Κυριάκο Μητσοτάκη θυμήσου τη Σαλαμίνα… η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ στην κυριολεξία ευκαιρία

Η νίκη στην Σαλαμίνα, που γιορτάζουμε, οφείλεται στον λαυρεωτικό άργυρο, τον ορυκτό πλούτο της πόλης κράτους των Αθηνών, που επέτρεψε την κατασκευή πολεμικού στόλου. Η κυριαρχία στην θάλασσα αφορά το δικαίωμα ενός κράτους να έχει πλήρη έλεγχο σε μία υπεράκτια περιοχή. Ο έλεγχος αυτός δίνει το δικαίωμα, μεταξύ άλλων και της αξιοποίησης του υπεράκτιου ορυκτού πλούτου υδρογονανθράκων της περιοχής.

Του Ηλία Κονοφάγου
ΠΗΓΗ: SLpress

Περιλαμβάνει δύο βασικές ξεχωριστές δραστηριότητες που είναι η έρευνα και η εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Η έρευνα αφορά μία πρώτη φάση για τον εντοπισμό και την πιστοποίηση των κοιτασμάτων αυτών. Η εκμετάλλευση αφορά μία δεύτερη φάση για την παραγωγή και την διάθεση στην αγορά των προϊόντων της παραγωγής, δηλαδή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Από οικονομική άποψη, μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης φάσης υπάρχει ένα σημαντικό χάσμα.

Η φάση της έρευνας περιλαμβάνει αποκλειστικά και μόνο δαπάνες, μέχρι την ολοκλήρωση της πιστοποίησης ύπαρξης ή μη ικανών ποσοτήτων αποθεμάτων υδρογονανθράκων. Αντίθετα, η φάση της εκμετάλλευσης περιλαμβάνει μία σημαντική περίοδο απόκτησης εσόδων τόσο για την απόσβεση των επενδύσεων έρευνας και εκμετάλλευσης, όσο και την απόκτηση σημαντικών καθαρών κερδών.

Η σημασία των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης
Τον Σεπτέμβριο του 2015 νοτιοανατολικά του Καστελλόριζου ανακαλύφθηκε το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στην Μεσόγειο, το κοίτασμα Zohr, με αποθέματα 30 τρισ. κυβικά πόδια φυσικού αερίου, με ένα δισ. βαρέλια συμπυκνωμάτων πετρελαίου (βλέπε την πρώτη εικόνα).

Η ακαθάριστη αξία του κοιτάσματος αυτού με βάση την τιμή πώλησης του φυσικού αερίου στην Αίγυπτο, πέντε δολάρια ανά χίλια κυβικά πόδια και 50 ανά βαρέλι συμπυκνώματος πετρελαίου, είναι συνολικά της τάξης των 200 δισ. ευρώ.

Οι τελευταίες επιστημονικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο δείχνουν ότι το κοίτασμα Ζohr δεν είναι μοναδικό, αλλά επαναλαμβανόμενο στην μείζονα υπεράκτια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Κρήτης. Και όπως θα δούμε στις εικόνες που ακολουθούν, αυτή η δυνατότητα επανάληψης φτάνει μέχρι και την Λιβύη μέσω Κρήτης.

Η δυνατότητα αυτή άνοιξε την αρπακτική διάθεση της Τουρκίας για τον εντοπισμό και ανακάλυψη κοιτασμάτων φυσικού αερίου νότια του Καστελλόριζου, ιδιαίτερα μεταξύ Κύπρου και Κρήτης, όπου ως γνωστόν τα θαλάσσια βάθη είναι της τάξης των 3.000 μέτρων. Η κατάσταση αυτή οδήγησε την Ελλάδα και την Τουρκία σε μία διαρκή και δραματική γεωπολιτική ένταση στην περιοχή αυτή. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