Μια ισλαμοεθνικιστική Τουρκία: Η κορυφαία γκάφα των ΗΠΑ με διαφορά…

Η περίπτωση της σημερινής Τουρκίας του Ερντογάν είναι σήμερα μία εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση για τις ΗΠΑ, που ηγούνται μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο του αμυντικού συστήματος ασφαλείας της Δύσης. Η Ουάσινγκτον βιάστηκε κάποτε, εμπιστευόμενη επιφανείς αναλυτές της, να ενθαρρύνει στη δεκαετία ’90 την ανάπτυξη μίας “ήπιας” μουσουλμανικής Τουρκίας που θα ήταν –έλεγαν– καλός συνομιλητής των Αράβων με “μοντέλο Γκιουλέν”.

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ: SLpress

Τώρα οι Αμερικανοί εισπράττουν τους μαύρους καρπούς εκείνης της επιλογής τους. Οι εξελίξεις ξέφυγαν από τις επιτραπέζιες αναλύσεις της Rand Corporation και του Yale, των Γκράχαμ Φούλερ και Πώλ Κέννεντυ, που είχαν συστήσει την κατεδάφιση του κεμαλισμού στην Τουρκία και τη συγχώνευση εθνικισμού και Ισλάμ.

Τα πράγματα, μετά τις πολεμικές επεμβάσεις της Δύσης στην Εγγύς Ανατολή, είχαν οδηγηθεί από τον φίλο των ΗΠΑ ιμάμη Γκιουλέν, στον ισλαμιστή Ταγίπ Ερντογάν που είναι υποστηρικτής των Αδελφών Μουσουλμάνων και τζιχαντιστών.

Το πείραμα της πολιτικής κατεδάφισης του κεμαλισμού απέτυχε παταγωδώς. Όχι μόνο στην Τουρκία εγκαταστάθηκε τελικά και ενισχύθηκε ένα αυταρχικό καθεστώς με “χομεϊνικά” χαρακτηριστικά, αλλά ο ισλαμιστής ηγέτης της οδηγεί βήμα-βήμα τη χώρα του προς Ανατολάς, απομακρύνοντας την από την Ατλαντική Συμμαχία, της οποίας είναι μέλος!

Ο “απρόβλεπτος” φανατικός αντιαμερικανός, Ερντογάν “τρελαίνει” τώρα τις ΗΠΑ, δοκιμάζει άσχημα το νευρικό σύστημα του ΝΑΤΟ και προκαλεί ισχυρούς πονοκεφάλους σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Πολύ δύσκολο σταυρόλεξο για τη Δύση οι κινήσεις του Ερντογάν. Μια οριστική ρήξη των ΗΠΑ με τον μεγαλομανή ισλαμιστή Τούρκο πρόεδρο, φίλο και συνεργάτη πλέον της Ρωσίας του Πούτιν, θα οδηγήσει σε μεγάλες αλλαγές και ανατροπές της στρατηγικής των ΗΠΑ στην Εγγύς Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο. Και η συμμετοχή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ θα καταστεί από προβληματική έως αδιανόητη στη συνέχεια.

Αυτονόητο είναι βέβαια ότι η εξέλιξη αυτής της υπόθεσης θα επηρεάσει τη στρατηγική θέση της Ελλάδας, που ήδη κάτω από την ομπρέλα των ΗΠΑ ισχυροποιεί τη συμμαχία της με Ισραήλ και Αίγυπτο στην Ανατολική Μεσόγειο και συνεργάζεται στενά με την Ουάσινγκτον στη γραμμή Αλεξανδρούπολη-Σούδα.

Ενδιαφέρον έχει, ίσως, η απάντηση στο εξής ερώτημα: Αν τα βρουν ο Τραμπ με τον Ερντογάν, αυτό τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει για την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία; Στο κάτω-κάτω, ας μην ξεχνάμε, ότι με S-400, αλλά και με F-35, εάν δεν είχε πάρει το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα, η Τουρκία αυξάνει σημαντικά την υπεροπλία της έναντι της Ελλάδας.