Κύπρος 1974, Εισβολή: Από τον Αττίλα ΙΙ μέχρι το πικρό τέλος – Μέρος 5ο

Πριν ακόμα φέξει το πρώτο φως της ημέρας, ακούστηκαν ομοβροντίες πυροβολικού από την μεριά των Τούρκων… Οι συνομιλίες στην Γενεύη είχαν καταρρεύσει λίγες ώρες προηγουμένως και οι τούρκοι έβαζαν σε εφαρμογή τα σχέδια τους για κατάληψη ολόκληρου το βόρειου τμήματος του νησιού, ξεκινώντας την δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής… Λίγο μετά τις πρώτες ομοβροντίες είδα τρία λευκά τεθωρακισμένα (Οηέδες) να τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα στον δρόμο με κατεύθυνση την Λευκωσία (μάλλον πήγαιναν προς το αεροδρόμιο Λευκωσίας)… Με το ξημέρωμα, η τουρκική αεροπορία άρχισε να χτυπά με ρουκέτες τα κάτω φυλάκια (2ος Λόχος) και ιδιαίτερα το Φ.306 (ύψωμα «Άσπρες») που βρισκόταν λοξώς μπροστά – δεξιά από την έδρα του τάγματος… και όπου βρισκόταν και ο Λοχαγός Ζένιος, Διοικητής του 2ου Λόχου.

Μαζί με άλλους είχαμε καλυφθεί στον υπερυψωμένο τσιμεντένιο όρχο οχημάτων στην έδρα του τάγματος, και βλέπαμε τις βυθίσεις των τουρκικών αεροπλάνων που ήταν συνεχείς και «σταυρωτές» μη δίνοντας την ευκαιρία στους αμυνομένους να ανασάνουν… Θυμάμαι ότι είχαμε τουλάχιστον ένα νεκρό (ένας Λοχίας της 73Β’ ΕΣΟ). Κάτω από αυτή την φοβερή πίεση διατάχθηκε οπισθοχώρηση από το Φ.306… το οποίο και κατέλαβαν οι τούρκοι (μαζί με το Φ. 308)…. Το απόγευμα ο Διοικητής του τάγματος Αν/χης Χαραμαράς Δημήτριος διέταξε αντεπίθεση του 3ου Λόχου υπό τον Υπ/γό Αθανάσιο Μάμαλη για ανακατάληψη του Φ.306… Ήταν μια εντελώς σπασμωδική και αμελέτητη ενέργεια καταδικασμένη σε αποτυχία αφού είχαν ήδη προωθηθεί και τουρκικά άρματα μάχης στο εν λόγω φυλάκιο… μπροστά στο απαγορευτικό εχθρικό πυρ ο 3ος Λόχος αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στην γραμμή εξόρμησης του στον Αγ. Βασίλειο – ευτυχώς χωρίς απώλειες…

Ολόκληρο το τάγμα υποχώρησε προς τα μικρά υψώματα πίσω από τον Αγ. Βασίλειο… Είχα φορτώσει τα κυριότερα έγγραφα και φακέλους του 1ου Γραφείου σε ένα λαντ-ρόβερ, του οποίου έγινα και οδηγός. Το βράδυ ο 3ος Λόχος, προωθήθηκε ξανά πίσω στον Αγ. Βασίλειο και κατέλαβε θέσεις στην νότια πλευρά του χωριού, κοντά στο νεκροταφείο. Μιας και είχα μετατραπεί και σε οδηγό, μετάφερα νερό και ξηρά τροφή για τους άνδρες του 3ου Λόχου, οδηγώντας με σβηστά τα φώτα, πράγμα επικίνδυνο γιατί επρόκειτο για ένα άγνωστο μου χωματόδρομο, η μια πλευρά του οποίου οριζόταν από την ξεραμένη κοίτη ενός μικρού χείμαρρου, με απότομες πλαγιές… εάν τυχόν έπεφτα λόγω σκότους μέσα στον χείμαρρο, τότε εκτός του σωματικού κινδύνου, θα αποκαλυπτόταν προς τους τούρκους και η βραδινή κίνηση του 3ου Λόχου …

Μετά που άφησα νερό και εφόδια, επέστρεψα πίσω στους μικρούς λόφους πίσω από τον Αγ. Βασίλειο, οδηγώντας πάντα με σβηστά τα φώτα. Την επαύριον επέστρεψα πεζή στην έδρα του τάγματος με τους ΔΕΑ Άχλη και Γαλανό… το στρατόπεδο ήταν άδειο και δεν είχε ακόμα καταληφθεί από τους τούρκους… Πήρα ακόμα μερικούς φακέλους υπομάσχαλα καθώς και τις φωτογραφίες που ήταν αναρτημένες στον πίνακα ανακοινώσεων του ΚΨΜ και επιστρέψαμε στους λόφους πίσω από τον Αγ. Βασίλειο…

Η Τελική Οπισθοχώρηση

Νομίζω ότι ήταν πια 16 Αυγούστου όταν οι Τούρκοι συνέχισαν να προωθούνται με άρματα προς τον Αγ. Βασίλειο, οπόταν και ολόκληρο το τάγμα υποχώρησε προς την μεριά της Φιλιάς. Κάθε αντίσταση ήταν μάταιη, χωρίς πλέον κανένα βαρύ οπλισμό (και βεβαίως χωρίς αντιαρματικά), και με πολύ χαμηλό ηθικό… Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr