Επικίνδυνο “αγκάθι” στη συνεργασία Κύπρου-Ισραήλ αναζητά έντιμο συμβιβασμό…

Τον Σεπτέμβριο του 2018 υπογράφηκε η Διακυβερνητική Συμφωνία για την κατασκευή αγωγού που θα στείλει φυσικό αέριο από την Κυπριακή Δημοκρατία στην Αίγυπτο. Η κύρωσή της, που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα από την αρμόδια επιτροπή του αιγυπτιακού Κοινοβουλίου, αποτελεί μια θετική εξέλιξη για τον ενεργειακό σχεδιασμό της Λευκωσίας. Είναι η πρώτη συμφωνία αυτού του είδους που έχει υπογράψει η Κυπριακή Δημοκρατία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ ως δυνητικός εξαγωγός υδρογονανθράκων προς μια άλλη χώρα. Ωστόσο, το ιδιάζον της εν λόγω Συμφωνίας είναι ότι ο τελικός καταναλωτής του αερίου δεν θα είναι η αντισυμβαλλόμενη χώρα.

Γράφει ο θεόδωρος Τσακίρης
ΠΗΓΗ: SLpress

Η Συμφωνία αυτή δημιουργεί ένα πλαίσιο νομικών, ρυθμιστικών και αδειοδοτικών κανόνων που θα διευκολύνει την υλοποίηση του έργου. Ωστόσο, δεν υπάρχει τίποτα στο έγγραφο που υπέγραψε ο Κύπριος υπουργός Ενέργειας, Γεώργιος Λακκοτρύπης, το οποίο να εγγυάται την κατασκευή του αγωγού, ή να κατοχυρώνει τον ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως εξαγωγού φυσικού αερίου προς την ΕΕ.

Άλλωστε, από τη στιγμή που το αέριο θα πωλείται από την κυπριακή πλευρά στην πλατφόρμα παραγωγής, η οποία θα βρίσκεται εντός της κυπριακής ΑΟΖ, η δυνατότητα της Λευκωσίας να επηρεάσει πού θα καταλήξει το φυσικό αέριο, αφού αυτό υγροποιηθεί στην Αίγυπτο, μειώνεται δραματικά.

Από την άποψη αυτή, είναι ανακριβές να λέμε ότι όλο το φυσικό αέριο του πεδίου «Αφροδίτη» θα ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια της Ένωσης, διαφοροποιώντας τις πηγές αλλά και τις οδεύσεις εισαγωγής της ΕΕ. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί μόνο εν μέρει και θα εξαρτηθεί κατά κύριο λόγο από τις αποφάσεις εκείνων των εταιρειών που θα υγροποιούν το φυσικό αέριο στο αιγυπτιακό τερματικό του Ίντκου.

Οι αποφάσεις αυτές θα είναι κυρίως εμπορικές, οπότε το υγροποιημένο αέριο θα καταλήξει εκεί που το αντίτιμο θα είναι υψηλότερο και αυτό κατά κύριο λόγο είναι εκτός Ευρώπης. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι κατά την περίοδο λειτουργίας του συγκεκριμένου τερματικού, λιγότερο από τις μισές ποσότητες του αερίου που υγροποιείτο εκεί κατέληγε στην Ευρώπη.

Κάτι τέτοιο μας κάνει αισιόδοξους ότι μέρος έστω της Αφροδίτης θα καταλήξει στην Ευρώπη και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει το γεωστρατηγικό βάρος της ημικατεχόμενης Κύπρου στους ενδοευρωπαϊκούς συσχετισμούς δυνάμεων. Διότι καθίσταται ολοένα και εμφανέστερο ότι η πολιτική εξευρωπαϊσμού της Τουρκίας, που εγκαινιάστηκε το 1999 στο Ελσίνκι, έχει καταρρεύσει.

Ελλάδα και Κύπρος εξακολουθούν, επίσημα τουλάχιστον, να θέλουν να ενισχύσουν αυτήν την προοπτική, αλλά είναι πιθανότερο ότι βρίσκονται σε στρατηγικό «κενό αέρος»… ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΥΨΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΕΝΤΙΜΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΡΗ ΠΗΓΗ