JPALS: Νέο επαναστατικό σύστημα προσέγγισης α/φών από την Raytheon

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 16 του περασμένου Σεπτεμβρίου, σειρά δοκιμών επίδειξης δυνατοτήτων του συστήματος προσέγγισης αεροσκαφών για προσγείωση μεγάλης ακρίβειας, JPALS (Joint Precision Approach and Landing System) της Raytheon στην αεροπορική βάση Patuxent River, του ναυτικού των ΗΠΑ. Την επίδειξη παρακολούθησαν εκπρόσωποι των αεροπορικών δυνάμεων της Βρετανίας, της Ιαπωνίας, της Ολλανδίας και της Ιταλίας.

Το σύστημα καθοδήγησης JPALS είναι απόλυτα κινητό και βασίζεται στο αμερικανικό δορυφορικό δίκτυο παγκόσμιας ναυτιλίας GPS. Παρέχει καθοδήγηση ακριβείας κατά διεύθυνση και καθ ‘ύψος, σε οριζόντιο και κατακόρυφο επίπεδο δηλαδή, επιτρέποντας ασφαλείς προσεγγίσεις ακόμη και σε αεροδρόμια που περιβάλλονται από ορεινές και ιδιαίτερης μορφολογίας περιοχές.

Η μορφή της προσέγγισης μπορεί να είναι οποιαδήποτε (ευθεία, κεκλιμένη ή πολλαπλών σκελών), ενώ το ίδιο το σύστημα μπορεί να εγκατασταθεί σε οποιοδήποτε αεροδρόμιο σε χρονικό διάστημα 70 περίπου λεπτών. Η αρχική ιδέα για την ανάπτυξη του συστήματος JPALS, ήταν η διασφάλιση ικανότητας προσεγγίσεων ακριβείας για τα αεροσκάφη του USN και του USMC που επιχειρούν από τα καταστρώματα αεροπλανοφόρων, ή ελικοπτεροφόρων / πλοίων αμφίβιων επιχειρήσεων.

Η επίδειξη στο Patuxent River, έγινε από μαχητικά αεροσκάφη F-35C, αλλά το JPALS μπορεί να λειτουργήσει με οποιοδήποτε αεροσκάφος στο οποίο εγκαθίσταται ο δικός του δέκτης GPS, ο οποίος δεν παρεμβάλλεται καθώς χρησιμοποιεί ειδικό κρυπτογραφημένο κώδικα επικοινωνίας με τη μονάδα καθοδήγησης στο έδαφος.

Φυσικά το σύστημα έχει προταθεί και στην Αμερικανική Αεροπορία (USAF), καθώς μπορεί στο ίδιο χρονικό διάστημα (70 λεπτά της ώρας!) να εγκατασταθεί σε οποιοδήποτε αεροδρόμιο, παρέχοντας τη δυνατότητα μέχρι 50 διαφορετικών προσεγγίσεων ακριβείας σε ακτίνα 20 ναυτικών μιλίων γύρω από αυτό, για τα αεροσκάφη που διαθέτουν τον κατάλληλο δέκτη…

Η ανάπτυξη και αξιοποίηση συστημάτων δορυφορικής ναυτιλίας για σκοπούς τερματικής καθοδήγησης και προσεγγίσεων ακριβείας υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες και σε απομακρυσμένα αεροδρόμια περιστοιχισμένα από ορεινές περιοχές, αλλάζει τα δεδομένα, αυξάνοντας παράλληλα κατακόρυφα τα περιθώρια ασφαλείας.

Η εφαρμογή δε θα είναι ευρύτατη και στο χώρο της Πολιτικής Αεροπορίας, η οποία σε παγκόσμιο επίπεδο ήδη βρίσκεται στη διαδικασία της σταδιακής κατάργησης του συνόλου των κλασσικών επίγειων ραδιοβοηθημάτων ναυτιλίας (VOR/DME και ILS κυρίως), μέσω της σχεδίασης διαδικασιών ναυτιλίας ακριβείας RNAV (Area Navigation) και P/RNAV (Precision Area Navigation) οι οποίες βασίζονται σε καθοδήγησης GPS σε συνδυασμό με αδρανειακά συστήματα ναυτιλίας (τα κλασσικά INS και τα νεότερης τεχνολογίας δακτυλίων λείζερ IRS).

Και εδώ είναι που περνάμε σε ένα άλλο κεφαλαιώδες ζήτημα σχετικά με την ασφάλεια στρατιωτικών και πολιτικών πτήσεων… Αυτό της δυνατότητας επιχειρήσεων ακόμα και υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει δορυφορικό σήμα!

Δεδομένου ότι το δορυφορικό δίκτυο GPS ανήκει στην Αμερικανική Αεροπορία, η οποία και έχει την ευθύνη της διαχείρισής του, η εξάρτηση κάθε χρήστη είναι προφανής. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Ρώσοι ανέπτυξαν το δικό τους δίκτυο Glonass-Navstar και η Ευρώπη το Galileo. Το οποίο από ότι όλα δείχνουν έχει δρόμο ακόμα…