Intracom Defense: Ο Γιώργος Τρουλλινός για την ελληνική αμυντική βιομηχανία

Το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο διοργάνωσε διαδικτυακά εκδήλωση – συμπόσιο με τίτλο “The Geopolitical Role of Greece as a Pillar of Stability and Cooperation: Serving as a Deterrent Force in the Eastern Mediterranean” (Ο Γεωπολιτικός ρόλος της Ελλάδας ως πυλώνας σταθερότητας και συνεργασίας: Υπηρετώντας μια αποτρεπτική δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο). Ο τίτλος του συνεδρίου παραπέμπει ευθέως στην ελληνική αμυντική βιομηχανία. Ακολουθεί η τοποθέτηση του Γεώργιου Τρουλλινού, Διευθύνοντος Συμβούλου της INTRACOM DEFENSE.

Όπως είναι γνωστό, οι Ένοπλες Δυνάμεις μαζί με την αμυντική βιομηχανία μιας χώρας, συγκροτούν τον βασικό αμυντικό μηχανισμό της, του οποίου η αποστολή είναι η προστασία της εδαφικής ακεραιότητας και η συμβολή στην επίτευξη των εθνικών στρατηγικών συμφερόντων. Στο μηχανισμό αυτό η αμυντική βιομηχανία θα πρέπει να αναπτύσσεται στοχευμένα, με υπευθυνότητα και με συνέργειες έτσι ώστε να προσδίδει ποσοτικό, ποιοτικό αλλά και τεχνολογικό στρατιωτικό πλεονέκτημα, ενώ παράλληλα να διαμορφώνει το ισοζύγιο στρατιωτικής ισχύος της χώρας.

Είναι διαπιστωμένο ότι λόγω των μειωμένων εξοπλιστικών προϋπολογισμών από την πρόσφατη οικονομική κρίση, οι χώρες που θεωρούν σημαντική την ύπαρξη αμυντικής βιομηχανίας, έδειξαν έμπρακτα την απαραίτητη καλώς εννοούμενη αυτοσυντήρηση για την προστασία της αμυντικής βιομηχανικής δυνατότητάς τους.

Αυτό έγινε με συνέργειες από ένα συνδυασμό φορέων του κράτους, των ενόπλων δυνάμεων, του ιδιωτικού τομέα, της πανεπιστημιακής κοινότητας και των ερευνητικών φορέων, στοχεύοντας σε εξειδικευμένες μεσοπρόθεσμες επιχειρησιακές δυνατότητες.

Σήμερα σαν παράδειγμα επιτυχίας θα μπορούσα να αναφέρω την αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ, μιας χώρας 9 εκατομμυρίων, που πλέον μόνο από τις εξαγωγές αμυντικού υλικού έχει ετήσια έσοδα 4 δις € και διαθέτει 50.000 εργαζόμενους. Η δε Τουρκία έχει φτάσει να έχει 4 εταιρείες της αμυντικής της βιομηχανίας στις 100 μεγαλύτερες παγκοσμίως, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Στην τελευταία 15ετία, οι ελληνικές δαπάνες για την άμυνα συρρικνώθηκαν αισθητά, χωρίς όμως στοχοθέτηση ή προγραμματισμό τουλάχιστον για τη διατήρηση της βιομηχανικής ικανότητας της χώρας. Σήμερα η ανάπτυξη της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας θεωρώ ότι πρέπει να στηρίζεται σε 3 στρατηγικούς πυλώνες:

Πρώτον, στην συμμετοχή σε εξοπλιστικά προγράμματα που αφορούν στην προμήθεια συστημάτων από τρίτες χώρες, έτσι ώστε να αναπτυχθούν κατασκευαστικές και υποστηρικτικές υποδομές που θα δύνανται να καλύψουν τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων μακροπρόθεσμα και να μειώσουν σημαντικά το κόστος κύκλου ζωής των οπλικών συστημάτων.

Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο βέβαια εξαρτάται από τις δυνατότητες, τη στρατηγική και τη στοχοθέτηση της κάθε εταιρείας, αλλά πρωτίστως από την απαίτηση του Υπουργείου Άμυνας να διασφαλίζεται σημαντικό ποσοστό εγχώριας παραγωγής στα προγράμματα αυτά.

Τρέχοντα εξοπλιστικά προγράμματα άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, όπως της Ισπανίας, της Τσεχίας, της Βουλγαρίας, ακόμη και του Ηνωμένου Βασιλείου, έχουν ως απαίτηση συγκεκριμένο ποσοστό εγχώριας συμμετοχής. Είναι σαφές ότι η συγκεκριμένη απαίτηση αποτελεί στρατηγικό στόχο της πολιτικής ηγεσίας των χωρών αυτών.

Θα ήθελα να αναφέρω εδώ ότι η συμμετοχή της Intracom Defense στο Ελληνικό πρόγραμμα Patriot μας έδωσε τη ευκαιρία μέσω σύμβασης με την NSPA, όχι μόνο της εγχώριας συντήρησης των ελληνικών Patriot, αλλά και της συντήρησης όλων των συστημάτων Patriot που είναι εγκατεστημένα στη Ευρώπη την τελευταία δεκαπενταετία.

Επιπρόσθετα, οι εξαγωγές υποσυστημάτων Patriot στη διεθνή αγορά, έχουν φτάσει μέχρι σήμερα περίπου σε μισό δισεκατομμύριο δολάρια, με ότι αυτό συνεπάγεται θετικά για την οικονομία της χώρας. Παρ’ όλα αυτά, μεμονωμένα τέτοια παραδείγματα δεν συνθέτουν την εικόνα μιας χώρας που δρα προς αυτήν την κατεύθυνση ενσυνείδητα και συστηματικά.

