Η παροιμιώδης τουρκική ενεργειακή αναξιοπιστία…

Κλονίζεται ξανά η εμπιστοσύνη στην Τουρκία ως διαμεσολαβητή για την τροφοδοσία σε φυσικό αέριο. Οι άμεσα εξαρτώμενες χώρες (Ελλάδα, Βουλγαρία, Β. Μακεδονία) που παραλαμβάνουν πλέον ρωσικό αέριο μέσω της Τουρκίας προβληματίζονται έντονα από την ασταθή πολιτική στάση της γείτονος χώρας.

Η Τουρκία αποτελούσε μέχρι πρόσφατα τον δεύτερο μεγαλύτερο πελάτη της Ρωσικής Gazprom μετά τη Γερμανία. Από τον περασμένο Ιανουάριο το αέριο μεταφέρεται από τις Ρωσικές ακτές στη Μαύρη Θάλασσα προς την Τουρκία μέσω του Turkish Stream.

Από εκεί μέσω των υφιστάμενων διακλαδώσεων το αέριο διοχετεύεται στη Βαλκανική χερσόνησο ενώ σύντομα και αυτή η οδός θα αντικατασταθεί από τον υπό κατασκευή αγωγό Balkan Stream που θα ενώσει τα βουλγαροτουρκικά σύνορα με τη Σερβία.

Ο αγωγός Turkish Stream αντικατέστησε την παραδοσιακή οδό μεταφοράς του ρωσικού αερίου μέσω Ουκρανίας και Ρουμανίας προς την Τουρκία, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα και τη Βόρεια Μακεδονία.

Η αξία των δύο νέων αγωγών (Turkish Stream & Balkan Stream) συνολικού μήκους 1.426,5χλμ και δυναμικότητας 46,5 δισ. κυβικών μέτρων αερίου ετησίως ανέρχεται σε σχεδόν 9 δισ. ευρώ.

Στο σχέδιο αυτό, η ισορροπία διαταράσσεται από την προτίμηση της Τουρκίας να βελτιώσει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ αφού μετά τα γεγονότα στη Συρία οι ρωσοτουρκικοί δεσμοί δε βιώνουν την καλύτερη τους περίοδο.

Η εξαιρετικά μεγάλη μείωση στις εισαγωγές ρωσικού αερίου και η αλματώδης αύξηση των φορτίων Αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) που καταφθάνουν το ένα μετά το άλλο στα τέσσερα τερματικά αεριοποίησης της Τουρκίας έχουν αιφνιδιάσει τον ρωσικό κολοσσό Gazprom.

Μέσω του Αμερικανικού LNG η Τουρκία προσπαθεί να επανασυνδεθεί με την Ουάσιγκτον και να βελτιώσει τις σχέσεις τους που είχαν διαταραχθεί λόγω της αγοράς των πυραύλων S-400 από την Ρωσία.

Για ακόμα μια φορά επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα των αναλυτών ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί το φυσικό αέριο ως εργαλείο πίεσης και εξωτερικής πολιτικής, που όπως έχει διαπιστωθεί στο πέρασμα των χρόνων, μεταβάλλεται εύκολα και πολλές φορές ακραία, ιδιαίτερα δε όσο η οικονομία της χώρας πιέζεται και η Τουρκική λίρα υποτιμάται.

Σήμερα με την Αμερική, αύριο με την Ρωσία και τούμπαλιν. Αυτό το γείτονα ερχόμαστε να αντιμετωπίσουμε στο άμεσο μέλλον. Η εξάρτηση της Ελλάδας από την Τουρκία στην παροχή φυσικού αερίου είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Εκτός από το ρωσικό φυσικό αέριο για τη βαλκανική και την ελληνική αγορά και το αζέρικο αέριο θα εξαρτάται από τις ορέξεις του Τούρκου Προέδρου.

Το αέριο από την Κασπία θα καταφθάσει στην Ελλάδα μέσω του Trans Anatolian Pipeline (TANAP) και από εκεί θα μεταφέρεται προς τις αγορές της Ευρώπης μέσω του Διαδριατικού Αγωγού TAP. Η ροή αναμένεται να ξεκινήσει στις αρχές του 2021 μεταφέροντας 10 δισ. κ.μ. αερίου προς Ελλάδα, Βουλγαρία, Αλβανία και Ιταλία.

Συνολικά, τα τρία τέταρτα του φυσικού αερίου που προορίζονται για την Ελλάδα θα διέρχονται μέσω της Τουρκίας δημιουργώντας μια σημαντική εξάρτηση η οποία υποδηλώνει τη λάθος στρατηγική που ακολούθησαν Ρώσοι και Αμερικάνοι αφού εμπιστεύτηκαν την Τουρκία για να προωθήσουν τα σχέδια τους για το φυσικό αέριο.

Πρώτη η Αμερική, που προώθησε τον ΤΑΡ για το αζέρικο φυσικό αέριο προκειμένου να μειώσει τη διείσδυση του ρωσικού αερίου στην Ευρώπη και έδωσε τη δυνατότητα στην Τουρκία να ελέγχει τη στρόφιγγα του νέου Διαδριατικού Αγωγού. Αμέσως μετά από αυτή τη συμφωνία ο Τούρκος Ηγέτης Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπέγραψε το μνημόνιο για την κατασκευή του Turkish Stream με την Ρωσία προωθώντας περισσότερο ρωσικό φυσικό αέριο στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, ακυρώνοντας στην ουσία την προσπάθεια των Αμερικανών με το αζέρικο φυσικό αέριο.

Η Ελλάδα μελετώντας προσεκτικά τις κινήσεις στην ευρύτερη περιοχή, έχει λάβει μέτρα που της εξασφαλίζουν ενεργειακή αυτάρκεια. Η ανεξαρτησία επιτυγχάνεται μέσω του υφιστάμενου τερματικού σταθμού παραλαβής LNG στη Ρεβυθούσα ενώ σύντομα θα προσθέσει στη φαρέτρα της και την πλωτή μονάδα FSRU στην Αλεξανδρούπολη.

Η χώρα μας με αυτές τις δύο υποδομές θα εξασφαλίσει απρόσκοπτη παροχής ενέργειας για τις ανάγκες της και θα αποτελεί ένα ισχυρό hub προμήθειας φυσικού αερίου για την τροφοδοσία των Βαλκανίων.

ΠΗΓΗ: ENERGY PRESS