Εάν τα exit polls επαληθευθούν… Κάποιες ΠΡΩΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Η εκλογική διαδικασία τελείωσε, ο ελληνικός λαός είπε τη γνώμη του στην κάλπη και η αυριανή θα είναι μια νέα ημέρα για τα πολιτικά πράγματα του τόπου. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι τα exit polls αφήνουν περιθώριο για μια διαφορά από 3% μέχρι 11% ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ, άρα τα συμπεράσματα θα είναι πολύ διαφορετικά. Ωστόσο, εάν επαληθευθούν οι προβλέψεις, υπάρχουν κάποιες σκέψεις που μπορούν να διατυπωθούν με σχετική ασφάλεια.

Οι πρώτες πληροφορίες περιγράφουν κλίμα ενθουσιασμού στην Πειραιώς, στα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, κάτι το οποίο παραπέμπει σε ένα αποτέλεσμα που θα κυμαίνεται γύρω στο 7%-8% ή θα είναι τελικά και μεγαλύτερη. Κοντός ψαλμός…

Όμως, φαίνεται ότι η ΝΔ θα περάσει το “ψυχολογικό όριο” του 30%, ίσως και διασπώντας το βίαια, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να διασπά το δικό του “ψυχολογικό όριο” του 25%, κάτω από το οποίο θα γινόταν λόγος για δραματική ήττα… Άρα, ο σημερινός δικομματισμός θα επιβιώσει και δεν θα έχουμε δραματικές μεταβολές. Αυτό λίγο πολύ ήταν αναμενόμενο.

Αυτό που θα μας απασχολήσει δεν είναι τα ποσοστά των δυο μεγάλων κομμάτων. Είναι αυτό που προκύπτει από αποκαλούμενα ως “μικρά κόμματα”. Ο Γιάννης Βαρουφάκης και ο Κυριάκος Βελόπουλος είναι δυο εκ διαμέτρου αντίθετες περιπτώσεις που κατά πάσα πιθανότητα θα εκλέξουν Ευρωβουλευτή, στέλνοντας ένα τελείως διαφορετικό μήνυμα, το οποίο όμως είναι εξίσου σημαντικό…

Το ποσοστό που καταγράφει – κατά τα φαινόμενα – το κόμμα του Βελόπουλου, ασχέτως της υποστήριξης που φέρεται να είχε από ισχυρούς παράγοντες, κυρίως όμως επωφελήθηκε από τη συνεχή τηλεοπτική παρουσία του αρχηγού του ο οποίος πουλούσε από βιβλία και θερμαντικά σώματα (να μας συγχωρέσει εάν κάτι μας έχει καταγραφεί λάθος, ή αν κάτι δεν το θυμόμαστε) μέχρι “αγιασμένα” φυλαχτά και άλλα που στοχεύουν εμπορικά σε άτομα μεγάλης ηλικίας, συντηρητικά και “υπερβολικά” θρησκευόμενα (υπό την έννοια της απουσίας οποιαδήποτε διαδικασίας ορθολογισμού στη σκέψη τους).

Αυτό είναι όμως σαφέστατα ένα εκλογικό κοινό, είναι μια εκλογική πελατεία της οποίας την εκλογική συμπεριφορά κατόρθωσε μαεστρικά να “χειραγωγήσει” για να πετύχει το ποθούμενο γι’ αυτόν αποτέλεσμα. κεφαλαιοποίησε επίσης την τρομακτική δυσαρέσκεια που προκάλεσε η Συμφωνία των Πρεσπών ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα.

Από την άλλη πλευρά, η επιτυχία που δείχνει να καταγράφει ο οικονομολόγος και πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, με το κόμμα του, αποδεικνύει ότι υπάρχει ένα σημαντικό μέρος των Ελλήνων πολιτών, που έχει εισπράξει ένα εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα μήνυμα από αυτό του Βελόπουλου.

Είναι ένα τμήμα του πληθυσμού το οποίο πείθεται ότι ο Βαρουφάκης και η στρατηγική που είχε χαράξει απέναντι στους δανειστές, του “πουλήθηκε” από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Πείθεται επίσης, αυτό το τμήμα του πληθυσμού, από το μήνυμα για την ανάγκη δραματικών αλλαγών στην Ευρωπαϊκή Ένωση που σαν στόχο έχει εν τέλει την επιβίωση της Ένωσης, ενώ δεν μπορεί να “χωνέψει” την ασυλία των τραπεζών στο ευρωπαϊκό τοπίο.

Τι θα γίνει από εδώ και πέρα; Οι δυο προαναφερθείσες παράμετροι, συν τα ποσοστά που εξαφανίζουν από τον πολιτικό χάρτη τον Σταύρο Θεοδωράκη με το ΠΟΤΑΜΙ, τον Πάνο Καμμένο με τους Ανεξάρτητους Έλληνες (ΑΝΕΛ), τον Βασίλη Λεβέντη με την Ένωση Κεντρώων (ασφαλώς απαιτείται να περιμένουμε πριν δούμε τα τελικά αποτελέσματα), τον Λαφαζάνη με τη Λαϊκή Ενότητα και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου με την Πλεύση Ελευθερίας (οι δυο τελευταίοι ήταν τελειωμένοι αλλά κόβουν ψήφους από το πολιτικό ακροατήριο που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση), είναι λογικό να καθορίσουν τη στρατηγική των κομμάτων από εδώ και πέρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα επείγεται να ανακαλύψει το αφήγημα που θα ανακόψει τη ροή ψηφοφόρων προς το κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη κυρίως, αφού οι διαρροές προς τις άλλες “αριστερές κατευθύνσεις” φαίνονται να έχουν ολοκληρωθεί και το 3%+ του “ΜΕΡΑ 25” είναι λογικό να εικάσει κανείς ότι αφαιρέθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια στιγμή που αυτό το ποσοστό θα άλλαζε εντελώς την εκλογική εικόνα.

