέου Διοικητικού Συμβουλίου… έφερε τα πάνω κάτω!

Όπως μας ενημέρωσε, προχώρησε σε «οργανωτικές αλλαγές και αξιοποίηση σύγχρονων εργαλείων διοίκησης, εξασφαλίζοντας θετικό κλίμα εντός και εκτός εταιρίας και αύξηση της παραγωγικότητας». Τύφλα να έχουν οι χαρτογιακάδες από το Harvard… αν θέλουν να μάθουν για σύγχρονα εργαλεία διοίκησης, να πάνε στα ΕΑΣ.

Και μας πληροφορεί, κομπάζοντας εμμέσως, ότι με βάση τις πρώτες εκτιμήσεις το πρώτο επτάμηνο του 2019 έγιναν παραδόσεις προϊόντων ύψους 21 εκατ. ευρώ, ποσό που είναι σχεδόν τριπλάσιο σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2018.

Εμβαθύνοντας λίγο όμως σε αυτή τη περίφημη ανακοίνωση, αρχίζει να δημιουργείται η εντύπωση ότι η διοίκηση ψάχνει να κάνει… μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα. Αν και όπως πάμε μέχρι στιγμής, μνημόσυνο για τα ΕΑΣ θα γίνει.

Αφού προηγηθεί ασφαλώς η κηδεία, συνεπεία των «σύγχρονων» ιδεών που εφαρμόζονται στο κουφάρι της εταιρίας. Να ρωτήσουμε λοιπόν πολύ συγκεκριμένα πράγματα, για να δούμε τελικά ποιος έκανε τι, ώστε και οι αναγνώστες μας να αποφύγουν… να τρελαθούν.

Διότι τη μία μέρα διατυπώνονται σαφείς καταγγελίες από πρόσωπα που διοίκησαν την εταιρία και την επόμενη εκδίδονται ανακοινώσεις από τους διαδόχους τους, που παρουσιάζουν τα ΕΑΣ ωσάν η φυσική τους θέση να είναι στον… NASDAQ, λες και το περιεχόενο στοχεύει σε θεσμικούς επενδυτές να σπεύσουν να τοποθετηθούν, προτού «απογειωθεί» το κελεπούρι. Έχουμε και λέμε λοιπόν…

1. Πυρομαχικά 76/62, μια σύμβαση αξία περί τα 2 εκατ. ευρώ, των οποίων η παραγωγή έγινε το 2018-2019 και η παράδοση τον Μάρτιο 2019. Συμπεριλαμβάνει η διοίκηση αυτό το ποσό στις δικές της επιτυχίες;

2. Πυρομαχικά 76/62 Fuzes αξία σύμβασης 4,6 εκατ. ευρώ. Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι πρόκειται για παραγωγή ιταλικής εταιρίας με κυριολεκτικά μηδενική συμμετοχή των ΕΑΣ. Ούτε καν στη συσκευασία. Συμπεριλαμβάνει η διοίκηση αυτό το ποσό στις δικές της επιτυχίες και πώς ακριβώς θεωρεί ότι… έρχεται η ανάπτυξη με τέτοιες δραστηριότητες;

3. Πυρομαχικά 40×53 για το ΥΠΕΘΑ μια σύμβαση αξίας περί το1 εκατ. ευρώ. Η παραγωγή έγινε το 2018 και η ολοκλήρωση δοκιμών μερίδας παράδοσης τον Ιανουάριο του 2019. Συμπεριλαμβάνει η διοίκηση αυτό το ποσό στις δικές της επιτυχίες;

4. Πυρομαχικά 40×53 για τη Γαλλία αξία σύμβασης περί τα 2 εκατ. ευρώ. Η παραγωγή έγινε το 2018 -2019 και η ολοκλήρωση μερίδας παράδοσης τον Ιανουάριο του 2019. Συμπεριλαμβάνει η διοίκηση αυτό το ποσό στις δικές της επιτυχίες;

5. Πυροβόλα όπλα ΜΙΝΙΜΙ 140 τεμάχια και ανταλλακτικά, με αξία σύμβασης περί τα 2 εκατ. ευρώ. Η παραγωγή έγινε το 2018 και η παράδοση τον Απρίλιο 2019. Συμπεριλαμβάνει η διοίκηση αυτό το ποσό στις δικές της επιτυχίες;

6. Καταστροφή ναρκών για λογαριασμό του ΥΠΕΘΑ, μια σύμβαση αξίας 700.000 ευρώ. Συγκεκριμένα, ολοκλήρωση καταστροφής 300.000 ναρκών, μια δουλειά που ξεκίνησε το 2018 και ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο 2019. Συμπεριλαμβάνει η διοίκηση αυτό το ποσό στις δικές της επιτυχίες;

