Καλίνινγκραντ: “Ψύχωση” Ρωσίας με το πρωσικό, άρα το γερμανικό του παρελθόν!

Οι ρωσικές αρχές αν και αποτελεσματικές έναντι ισχυρών εσωτερικών ερεθισμάτων δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικές έναντι αργών «τεκτονικών» αλλαγών; Αν ναι, αυτό φαίνεται ισχύει στο Καλίνινγκραντ (πρώην γερμανική Κένιγκσμπεργκ) όπου η Μόσχα έχει διώξει αξιωματούχους και ακαδημαϊκούς για φιλογερμανικές τάσεις αλλά δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτό που κάποιοι χαρακτηρίζουν «γερμανοποίηση» της περιοχής, αναφέρει ανάλυση που δημοσίευσε πρόσφατα το The Jamestown Foundation.

Στη Ρωσία υπάρχει μεγάλη ευαισθησία για την περιοχή λόγω της ευρύτερης ρωσικής οπτικής για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έτσι η μετονομασία ενός δρόμου, η άφιξη περισσότερων Γερμανών τουριστών, το άνοιγμα ενός γερμανικού εστιατορίου, προκαλεί αντιδράσεις ακόμα και επιθέσει του Τύπου στην κυβέρνηση Πούτιν ότι δεν αντιλαμβάνεται τα μηνύματα.

Όταν η τότε Κένιγκσμπεργκ καταλήφθηκε από τον σοβιετικό στρατό, το 1945, το 98% του γερμανικού πληθυσμού σκοτώθηκε ή απομακρύνθηκε από την πόλη. Οι Σοβιετικοί εγκατέστησαν στην πόλη Λευκορώσους, Ουκρανούς οι οποίοι κατέστρεψαν ότι γερμανικό υπήρχε, των ιστορικών μνημείων περιλαμβανομένων.

Έτσι και η παραμικρή κίνηση προς την αντίθετη κατεύθυνση σημαίνει τον κώδωνα του κινδύνου στη Μόσχα που φοβάται να μην χάσει τον έλεγχο της περιοχής που κέρδισε στον Β’ ΠΠ. Ωστόσο ορισμένοι Ρώσοι θεωρούν πως η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει για τα καλά καθώς «οι Ρώσοι καπιταλιστές στο Καλίνινγκραντ είναι πρόθυμοι να προωθήσουν την πορεία προς τα πίσω με αντάλλαγμα το κέρδος… Για 300% κέρδος, όπως έλεγε ο Μαρξ, το κεφάλαιο μπορεί να συμμετάσχει σε κάθε έγκλημα», αναφέρει Ρώσος δημοσιογράφος.

Ο Ρώσος σκηνοθέτης Βλαντιμίρ Φόκιν αναφέρει πως δεν είναι μόνο οι Ρώσοι καπιταλιστές που βοηθούν, αλλά και οι Ρώσοι τοπικοί αξιωματούχοι τονίζοντας πως «είναι έτοιμοι να παραδώσουν την πόλη στη Γερμανία ξανά», καθώς δρόμοι μετονομάζονται και τα ονόματά του γράφονται με λατινικούς χαρακτήρες και όχι Κυριλλικούς.

Ο ίδιος σημειώνει πως οι κάτοικοι της περιοχής «βλέπουν περισσότερο στο γερμανικό παρελθόν και σε ένα γερμανικό παρά σε ένα ρωσικό μέλλον». Ίσως οι προειδοποιήσεις αυτές οδηγήσουν το ρωσικό κράτος να πιέσει περισσότερο για να ανατρέψει την κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση πάντως το παρελθόν δύσκολα θα ξεχαστεί στο πάλαι ποτέ άντρο του πρωσικού εθνισμού.