Επαΐοντες… που δεν έχουν ιδέα όσοι ομιλούν για μια Ισπανία-Ομοσπονδία

Δεν ξέρω αν η ειδική σε ζητήματα αυτονομίας Ζαμπίνε Ρίντελ από το Ίδρυμα Επιστήμης και Πολιτικής του Βερολίνου (SWP), έχει αντιληφθεί για ποιο πράγμα μιλάει όταν προτείνει στους Ισπανούς την προοπτική της ομοσπονδοποίησης, αλλά ο τρόπος που μιλάει δείχνει άγνοια και όχι γνώση, κάτι αρκετά περίεργο για έναν άνθρωπο που υποτίθεται πως είναι ειδικός σε ζητήματα αυτονομίας σε ένα σεβαστό επιστημονικό ίδρυμα όπως το SWP του Βερολίνου.

Η εκτίμησή της ότι το θέμα της Καταλανικής αυτονομίας έχει δρομολογηθεί και είναι χωρίς επιστροφή, είναι μία τουλάχιστον επιπόλαιη εκτίμηση από την στιγμή που δεν έχουν γίνει καν εκλογές και ο Καταλανικός λαός δεν έχει απαντήσει επί του θέματος της ανεξαρτησίας του.

Όλες οι γνωστές εκτιμήσεις μέχρι σήμερα βεβαιώνουν, ότι οι πλειοψηφία των Καταλανών δεν επιθυμεί την απόσχιση από την Ισπανία αλλά επιδιώκουν μία «δικαιότερη» κατά την άποψη τους κατανομή των φόρων που πληρώνει η Καταλονία στην κεντρική κυβέρνηση, δηλαδή το θέμα είναι περισσότερο οικονομικό παρά Εθνικό.

Σε κάθε περίπτωση, ο Δεκέμβριος είναι κοντά και ο λαός της Καταλονίας θα αποφανθεί σύντομα λύνοντάς μας τις απορίες. Αυτό που με σόκαρε όμως περισσότερο, ήταν η δήλωση της κ. Ρίντελ, ότι η καλύτερη συμβιβαστική λύση θα ήταν να μεταβληθεί η Ισπανία σε ομοσπονδία.

Έχει άραγε αναλογιστεί η κ. Ρίντελ πόσα χρόνια και με ποιο κόστος θα γινόταν αυτή η αλλαγή; Η συζήτηση αφορά διαδικασίες ετών, για να μην πω δεκαετίας, κατά την οποία η χώρα θα είναι «ημιπαράλυτη» και τουλάχιστον δύο δημοψηφίσματα για την αλλαγή του Συντάγματος, κάτι που πιθανότατα θα έθετε και θέμα πολιτειακό, μιας και Βασιλευόμενη Ομοσπονδία δεν έχει ξαναϋπάρξει.

Εν συνεχεία θα υπήρχαν μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις διάφορες ισπανικές επαρχίες για το καθεστώς που τις διέπει, τους πόρους που θα έδιναν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση η κάθε μία, συν τον υπολογισμό των πόρων από τα ομοσπονδιακά ταμεία και την ΕΕ που θα εισέπραττε η κάθε μία περιφέρεια / ομόσπονδο κρατίδιο.

Συμπληρώστε σε αυτά τη δημιουργία Ομοσπονδιακού και Ομόσπονδου δικαίου και αντίστοιχου δικαστικού συστήματος και τόσα άλλα θέματα. Να μην ξεχάσουμε να υπολογίσουμε το κανονιστικό καθεστώς της ΕΕ που θα έπρεπε να αλλάξει για την Ισπανία και που θα πρέπει να συμφωνηθεί από όλες τις άλλες χώρες, κάτι που επίσης ενέχει πολλούς κινδύνους.

Το κόστος αυτής της αλλαγής θα ήταν πολλά δισ. ευρώ και για την Ισπανία και την ΕΕ. Τα προβλήματα αυτής της φύσεως ούτε απλά είναι, ούτε χωρίς υψηλό κόστος και όποιος λέει το αντίθετο ή ανόητος είναι ή υποκρύπτει άλλες στοχεύσεις και ενδεχομένως συμφέροντα τρίτων.