7. Κεφαλές πυραύλων IRIS-T ολοκλήρωση παραγωγής και μερίδα παράδοσης Μάρτιος 2019. Συμπεριλαμβάνει η διοίκηση αυτό το ποσό στις δικές της επιτυχίες;

8. Πυρομαχικά 76/62 HE για το ΥΠΕΘΑ ολοκλήρωση οδηγού μερίδας Μάρτιος 2019. Γόμωση και συναρμολόγηση 5.000 πυρομαχικών με παράδοση τον Ιούλιο 2019, μια σύμβαση αξίας 3 εκατ. ευρώ. Συμπεριλαμβάνει η διοίκηση αυτό το ποσό στις δικές της επιτυχίες;

Οι δικές μας πληροφορίες και τα στοιχεία αναφέρουν ότι στις εφτά πρώτες δουλειές για πυρομαχικά και όπλα, δεν υπήρξε καμία συνδρομή από «οργανωτικές αλλαγές», ούτε κάποια… αξιοποίηση «σύγχρονων εργαλείων διοίκησης».

Και για να έχουμε καλό ερώτημα: Μπορεί η διοίκηση να μας πει εάν στα 21 εκατομμύρια ευρώ συμπεριλαμβάνει τα ποσά που εισπράχθηκαν ως προκαταβολές των συμβάσεων και συνήθως κυμαίνονται σε 25-30%;

Διότι εάν αυτά τα ποσά έχουν εισπραχθεί σε προγενέστερο στάδιο, αμέσως μετά δηλαδή την ανάθεση της σύμβασης, θα ήθελαν μήπως να ρωτήσουν π.χ. τις χρηματιστηριακές αρχές πως θα χαρακτήριζαν τη συμπερίληψη των ποσών από τις προκαταβολές που εισπράχθηκαν… last year, σε αυτόν τον κατά τα φαινόμενα «υπερτροφικό» κύκλο εργασιών;

Και αφού αναφερθήκαμε στις συμβάσεις που εκτελέστηκαν, μήπως θα έπρεπε να αναφερθεί λιγάκι και στις συμβάσεις που χάθηκαν; Όχι την τελευταία διετία, αλλά αυτό το διάστημα των τεσσάρων μηνών που φέρουν ακεραία την ευθύνη και οφείλουν να απαντήσουν.

Πυρομαχικά 12.7 χιλστ. για τις ανάγκες του Ινδικού Ναυτικού, με αξία σύμβασης περί τα 18 εκατ. ευρώ, με περίπου 7 εκατ. ευρώ έσοδα να αφορούν την τεχνογνωσία πυρομαχικών… της δεκαετίας του ‘50. Ναι, καλά ακούσατε, της δεκαετίας του 1950!

Και αν αναρωτιέστε τι θέλουν τα σαπάκια οι Ινδοί, το μυστικό κρύβεται στην πιστοποίηση από το ΝΑΤΟ που έχει την υπεραξία. Κάνουμε λάθος;

Μήπως να ξαναβλέπαμε λοιπόν αυτές τις δυο τελευταίες παραγράφους της ανακοίνωσης της εταιρίας που αναφέρουν ότι «τα ΕΑΣ θα συνεχίσουν στο δρόμο της αποτελεσματικότητας και της εξωστρέφειας, με σεβασμό στην εθνική περιουσία και στις επιλογές της Πολιτείας»;

Να ρωτήσουμε τη διοίκηση η οποία εκτιμούμε πως θα έχει τη διάθεση να μας απαντήσει. Το «με σεβασμό στην εθνική περιουσία» σημαίνει πως όσοι ήθελαν να διαθέσουν την τεχνογνωσία της δεκαετίας του ’50 έναντι μερικών εκατομμυρίων ευρώ «εκποιούσαν»;

Κι αν ναι, ως τι ακριβώς αποτιμούσαν – εκτιμούσαν την αξία αυτής της τεχνολογίας (σ.σ. καταχρηστικά χρησιμοποιείται ο όρος 60 και πλέον χρόνια μετά); Ως συλλεκτικό – μουσειακό έκθεμα;

Εν κατακλείδι, με ποια ιδιότητα και αρμοδιότητα, δηλαδή με απλά λόγια, νομίμως ή παρανόμως, αλλά και ποια κριτήρια ορισμένοι «αντιστασιακοί» απεφάνθησαν ότι επρόκειτο περί εκποίησης εθνικής περιουσίας;

