ΕΑΒ: Ναι μεν αλλά, η μεταφορά της αρμοδιότητας στο υπ. Ανάπτυξης!

Μπορεί η “επιχειρησιακή” αρμοδιότητα για την ΕΑΒ να πέρασε στο υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, όμως ήταν μάλλον πρόωρος ο “πανηγυρισμός” για το ΦΕΚ που ήρθες στο φως της δημοσιότητας. Η κυβερνητική απόφαση δεν ήταν αρκούντως τολμηρή και ακολούθησε την πεπατημένη, δηλαδή, το να μην “σπάνε αυγά”! Το υπουργείο Οικονομικών εξακολουθεί να έχει αποφασιστική αρμοδιότητα, οπότε το πρόβλημα του “όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει”, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν αντιμετωπίστηκε.

Συγκεκριμένα, όπως διευκρινίζουν αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες, μπορεί οποιοσδήποτε… φυσιολογικός άνθρωπος που θα διαβάσει ότι μεταφέρονται οι αρμοδιότητες συντονισμού των ενεργειών για την ανάπτυξη της ΕΑΒ να καταλάβει ότι πρόκειται για τομή με στόχο να ξεπεραστεί το πασίγνωστο πρόβλημα. Όμως η διευκρίνηση αφήνει περιθώρια… βαθύτερης ανάλυσης που παραπέμπει σε αυτό που ήδη γράψαμε και αφορά στο ποιος ελέγχει “το μαγαζί”.

“Η αρμοδιότητα συντονισμού των ενεργειών για την ανάπτυξη της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία Α.Ε.» (Ε.Α.Β. Α.Ε.), και των σχετικών επενδυτικών συμφωνιών, μεταφέρεται από το Υπουργείο Οικονομικών στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.”

Και για να το ερμηνεύσουμε με τον τρόπο που το πράττει η ένδοξη ελληνική γραφειοκρατία του Δημοσίου, προσθέστε στην αρχή τη λέξη “ΜΟΝΟ”! Μόνο αυτό μεταβιβάζεται ως αρμοδιότητα! Δηλαδή, θα αφήσουν τον Άδωνι Γεωργιάδη -σήμερα ή κάποιον άλλον στο μέλλον- να τρέχει να δει τι μπορεί να γίνει, όταν όμως η συζήτηση έρθει στα οικονομικά ή ακόμα και στα πρόσωπα που θα στελεχώσουν την εταιρία, στην καλύτερη περίπτωση θα χρειάζεται Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ).

Ακόμα κι έτσι θα εξακολουθήσουμε να το θεωρούμε θετική εξέλιξη. Τίποτα στη ζωή δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Όλα κινούνται όλα σε ένα απέραντο γκρίζο. Από το απόλυτο μηδέν στο οποίο βρισκόμαστε, λίγη από την ενέργεια που βγάζει σε μια σειρά από άλλα θέματα ο Άδωνις Γεωργιάδης, αλλά και η διάθεση ανάληψης ρίσκου, θα μπορούσε να αλλάξει πολλά.

Κι όταν κάποιος υπουργός, κυρίως ο κάθε Σταϊκούρας -ή οποιοσδήποτε άλλος στο μέλλον- για δικούς του λόγους, ουσίας ή πολιτικάντικους (αυτοί κι αν μας έχουν ταλαιπωρήσει ατελείωτα…) θα θελήσει να στυλώσει τα πόδια και να αντιμετωπίζει τα πάντα σαν κλασικός -και ολίγον απροσάρμοστος- λογιστής της γειτονιάς, εδώ θα είμαστε για τον συνήθη εξάψαλμο. Στην πράξη κρίνονται όλα.