Επίσης, το παρόμοιο ποσοστό που αποσπά ο Βελόπουλος, αποτελεί ένα ακροατήριο στο οποίο σίγουρα απευθύνεται η Νέα Δημοκρατία, όμως είναι εξίσου πιθανό να “λεηλατεί” την εκλογική πελατεία της Χρυσής Αυγής.

Το ποια θα είναι η στρατηγική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόκληση, προφανώς θα αποτελέσει παράγοντα που θα παίξει ρόλο στον καθορισμό του εκλογικού αποτελέσματος στις εθνικές εκλογές.

Θα επιχειρήσει ο Τσίπρας προσέγγιση του Βαρουφάκη, ή θα επιλέξει να του “πετάει πέτρες” διακινδυνεύοντας να “τσιμεντάρει” ένα ποσοστό που θα τον έβαζε και στο εθνικό Κοινοβούλιο; Τι θα κάνει απέναντι στο ΚΙΝΑΛ; Πώς θα επηρεάσει τα περιθώρια κινήσεών του ο διεθνής παράγων; Θα παρέμβουν οι Βρυξέλλες στην πολιτική της παροχολογίας; Θα επηρεαστεί η ελληνική οικονομία και θα πέσουν “σφαλιάρες” από τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης; Όλα αυτά θα καθορίσουν το τι μέλλει γενέσθαι…

Όσον αφορά τη Νέα Δημοκρατία, ποια θα είναι η απάντησή της στο ποσοστό του Βελόπουλου; Αυτό που εκπροσωπεί ο μέσος ψηφοφόρος του δεν έχει καμία σχέση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το κόμμα όμως τις ψήφους αυτές τις χρειάζεται. Πώς θα τις διεκδικήσει;

Όλα δείχνουν ότι η στάση του κόμματος στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών δεν επαρκεί, καθώς παρά την τελική στάση, το “πολύ δεξιό” ακροατήριο θεωρεί ότι η θέση του κόμματος στη “σύνθετη ονομασία” των Σκοπιανών δεν είναι αρνητική.

Μια λύση θα ήταν η προσπάθεια να εντάξει στην προσπάθεια (σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας;) κάποια πρόσωπα υψηλής αναγνωρισιμότητας με υψηλή διείσδυση σε αυτό το κοινό (δεν υπονοούμε ότι έχουν “ίδια μυαλά”, αλλά καθαρά σε επίπεδο εικόνας), όπως ο πρώην Α/ΓΕΣ αντιστράτηγος Φράγκος, στοιχεία τα οποία φέρεται αν επιχείρησε να αξιοποιήσει – διά της σχεδόν συνωνυμίας υποψηφίου – το κόμμα του Βελόπουλου, σε μια επικοινωνιακή κίνηση-ματ αφού το άλλοθι άρνησης ιδιοτέλειας είναι ισχυρό.

Θα επιχειρηθεί ανασύσταση της “δεξιάς πολυκατοικίας”; Χωράει εκεί ο Πάνος Καμμένος; Όσο μικρότερο είναι το ποσοστό που θα καταγράψουν στις Ευρωεκλογές, τόσο μικρότερη και η διαπραγματευτική τους ισχύ. Άρα, επιχειρώντας να διασωθούν πολιτικά ίσως επέστρεφαν στην “πολυκατοικία” ακόμα και άνευ όρων.

Ποιος θα είναι ο αντίκτυπος μιας τέτοιας ανασύστασης στους νέους ψηφοφόρους όπου όλα δείχνουν έχει πρόσβαση ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Η μικρή “προίκα”, μήπως αντισταθμίζει το όφελος που θα προσδοκούσε η Νέα Δημοκρατία και θα επικρατήσει η εκτίμηση ότι θα απομακρύνει ίσως και περισσότερους;

Τα διλήμματα είναι πολλά. Αν δεν οριστικοποιηθεί το αποτέλεσμα δεν μπορούμε να αρχίσουμε να συζητάμε για τις επιλογές των κομμάτων την επόμενη ημέρα. Το σίγουρο είναι ότι οι εκλογές αυτές θα έχουν νικητές και ηττημένους, με τους πρώτους να επιχειρούν για επικοινωνιακούς λόγους να “φουσκώσουν” το αποτέλεσμα για να αξιοποιήσουν τη δυναμική και τους δεύτερους να το υποβαθμίσουν.

Ας ελπίσουμε ότι θα ασχοληθεί κανείς και με τις επιπτώσεις που θα έχει το τελικό αποτέλεσμα στο πολιτικό τοπίο και τις πραγματικές συνθήκες στην οικονομία και την κοινωνία της Ελλάδας, καθώς εάν οι εθνικές εκλογές απέχουν αρκετούς μήνες, οι ζημιές που θα προκληθούν θα μπορούσαν να αποδειχθούν πολύ σοβαρές. Κατά συνέπεια, απαιτείται από όλους ευθύνη, τόσο από τους πολιτικούς όσο και από τους πολίτες.