Επενδύσεις ή ευκαιριακές αγορές του κρατικo-business τομέα της οικονομίας;

Μόνο την ομολογία Σκέρτσου, τι νόημα έχουν τα ψηφιακά όταν μας δέρνει η γραφειοκρατία, κρατάμε (από τη διανομή των 32 δισ.) Τα άλλα θέλουν συζήτηση. Να και τα λόγια του κ. υφυπουργού (για να μπορέσουμε στη συνέχεια να πούμε τα δικά μας…): “οι επενδύσεις παντρεύονται με περισσότερες από 60 μεταρρυθμίσεις, οι οποίες με τη σειρά τους θα καταστήσουν αποτελεσματικότερες τις επενδύσεις, που προβλέπονται στο Ταμείο Ανάκαμψης. Τι νόημα έχει να χρηματοδοτείς επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, εάν δεν υπάρχει ένα ξεκάθαρο και σαφές πλαίσιο αδειοδότησης ή τι νόημα έχει να επενδύεις στην ψηφιοποίηση του κράτους, εάν δεν μπορείς να μειώσεις την αναλογική γραφειοκρατία.”

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΡΑΛΟΓΛΟΥ
ΠΗΓΗ: CAPITAL

Από το στόμα του Άκη Σκέρτσου και στου Κυριάκου Μητσοτάκη το αυτί… Μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις και μεταρρυθμίσεις, θέλει αυτός ο τόπος. Τίποτε άλλο προσώρας… Μεταρρυθμίσεις από τα πρωτόκολλα των υπουργείων μέχρι τα θεμέλια και τα ρετιρέ της δικαιοσύνης.

Ας πιάσουν μια φορά τόπο όχι μόνο τα 20 δισ. από τα τσάμπα λεφτά που μας δίνει η Ε.Ε. αλλά και τα 12 δισ. των δανεικών (που συμπληρώνουν τα 32 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης) και ας δούμε ξανά τις μπουτούδες να χορεύουν έξω από τη Βουλή. Θα το αντέξουμε. Το ορκιζόμαστε, ως στήλη, στον Θεό…

Έχουμε καιρό, κύριε Μητσοτάκη και κύριε Σκέρτσο. Δυστυχώς μεν, αλλά κανείς δεν βροντάει γερά την πόρτα της Ελλάδας για επενδύσεις. Και αυτές που μοιάζουν με επενδύσεις, αλλά συνδέονται με ευκαιριακές αγορές του αποτυχημένου κρατικού επιχειρηματικού τομέα της οικονομίας μας (αποκρατικοποίηση) δεν θα τραβήξουν την ανάπτυξη με ταχύτερο ρυθμό από αυτόν που θα φανεί από το 2022 και μετά.

Συνεπώς θα είναι μέγα λάθος να μη χρησιμοποιήσουμε το χρήμα του Ταμείου Ανάκαμψης για την πραγματική μας ανάκαμψη. Την ανάκαμψη που δεν έχει σχέση με ό,τι συζητάει η Ευρώπη. Από τον Βορρά μέχρι τον Νότο.

Στοχεύουν (όποτε και όσο μπορέσουν) να αυξήσουν κατά 20% τη βιομηχανική τους παραγωγή (με ανάλογη αύξηση των επενδύσεων). Εμείς όμως δεν γίνεται να τους παρακολουθήσουμε. Ίσις και να μην θέλουμε πολιτικά…

Γι’ αυτό και στο Ελλάδιστάν είμαστε πίσω. Είμαστε στις εποχές του κράτους αφέντη. Του κράτους πρωτομάστορα… Του κράτους της ανικανότητας. Και ως εκ τούτου, του κράτους που καλλιεργεί, τρέφεται και ζει από τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Διαφθορά με την “κουκούλα” της γραφειοκρατίας. Της εμπλοκής των δασικών υπηρεσιών στα λιμάνια. Και των λιμενικών στα όρη και στα βουνά…

Των οικολόγων και των “προστατών” του περιβάλλοντος εκεί που δεν τους σπέρνουν. Εκεί που δεν έχουν κανένα λόγο να εμφανίζονται. Στα έργα που εξυπηρετούν κοινωνίες και κατοίκους. Εργάτες και υπαλλήλους.

Έτσι έσβησαν από τον χάρτη της οικονομίας βιομηχανίες και αλυσίδες. Μόνο για το χατίρι “επαγγελματιών” εργατοπατέρων, οικολόγων και δήθεν πληττόμενων κατοίκων (οικοπεδοφάγων επί της ουσίας) μισθοδοτούμενων και από κόμματα για να καταστρέφουν. Για να ρίχνουν κυβερνήσεις. Και ως “επαγγελματίες” της καταστροφής γνωρίζουν και τα μυστικά της ελληνικής Πολιτείας.

Αυτά που δεν είχαν πάρει χαμπάρι οι μέχρι και το 1975 πολυεθνικοί επενδυτές και κεφαλαιούχοι. Εκείνοι που τα μάζεψαν και εξαφανίστηκαν από την Ελλάδα, κλιμακωτά στις δεκαετίες 1980, 1990 και 2000. Τους υπόλοιπους τους έδιωξε και η κρίση.

Για παράδειγμα, το μυστικό ότι αν ο ελληνικός κρατισμός δεν θέλει (έτσι γιατί δεν του αρέσει), μια επένδυση σου ζητάει να αποδείξεις με ειδική μελέτη γενετικής τους λόγους για τους οποίους γεννήθηκες για να σε κατατάξει στους επενδυτές… και να σου δώσει άδεια εργοστασίου ή ξενοδοχείου.

Το μυστικό ότι έτσι και μια παρέα καφενείου έχει εντολή, την όποια εντολή…, να μη γίνει κάποια επένδυση κάνει ένα απλό χαρτί στο ΣτΕ και η υπόθεση ολοκληρώνεται όταν τα εγγόνια του επενδυτή φθάσουν σε ηλικία σύνταξης…

Βεβαίως και σημειώνουμε, με χαρά, την πρόβλεψη (από τα 32 δισ.) 6,2 δισ. για εκπαίδευση εργαζομένων σε δεξιότητες, κοινωνική συνοχή και ψηφιακή μετάβαση. Περιμένουμε όμως την τελική εικόνα. Τη μεταρρύθμιση του κομματισμού και του οθωμανισμού, στο ελληνικό κρατιστάν…

Την αξιοκρατία, μέχρι και στα τμήματα ασφαλείας, στις εισόδους κρατικών υπηρεσιών. Μη βιαζόμαστε για τους επενδυτές. Το χάλι μας, ως αξιόπιστο μοντέλο οικονομίας συν τον κορονοϊό, τους απομακρύνει, επενδυτικά, από την Ελλάδα. Έχουμε καιρό…