Κύπρος: Δημιουργούν εμφυλιοπολεμικό κλίμα οι οπαδοί της όποιας λύσης

Οι καβγάδες για το κλείσιμο των οδοφραγμάτων στην Κύπρο, ως μέτρο για αποφυγή της διασποράς του κορωνοϊού, αλλά και για να αποφευχθεί η είσοδος τζιχαντιστών, φίλα προσκείμενων στον Πρόεδρο της Τουρκίας, στις ελεύθερες περιοχές του νησιού, δείχνουν πάνω απ’ όλα ότι οι δύο «σχολές» του Κυπριακού, αλλά ειδικά οι οπαδοί της «όποιας λύσης», δημιουργούν ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Έγιναν ξαφνικά… «Ταλιμπάν» ξεπερνώντας και τους ψεκασμένους εθνικιστές!

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Το ζητούμενο δεν είναι αν μπορεί να λυθεί το πρόβλημα της Κύπρου ή όχι. Διότι δεν εξαρτάται ούτε από αυτούς που δημιουργούν τα επεισόδια στα οδοφράγματα και, πολύ περισσότερο, ούτε από τις πολιτικές ηγεσίες της Κύπρου και της Ελλάδας. Την απόφαση, το κλειδί, αν θέλετε καλύτερα, το κρατά ο Πρόεδρος της κατοχικής δύναμης Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος δεν δείχνει την παραμικρή διάθεση να επιτρέψει καμία απολύτως διευθέτηση του προβλήματος, που δεν εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα της… υπερδύναμης Τουρκίας.

ΕΠΙΣΗΣ: Αυτό το διάστημα είναι άλλες οι προτεραιότητες του σουλτάνου. Δεν είναι η λύση του Κυπριακού, εκτός βεβαίως αν του παραδώσουμε το νησί στο πιάτο. Είναι η συνεχιζόμενη εισβολή, με τη χρησιμοποίηση των μεταναστών και προσφύγων, στον Έβρο. Το ίδιο θα επιχειρήσει σύντομα και στο Αιγαίο. Και βεβαίως είναι και ο συνεχιζόμενος αποκλεισμός της Κύπρου από αέρος και θαλάσσης.

Στη Συρία και στη Λιβύη, εσχάτως, χάνει οικτρά και τρώει μπάτσους από το αφεντικό του, τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Οπότε το ενδιαφέρον του είναι «πολεμικό» και αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο.

Άλλοι λένε πως εκβιάζει την Αθήνα και τη Λευκωσία για να καθίσει στο τραπέζι τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και, στο πλαίσιο ενός… «συμβιβασμού», να πάρει όσα ΔΕΝ δικαιούται. Και άλλοι υποστηρίζουν ότι στο μυαλό του είναι ο πόλεμος. Και εναντίον της Ελλάδας και εναντίον της Κύπρου. Και οι δύο «σχολές» έχουν δίκιο, αλλά θα συμφωνήσω με τη δεύτερη, ότι σε τούτη τη φάση ο Ταγίπ Ερντογάν έχει στο μυαλό του την πολεμική σύγκρουση. Απλώς δεν πρέπει να έχει αποφασίσει ακόμη πώς θα γίνει αυτή η σύγκρουση. Διότι έχει και το «κώλυμα» ότι ακόμα είναι χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ η Τουρκία.

Με βάση τα παραπάνω, αναρωτήθηκα πολλές φορές γιατί το μίσος και ο σπαραγμός στην Κύπρο για τη… λύση. Οι καβγάδες εξυπηρετούν μόνο τον Ταγίπ Ερντογάν και τα σχέδιά του εναντίον του Ελληνισμού. Αυτοί οι περίεργοι οπαδοί της «όποιας λύσης» χάνουν τον χρόνο τους – και το όποιο… δίκιο τους, που βεβαίως δεν έχουν κανένα. Διότι στο τέλος οι πράξεις τους θα καταλήξουν να εξυπηρετούν μόνο την κατοχική δύναμη. Μα πόσο μπουνταλάδες είναι, για να μην χρησιμοποιήσω άλλη λέξη από σεβασμό στους αναγνώστες. Πόσο ηλίθιοι μπορεί να είναι να πιστεύουν ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν επιθυμεί τις διαπραγματεύσεις και ότι αντίθετα τις θέλει η Τουρκία. Το ανάποδο συμβαίνει.

Απλά ο Κύπριος ηγέτης επειδή την έπαθε το 2004, όταν υποστήριξε με περισσό πάθος το φιλοτουρκικό και ρατσιστικό σχέδιο Ανάν, δεν θα τολμήσει τούτη τη φορά να μπει μπροστά για να τεθεί η Κύπρος υπό τον έλεγχο της Τουρκίας. Ο μπάτσος που έφαγε το 2004 θα του μείνει αξέχαστος… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