Η μεγάλη ευκαιρία του Κυρ. Μητσοτάκη να “σβήσει” τις τράπεζες

Το ότι το ΔΝΤ προβλέπει ότι θα κοκκινίσουν δάνεια ύψους 19 τρισ. δολ. καθώς η οικονομική κρίση του κορονοϊού πλήττει ταυτόχρονα την προσφορά και τη ζήτηση και ότι αυτή φαίνεται πως δεν θα έχει σχήμα V, ούτε U, ούτε L, αλλά I* είναι σαφές πως οι λύσεις δεν μπορούν να είναι συμβατικές. Ήδη γράφεται το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να μεταφέρουν το εκδοτικό προνόμιο του δολαρίου από τη FED στο υπουργείο Οικονομικών και την ενσωμάτωσή της σε αυτό. Ήδη το helicopter mοney πετάει πάνω από κάποιες χώρες, ενώ το mobile money εκτινάχτηκε στα 2 τρισ. δολ.

Του ΜΑΚΗ ΑΝΔΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΗΓΗ: SLpress

Ήδη οι γκουρού προτείνουν ένα νέο Breton Woods και ένα νέο Stability Pact αλλά και ευρωομόλογο για την ΕΕ. Κι αυτά ενώ περιμένουμε την πρωτοβουλία Μακρόν-Τραμπ που μάλλον θα έχει να κάνει με ένα κρατικό κρυπτονόμισμα. Υπό αυτές τις συνθήκες τα ελληνικά νοικοκυριά έχουν εξαντληθεί σε ρευστότητα καθώς οι λογαριασμοί έχουν φουσκώσει (ηλεκτρικό, καλοριφέρ, τρόφιμα κλπ).

Επίσης, έχοντας υπόψη ότι από τις 20 του μηνός το 38% των νοικοκυριών ξεμένει ουσιαστικά από μετρητά και το ένα τρίτο των φορολογούμενων δεν μπορεί να πληρώσει τους βασικούς λογαριασμούς του, καθώς και ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο και τις τράπεζες συνεχώς αυξάνονται, όπως άλλωστε τα κόκκινα δάνεια και οι πληρωμές των ρυθμισμένων δανείων, η κατάσταση απαιτεί λύσεις εκτός κυτίου.

Χωρίς αμφιβολία η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα μια πρωτόγνωρη τριπλή κρίση: την υγειονομική, την οικονομική και την πολυδιάστατη τουρκική απειλή. Η στοίχιση των πολιτών πίσω από την κυβέρνηση είναι δεδομένη προς το παρόν, υπό τον όρο ότι οι δύο πρώτες από αυτές κρίσεις δεν θα μεταβληθούν σε κοινωνική και ως εκ τούτου σε πολιτική.

Είναι εύλογο πως η Ελλάδα μπήκε σε αυτή την τριπλή κρίση εξουθενωμένη από τη δεκαετή κρίση της χρεοκοπίας. Είναι προφανές ότι στην οικονομία η κυβέρνηση προχωρά προσεκτικά και συντηρητικά και με βάση τον αέρα που δίνει η ΕΕ και τα όργανά της.

Όμως, μια ζημιά στο ΑΕΠ της τάξεως των 30 δισ. ευρώ, δηλ. 16% του ΑΕΠ που υπολογίζουν διάφορες πηγές και με δεδομένη την κρίση του τουρισμού (περιμέναμε πάνω από 30 εκατ. τουρίστες, και 20% του ΑΕΠ) είναι αμφίβολο εάν “όλα τα ευρωπαϊκά εργαλεία” που έχουμε στην διάθεσή μας θα λύσουν το πρόβλημα της επόμενης μέρας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