Μεργκεντχάιμ: Το λάθος του αντιπάλου, ο ορισμός της επιθετικής επιστροφής…

Η μάχη στο Μεργκεντχάιμ στις 2 Μαΐου 1645 δεν είχε καταλυτική σημασία, δεν ήταν παρά μια τακτική σύγκρουση δύο μικρών στρατιών, μιας γαλλικής, υπό τον περίφημο (μετέπειτα) στρατάρχη Τουρέν και μιας αυτοκρατορικής – βαυαρικής υπό τον εκ Λωρραίνης Φραντς φον Μέρσι. Στο Μεργκεντχάιμ όμως αποδείχθηκε ότι και ο καλύτερος μπορεί να ηττηθεί.

Το 1645 ο γαλλικός στρατός εισέβαλε στη Βαυαρία. Οι Βαυαροί δεν είχαν προλάβει να συγκροτήσουν τις δυνάμεις τους προ της γαλλικής εισβολής καθώς χρειάστηκε να διαθέσουν 4.000 στρατιώτες στους Αψβούργους συμμάχους τους.

Καταδίωξη σε βάθος

Ο Τουρέν έχοντας πληροφορηθεί τις δυσκολίες του αντιπάλου του εισέβαλε στη Βαυαρία με 11.000 άνδρες και 15 πυροβόλα και καταδίωξε τους Βαυαρούς ως τη Βυρτεμβέργη όπου είχαν καταφύγει. Εκδίωξε τον Μέρσι και τους 6.000 άνδρες του και από εκεί και τους καταδίωξε ως το Μεργκεντχάιμ στην Ανατολική Φραγκονία. Η πόλη αποτελούσε για αιώνες την έδρα των περίφημων Τευτόνων ιπποτών.

Ο Τουρέν καταδίωξε τους αντιπάλους του αλλά λόγω της κόπωσης των ανδρών του αποφάσισε να στρατοπεδεύσει την περιοχή. Ο Γάλλος στρατηγός και μετέπειτα στρατάρχης, ανέπτυξε τους άνδρες του στα γύρω χωριά προς ανάπαυση καθώς περίμενε και ενισχύσεις από το συμμαχικό κρατίδιο της Έσσης.

Η παύση της καταδίωξης και η διασπορά του στρατού αποτέλεσαν σοβαρά σφάλματα του Τουρέν. Προφανώς ο ίδιος θεώρησε τον κίνδυνο τυχόν επιθετικής επιστροφής των Βαυαρών του Μέρσι, τους οποίους για τόση απόσταση καταδίωκε, ως αμελητέο. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr