Η προοπτική εξοπλιστικών κάνει τον Μακρόν “γλυκό”, την… Μέρκελ τη ρώτησε;

Στο Παρίσι βρίσκεται ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, προσκεκλημένος της γαλλικής κυβέρνησης με την ευκαιρία του εορτασμού της εθνικής επετείου στη σύμμαχο χώρα.

Ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν, στο αποψινό του διάγγελμα προς τις γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις, με την ευκαιρία της Εθνικής Εορτής της Γαλλίας, αναφέρθηκε στην αμυντική συνεργασία της χώρας του με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία.

Αμέσως μετά απευθύνθηκε προσωπικά στον παρευρισκόμενο υπουργό Εθνικής Άμυνας τονίζοντας τη σημασία της διμερούς συνεργασίας και τη συμβολή της χώρας μας στη σταθερότητα της περιοχής της Μεσογείου.

«Θα ήθελα να ευχαριστήσω για την συνεργασία, που κάθε μέρα ενδυναμώνεται, στο κέντρο της Ευρώπης, με την Ελλάδα, κύριε υπουργέ. Είναι απαραίτητη για την ασφάλεια της Μεσογείου και εξίσου απαραίτητη για την κοινή μας πολιτική στη Μέση Ανατολή» είπε ο Εμανουέλ Μακρόν απευθυνόμενος στον Π. Καμμένο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΣΧΟΛΙΟ DP: Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιαιτέρως έμπειρος περί τα αμυντικά και τα εξοπλιστικά για να διακρίνεις την απόλυτα θεμιτή «ιδιοτέλεια» του Γάλλου προέδρου. Ήδη, τα «λόμπι» που ασχολούνται με την Ελλάδα έχουν πλήρως κινητοποιηθεί και βλέπουν ορατό το ενδεχόμενο να αρχίσουν πάλι οι μπίζνες όπως τον παλιό καλό καιρό. Περίπου τέλος πάντων!

Δυο σκαριά πανέμορφα (και άλλο ένα ή δύο αργότερα που επιμένουν ότι θα τα φτιάξουν εδώ, σε δικά μας ναυπηγεία) με πάμπολλες προοπτικές, αν βγουν όπως τα σχεδιάζουν που θα κοστίσουν 1,2-1,4 δισ. ευρώ (εκεί κυμαίνονται οι εκτιμήσεις για το κόστος που θα προκύψει, σύμφωνα με όσα έχουμε συλλέξει από διάφορες πηγές… και μάλιστα χωρίς τα όπλα).

Δεν τη λες μικρή δουλειά. Προϋπόθεση για όλα αυτά είναι όμως το να δοθεί το «πράσινο φως» από την Ευρωπαϊκή Ένωση να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα που θα επιστραφούν στην Ελλάδα από τα κέρδη της αγοράς ομολόγων της χώρας μας, για την κάλυψη των τεραστίων πλέον αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Μια ακόμη παρατήρηση, με την έννοια της ευχής, θα ήταν οι «μπίζνες» αυτές να μη γίνουν με τους όρους που έγιναν κάποτε, διότι αυτό το… «Greek way» μας κατατρύχει ακόμα. Μια έκφραση που ακούγεται βέβαια στα γαλλικά (διότι στην αγγλική έχει κι άλλο περιεχόμενο ξέρετε…) και αφορά στις κακές συνήθειες που φαίνεται δεν είναι και εύκολο να ξεπεράσουμε οριστικά, όσους νόμους περί διαφάνειας και να ψηφίσουμε.

Υπάρχουν και κάτι «στόματα» ορθάνοιχτα -πανάθεμά τα- για να ταϊστούν μετά από μακρά περίοδο καταναγκαστικής, λόγω οικονομικής συγκυρίας, «χειμερίας νάρκης». Ωστόσο, αν κρίνουμε όμως και από τη συμπεριφορά απέναντι στην Ελλάδα στο ζήτημα της διατήρησης του ΦΠΑ στα νησιά, θα πρέπει να πατήσει πολύ πόδι ο Εμανουέλ Μακρόν στην Άγκελα Μέρκελ για να προχωρήσουν.

Διότι ακόμα κι αν το επιχείρημα αποδειχτεί το «δικό μας είναι το κέρδος Άγκελα και διμερώς θα αποφασίσουμε πως θα τα επιστρέψουμε στους Έλληνες», κάτι μας λέει ότι ο γερμανικός παράγων θα κατηγορήσει τους Γάλλους για αντιευρωπαϊκή συμπεριφορά. Ναι, μη γελάτε!

Τι θα απαντήσει ο Εμανουέλ όταν η Άγκελα του θυμίσει πως η ίδια στη Γερμανία για τις κορβέτες και τις φρεγάτες έκανε διεθνή διαγωνισμό, όπως επιβάλλεται από την ΕΕ και μάλιστα «έσκισε» το πιο παραδοσιακό εθνικό ναυπηγικό «μαγαζί», την τόσο γνωστή και σε μας εδώ, ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS);

«Φιναλίστ» στη μάχη είναι η ολλανδική Damen και η German Naval Yards, η οποία όμως έχει περάσει στα χέρια της Privinvest του τρισκατάρατου Γαλλολιβανέζου Σάφα που του άρπαξαν – έτσι νομίζουν – τον Σκαραμαγκά από τα χέρια! Δηλαδή τα κυβερνητικά σαΐνια τα έχουν σπάσει με τον μοναδικό που έχει σχέση και συνεργασία και με τις δυο πλευρές; Ουάου, τι επιτυχία!

Κι αντί να τον έχουν σύμμαχο, στις αρχές του 2019 θα βρεθούν απέναντί του στην Ουάσιγκτον στο δικαστήριο για την προστασία τον επενδύσεων που δεν αστειεύεται καθόλου. Κι εκεί, ξέρετε, αν δεν εφαρμόσεις την απόφαση… την τρως στο κεφάλι, διότι ως «μαγαζί» της Παγκόσμιας Τράπεζας σου μειώνουν τη βαθμολογία πιστοληπτικής αξιοπιστίας; Ουάου και πάλι!

Κι ενώ τη φάγαμε σαν Ελλάδα μια χαρά στο πρώτο δικαστήριο και ακόμα περιμένουμε – θα περιμένουμε πολύ όπως φαίνεται – για τα 6-7 δισ. ευρώ που έχει υποσχεθεί ότι θα του πάρει ο Καμμένος στη διαιτησία (σ.σ. σημειώστε το νούμερο διότι είναι ικανοί να πάρουν καμιά δεκαριά εκατομμύρια και να πανηγυρίζουν!), πέρα από το συνολικά 1,5 δισ. ευρώ που μας ήρθαν στο κεφάλι από την πρώτη απόφαση θα προστεθούν άλλα τόσα(;) στην Ουάσιγκτον; Μήπως;

Ουάου για τρίτη φορά! Τέτοιες πετυχημένες μπίζνες μόνο στο Ελλάντα. Εξ ου και το «Greek way» που λέγαμε παραπάνω. Και περιμένουμε από αυτούς (γενικό και διαχρονικό, αφορά και τους προηγούμενους φυσικά) να κλείσουν μπίζνες και να διαπραγματευτούν τρόπους ώστε η χώρα να μη μπλέξει στους ανταγωνισμούς των ισχυρών της Ευρώπης.

Να λείπει το βύσσινο, χορτάσαμε επιτυχίες σε διαπραγμάτευση από την εποχή του Γιάνη με το ένα «ν», για να μην προσθέσουμε και τα της ΠΓΔΜ. Από την ασύλληπτη ανοησία, επιπολαιότητα και ανευθυνότητα – όταν δεν υπάρχει ιδιοτέλεια – της πολιτικής εξουσίας δεν μπορούμε να ξεφύγουμε με τίποτα.

Κι επειδή τη Μέρκελ θα τη βρούμε μπροστά μας και θυμηθείτε το, πέραν του ότι έχουμε αποδειγμένα και διαχρονικά να κάνουμε με «αστέρια πολιτικούς» συν το προβληματικό «σύστημα», απλά να παραθέσουμε τα λόγια πολύπειρου ενασχολούμενου με τις υποθέσεις αυτές:

«Έχουν γίνει πολλές κουβέντες στο προσκήνιο και το παρασκήνιο από κάθε δυνατό συνδυασμό ενδιαφερομένων. Αν όμως δεν αποδεσμευθούν τα χρήματα των ομολόγων, η αξία τους είναι όμοια με αυτή στα καφενεία, μεταξύ ηλικιωμένων, με τον πρωινό καφέ, πριν πάρουν μια φρατζόλα ψωμί και γυρίσουν σπίτι»…