Ας μην αρχίσουν τη θεωρία για τα «ασημικά», διότι μάλλον σκουπιδαριό αφορά. Αν υπάρχει θέμα απώλειας τόσο σημαντικών εσόδων λόγω έκνομης παρέμβασης αναρμόδιων με το οποιοδήποτε πρόσχημα, θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες. Όχι «πολιτικές» ασφαλώς…

Αλλά κάνοντας λόγο για επιλογές της Πολιτείας, γιατί μας δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί να υποδείξει ως τελικό υπεύθυνο για την απόφαση στην πολιτική ηγεσία; Στον πρώην αναπληρωτή ΥΕΘΑ Παναγιώτη Ρήγα; Αυτοί απλώς είπαν μια γνώμη και… έτυχε να πεισθεί η πολιτική ηγεσία; Για να καταλάβουμε…

Και κάτι ακόμα, παρεμπιπτόντως. Με αυτή τη σύμβαση για τα πυρομαχικά 7.62 χλστ. της αραβικής εταιρίας IGG αξίας περί τα 2 εκατ. ευρώ, τι έγινε;

Μια που ανοίξαμε όμως τη συζήτηση κι επειδή η διοίκηση των ΕΑΣ φαίνεται πολύ… επικοινωνιακή, θα θέλαμε να μας σχολιάσει τις πληροφορίες ότι κάτι δεν πάει καλά με άλλες δυο συμβάσεις και υπάρχει άμεσος φόβος νέων απωλειών.

Η πρώτη είναι με την Τυνησία αν θυμόμαστε καλά και αφορά πυρομαχικά 12,7 χλστ. ,συμβατικού τιμήματος περί τα 2 εκατ. ευρώ. Η δεύτερη αυτό το πρόγραμμα με το ινδικό Ναυτικό, για ναυτικούς πύργους των 30 χλστ., αλλά και πυρομαχικά των 30 χλστ. του πυροβόλου Mauser F (αντιαεροπορικό σύστημα ΑRTEMIS 30).

Εδώ αν γίνει ζημιά δεν θα πρόκειται περί «αστείου» αλλά περί «ταφόπλακας». Διότι η δυνητική αξία της σύμβασης, κρατηθείτε, ανέρχεται σε εξαψήφιο σχεδόν νούμερο, κυμαινόμενη περί τα 100 εκατ. ευρώ; Αληθεύει λοιπόν;

Αλλά ας αφήσουμε «τους ξένους», διότι πάνω από όλα οι αμυντικές βιομηχανίες είναι εθνικό κεφάλαιο, «στηρίζουν τις και στηρίζονται από τις Ένοπλες Δυνάμεις». Ορθό; Έτσι γράφει η ανακοίνωση. Δεν τα λέμε εμείς. Δεν τα βγάλαμε από το κεφάλι μας. (σ.σ. δε διαφωνούμε απαραίτητα, για να μην παρεξηγηθεί η αναφορά, δεν αποτελεί αυτό όμως ασυλία).

Με εκείνο το συμβόλαιο του 2014 από το ελληνικό ΥΠΕΘΑ που αφορούσε 21 εκατομμύρια πυρομαχικά των 5,56 χλστ., έναντι 7 εκατ. ευρώ, τι έχει γίνει; Διότι κυκλοφορεί ότι υπάρχει αδυναμία παραγωγής πυρομαχικών μικρών διαμετρημάτων από το εργοστάσιο Υμηττού.

Ισχύει ότι από το 2014 μέχρι σήμερα δεν έχει παραχθεί και δεν έχει παραδοθεί ούτε ένα. Και από αυτά τα 7 εκατ. ευρώ, πόσα χρήματα έχουν ήδη εισπραχθεί; Αυτά προς το παρόν και επιφυλασσόμαστε να επανέλθουμε.

Το ζήτημα αρχίζει να αποκτά ενδιαφέρον. Φανταζόμαστε πως η διοίκηση των ΕΑΣ έχει καλύτερα στοιχεία από τα δικά μας και ευχόμαστε – κυριολεκτικά – οι πληροφορίες μας να είναι λανθασμένες. Λογικά θα μας λυθούν οι απορίες σύντομα. Είναι δυνατό να μείνουν αναπάντητα τέτοια ερωτήματα;

Τα θέματα που τέθηκαν είναι σαφέστατα. Εν αναμονή λοιπόν για να πάρουμε απαντήσεις και να διαπιστώσουμε αν ήρθε η ώρα να… σταματήσουμε να δουλευόμαστε μεταξύ μας, συντηρώντας «μαύρες τρύπες» που τις αποκαλούμε – πάλι μεταξύ μας – αμυντικές βιομηχανίες.