Τα πρώτα βήματα του “ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑ των Οθωμανών”

Στο κοσμοπολίτικο Παρίσι των μέσων του 17ου αιώνος ο «Βασιλεύς Ήλιος», ο Λουδοβίκος ΙΔ, είχε μόλις αναλάβει προσωπικά τη διακυβέρνηση της Γαλλίας. Ο νεαρός βασιλιάς είχε κατορθώσει να επιβιώσει του Ισπανό-γαλλικού πολέμου και της επανάστασης της «Σφενδόνης». Ένας από τους πιστούς υπηκόους του βασιλιά ήταν και ο Ευγένιος-Μαυρίκιος, πρίγκιπας της Σαβοΐας-Καρινιάν και δούκας του Σουασόν. Ο πρίγκιπας υπηρετούσε στον γαλλικό στρατό, χωρίς όμως να είναι Γάλλος.

Είχε βέβαια συγγενικούς δεσμούς με τον βασιλικό οίκο των Βουρβόνων αλλά και με άλλους βασιλικούς οίκους της Γερμανίας, ενώ ήταν ιταλικής καταγωγής. Ο πρίγκιπας είχε νυμφευθεί την ανεψιά του καρδιναλίου Μαζαρίνου, την επίσης ιταλικής καταγωγής Ολυμπία Μαντσίνι. Το ζευγάρι απέκτησε 7 παιδιά –5 αγόρια και 2 κορίτσια. Το νεαρότερο από τα αγόρια γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1663.

Ο μικρός πρίγκιπας

Ονομάστηκε Ευγένιος Φραγκίσκος. Το αγόρι αυτό ήταν το πιο ασθενικό. Μάλλον άσχημο στην όψη, λεπτό και εύθραυστο, δεν έδειχνε να έχει ιδιαίτερη κλίση σε κάτι. Ο μικρός Ευγένιος μεγάλωσε με τη γιαγιά του στο Σουασόν. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν μόλις 10 ετών και η μητέρα του είχε εξοριστεί από τον Λουδοβίκο ΙΔ στις Βρυξέλλες, αφού θεωρήθηκε ότι εμπλεκόταν με τη μαγεία και την παρασκευή ερωτικών φίλτρων.

Έτσι σε ηλικία 16 ετών ο Ευγένιος είχε απομείνει χωρίς οικογένεια και χωρίς χρήματα. Τα μεγαλύτερα αδέρφια του είχαν ήδη αρχίσει να αναζητούν την τύχη τους, κατατασσόμενα στον στρατό-στον γαλλικό και στους στρατούς διαφόρων γερμανικών κρατών. Τόσο το παρουσιαστικό, όσο και η φαινομενικά ασθενική κράση του Ευγενίου όμως, δεν του επέτρεψαν να ακολουθήσει-άμεσα τουλάχιστον- στρατιωτική καριέρα. Η γιαγιά του τον προόριζε για να λάβει το σχήμα, να γίνει κληρικός.

Ξαφνικά όμως, τον Φεβρουάριο του 1683, ο νεαρός Ευγένιος ανακοίνωσε, προς μεγάλη έκπληξη των δικών του, ότι επιθυμούσε να γίνει στρατιωτικός. Προσπάθησε μάλιστα να καταταγεί στον γαλλικό στρατό. Ο υπουργός πολέμου όμως του Λουδοβίκου, ο πανίσχυρος Λαβουά, αρνήθηκε να τον δεχθεί στις τάξεις του γαλλικού στρατού, γιατί παλαιότερα η μητέρα του Ευγένιου είχε αρνηθεί να δώσει τη συγκατάθεση της για τον γάμο μιας κόρης της με τον γιό του υπουργού!

Έτσι, ευτυχώς για τον Αψβούργο αυτοκράτορα και δυστυχώς για τον Λουδοβίκο, ο Ευγένιος αναγκάστηκε να στραφεί προς τους Αυστριακούς. Την επιλογή του ενίσχυσαν δύο γεγονότα. Πρώτον ο μεγαλύτερος αδερφός του υπηρετούσε ήδη ως αξιωματικός στον αυστριακό στρατό και δεύτερον, το έτος 1683, οι Τούρκοι βρισκόταν πρό των πυλών της Βιέννης. Δυστυχώς ο αδερφός του, Λουδοβίκος Ιούλιος, δεν πρόλαβε να τον δεχθεί. Σκοτώθηκε σε μια συμπλοκή με του Τούρκους.

Συντριβή των Τούρκων στη Βιέννη

Η συμφορά αυτή όμως ενίσχυσε την απόφαση του Ευγενίου. Τώρα είχε έναν επιπλέον λόγω να πολεμήσει με τους Αυστριακούς για να εκδικηθεί τον νεκρό αδερφό του. Ο Ευγένιος έφτασε στο Πασάου και παρουσιάστηκε, από τον θείο του Χέρμαν του Μπάντεν, στον Αψβούργο αυτοκράτορα Λεοπόλδο. Ο Αυστριακός μονάρχης δέχθηκε με χαρά τον νεαρό πρίγκιπα και τον ενέταξε στον στρατό του. Διαβάστε την συνέχεια στο history-point.gr