Σημαντική ένδειξη της πολιτικής της χώρας μας θα είναι η διασφάλιση της συμμετοχής της ελληνικής βιομηχανίας στα επικείμενα προγράμματα, όπως στο πρόγραμμα πρόσκτησης νέων πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού, που αφορά εκταμίευση δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ο δεύτερος πυλώνας ανάπτυξης είναι η συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας σε προγράμματα έρευνας και τεχνολογίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα προγράμματα αυτά εμπλέκουν τη βιομηχανία στις τεχνολογικές εξελίξεις που εστιάζουν σε μελλοντικές επιχειρησιακές δυνατότητες.

Δίνουν έτσι στις εταιρείες τη δυνατότητα να αναπτύξουν συστήματα και προϊόντα τεχνολογίας αιχμής που θα προμηθευτούν στο μέλλον οι χώρες που συμμετείχαν επενδυτικά, αλλά και όχι μόνο. Η επιτυχία σε αυτόν τον πυλώνα ανάπτυξης εξαρτάται από τρεις παράγοντες:

α. Την παρακολούθηση των εξελίξεων των ευρωπαϊκών προγραμμάτων από την πλευρά του Υπουργείου Άμυνας και τη στόχευση σε συγκεκριμένες επιθυμητές δυνατότητες.
β. Την ενεργή συμμετοχή της χώρας σε αυτά τα προγράμματα έτσι ώστε να μπορεί να συμμετέχει και η βιομηχανία της, και
γ. Την δραστηριοποίηση αλλά και την ικανότητα της κάθε εταιρείας να διεκδικήσει ένα μερίδιο στο διεθνές περιβάλλον του υψηλού ανταγωνισμού.

Στο σημείο αυτό θα μπορούσα να αναφέρω σαν παράδειγμα την επιτυχία των ελληνικών προτάσεων στα προγράμματα EDIDP της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να σταθώ στην πρόταση της Intracom Defense, σε συνεργασία με αριθμό άλλων εταιρειών και ερευνητικών ιδρυμάτων, η οποία επιλέχθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ανάπτυξη του μοναδικού τακτικού μη-επανδρωμένου αεροσκάφους που πρόκειται να χρηματοδοτήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο άμεσο μέλλον.

Ο τρίτος πυλώνας που στηρίζει την ανάπτυξη της βιομηχανίας είναι η προϊοντική της βάση σε συνδυασμό με την εξωστρέφειά της. Με αυτό εννοώ την ενεργή παρουσία μιας εταιρείας στο χώρο, ώστε να μπορεί να στοχεύσει επιτυχώς στην ανάπτυξη ιδίων τεχνολογιών, προϊόντων και συστημάτων, στα οποία πρέπει να επενδύσει με στόχο τις εξαγωγές.

Κάθε εταιρεία πρέπει να λάβει υπ’ όψιν τις επιχειρησιακές ανάγκες, τις τεχνολογικές εξελίξεις, τον ανταγωνισμό, αλλά και τη δυνατότητα πωλήσεων των προϊόντων της. Σε αυτήν την κατεύθυνση σημαντικό ρόλο έχουν οι συνεργασίες με εταιρείες του εξωτερικού, οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν το φορέα εφαρμογής των τεχνολογιών και των προϊόντων αυτών σε δικά τους ευρύτερα αμυντικά συστήματα.

Σημαντικό όμως ρόλο έχει και η ενεργή συμμετοχή του Υπουργείου Άμυνας για την εισαγωγή ενός νέου προϊόντος στην αγορά. Ο ρόλος του έγκειται στην πιστοποίηση αυτών των νέων προϊόντων και τεχνολογιών, όπως και στην εγχώρια πιλοτική εφαρμογή τους στο πεδίο. Στόχος εδώ είναι η αξιολόγηση από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και η παροχή αναφοράς χρήσεως (Reference), η οποία είναι απαραίτητη για την εξαγωγή τους.

Στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης, η Intracom Defense επενδύει περισσότερο από το 6% του ετήσιου κύκλου εργασιών της. Η τήρηση αυστηρών διαδικασιών σε συνδυασμό με την σύγχρονη βιομηχανική υποδομή της, έχουν καθιερώσει την Intracom Defense ως ένα αξιόπιστο συνεργάτη μεγάλων διεθνών αμυντικών βιομηχανιών σε τομείς που εμπλέκουν υψηλή τεχνολογία.

Πρόσφατο παράδειγμα είναι η επιλογή της εταιρείας Israel Aerospace Industries, της ΙΑΙ, να ενσωματώσει Υβριδικό Σύστημα Ηλεκτρικής Ισχύος της εταιρείας μας σε δικό της ολοκληρωμένο αμυντικό σύστημα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω το γεγονός ότι παρότι η χώρα έχει συρρικνώσει σε μεγάλο βαθμό τα εξοπλιστικά της προγράμματα τα τελευταία χρόνια χωρίς ιδιαίτερη μέριμνα για την στήριξη της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας, διαθέτει ακόμη εταιρείες που έχουν την δυνατότητα να επιβιώσουν και να επιτυγχάνουν εξαγωγές.

Παρόλα αυτά όμως, το μέγεθος και το εύρος των δραστηριοτήτων της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας δεν είναι ακόμη αυτό το οποίο δύναται να στηρίξει τη χώρα στρατηγικά στην Άμυνα και την Οικονομία της. Συνειδητοποιώντας λοιπόν ότι έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο, χρειάζεται να γίνουν καθοριστικά βήματα από την πολιτική ηγεσία της χώρας και με στόχευση σε βάθος χρόνου.